ΓNΩMH Kαμία υποχώρηση

Ο πρόεδρος Μπους δεν είναι συντηρητικός. Είναι ριζοσπάστης – ο ηγέτης ενός
συνασπισμού που αντιπαθεί βαθιά την Αμερική όπως είναι σήμερα. Μέρος αυτού του
συνασπισμού θέλει να καταστρέψει την κληρονομιά του Φράνκλιν Ρούζβελτ,
εξαφανίζοντας την κοινωνική ασφάλεια και, τελικά, και την ιατρική μέριμνα. Ένα
άλλο τμήμα αυτού του συνασπισμού θέλει να ξεριζώσει το διαχωριστικό που
υπάρχει μεταξύ κράτους και Εκκλησίας. Και χάρη στη μεγάλη συμμετοχή που είχαν
στις εκλογές οι ευαγγελιστές χριστιανοί, ο κ. Μπους έχει πλέον τέσσερα ακόμα
χρόνια για να προωθήσει αυτήν τη ριζοσπαστική ατζέντα του.

Οι Δημοκρατικοί είναι τώρα, απολύτως κατανοητά, απορροφημένοι από την
αυτοκριτική. Αλλά ενώ είναι εντάξει να σκέπτεται κανείς τα όσα έκανε, εκείνοι
που απεχθάνονται την κατεύθυνση προς την οποία ο κ. Μπους προωθεί τη χώρα,
πρέπει να διατηρήσουν την έντασή τους και να μην αφεθούν στην ηττοπάθεια.

Αυτές οι εκλογές δεν απέδειξαν ότι οι Ρεπουμπλικανοί είναι αήττητοι. Ο κ.
Μπους δεν κατήγαγε συντριπτική νίκη. Χωρίς την ελαφρώς ξεθωριασμένη, αλλά
ακόμα ισχυρή αύρα της 11ης Σεπτεμβρίου, όταν η χώρα ήταν έτοιμη να συσπειρωθεί
γύρω από οποιονδήποτε ηγέτη, ο κ. Μπους δεν είχε κερδίσει. Και είναι σχεδόν
σίγουρο ότι τα μελλοντικά γεγονότα θα προσφέρουν ευκαιρίες για μία επάνοδο των
Δημοκρατικών.

Οπότε, τι θα πρέπει να κάνουν οι Δημοκρατικοί; Μία μερίδα του κόμματος ήδη
ζητάει από την ηγεσία των Δημοκρατικών να θολώσουν τις διαφορές τους με τους
Ρεπουμπλικανούς. Αλλά αυτό είναι χαμένη υπόθεση. Ναι, οι Δημοκρατικοί πρέπει
να ξεκαθαρίσουν ότι είναι υπέρ της προσωπικής αρετής, της πίστης, της
υπευθυνότητας και της ειλικρίνειας. Αλλά οι Δημοκρατικοί δεν πρόκειται να
κερδίσουν την υποστήριξη ανθρώπων που ψηφίζουν για να προωθήσουν την αντίθεσή
τους στις αμβλώσεις, στα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και στα δικαιώματα των
μειονοτήτων.

Αντί, λοιπόν, να προσπαθούν να κερδίσουν ψηφοφόρους που ποτέ δεν θα τους
υποστηρίξουν, οι Δημοκρατικοί – οι οποίοι τα πάνε πολύ καλά στη συγκέντρωση
των ψήφων μετριοπαθών και ανεξάρτητων – πρέπει να γίνουν εξίσου
αποτελεσματικοί στην κινητοποίηση της δικής τους εκλογικής βάσης. Αυτό που
πρέπει να κάνουν τώρα, είναι να αναπτύξουν ένα πολιτικό πρόγραμμα που στοχεύει
στη διατήρηση και αύξηση της ενότητας και της έντασης. Αυτό σημαίνει ότι θα
πρέπει να θέσουν ορισμένους ρεαλιστικούς αλλά κρίσιμης σημασίας στόχους για
την επόμενη χρονιά.