…στου «Mήτση»

Οι τοιχογραφίες του λαϊκού ζωγράφου Χρήστου Τσεβά, που δείχνουν τον παλιό
σιδηροδρομικό σταθμό, τα σπίτια των αρχών του 1900 και το κάρο φορτωμένο με
σταφύλια, αποτελούν εικαστικά και ιστορικά στοιχεία για το Μενίδι. Εικόνες με
έντονα χρώματα και αισθητική καλύπτουν δύο μεγάλες πλευρές μέσα στην αιωνόβια
οικογενειακή ταβέρνα «Ο Μήτσης» των αδελφών Μήτσου και Γιώργου Χατζηπέτρου στο
κέντρο της πόλης. H πρόσκληση για δείπνο, σε ένα μαγαζί – στέκι που λειτουργεί
αδιάκοπα από το 1912, μας έγινε από την Κική και τον Δημήτρη, μόνιμους
κατοίκους εδώ και πολλά χρόνια στο Μενίδι. Όμως μόλις καθήσαμε βρεθήκαμε
τυχαία με άλλη μια οικογενειακή συντροφιά, τον Τάκη Μπισμπιρούλα, τη σύζυγό
του Σοφία και τις κόρες τους Φαλίτσα και Κική, που διατηρούν την όμορφη
ταβέρνα «Ο κυνηγός» στον Αυλώνα (Κακοσάλεσι). Το κεχριμπαρένιο βαρελίσιο κρασί
που μας σερβίρει ο Αντώνης Μήτσης (εκπρόσωπος της τέταρτης (!) γενιάς της
ομώνυμης ταβέρνας) και οι ζεστοί και πικάντικοι μεζέδες ενθουσιάζουν και τις
δύο συντροφιές που έχουμε γίνει μία καθώς ακούμε τον μπαρμπα – Σπύρο (έναν
παλιό Μενιδιάτη) να μιλά για τις μεγάλες λαϊκές εκδηλώσεις, τα πανηγύρια που
γίνονταν εκεί, εν χορδαίς και οργάνοις – όπως λέει χαρακτηριστικά – κάθε
χρόνο, κατά τον τριήμερο εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής την Παρασκευή μετά το
Πάσχα και πριν του Θωμά: Ο κόσμος που συγκεντρωνόταν εδώ γύρω από τον Άγιο
Βλάση, ήταν πολύς. Κατάμεστος ο χώρος της πλατείας και η διασκέδαση κρατούσε
ώς το πρωί.

Παλιότερα οι γλεντζέδες στα πανηγύρια, εδώ στο Μενίδι, πάνω στο κέφι τους
έριχναν χρυσές λίρες στα όργανα και αργότερα χιλιάρικα. Είχαν περάσει και
τραγούδησαν μεγάλα ονόματα του λαϊκού και δημοτικού τραγουδιού: Μπέλλου,
Τσαουσάκης, Κλουβάτος, Παπασιδέρης, Κόρος, Ζάχος, Γρίλλη, Χρυσάφη, Γκρέυ,
Λύδια, Αγγελόπουλος, Περπινιάδης, Καλογράκης, Ζαγοραίος και δεκάδες ακόμη
γνωστοί τραγουδιστές και μουσικοί, που πραγματικά διασκέδαζαν τον κόσμο που
τραγουδούσε και χόρευε ώς τα ξημερώματα».

Οι Μενιδιάτες ήταν πάντα κουβαρντάδες αφού πολλοί από αυτούς διατηρούσαν
μεγάλες περιουσίες με αγροκτήματα, με κηπευτικά και με θερμοκήπια λουλουδιών.
Αλλά και άλλοι που έρχονταν από τα δυτικά προάστια της Αττικής, στα δικά μας
πανηγύρια, ξόδευαν πολλά χρήματα στα όργανα, γιατί τους άρεσε η διασκέδαση
αυτού του είδους.

Μαθαίνουμε ακόμη από τον βετεράνο Μενιδιάτη, τον μπαρμπα-Σπύρο, πως η ταβέρνα
του «Μήτση» έχει πολύ παλιά ιστορία. Πρωτολειτούργησε το 1912, από τον
Δημήτριο Χατζηπέτρο. Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 ανέλαβε ο γιος του
Αντώνης, που κράτησε αυτό το μαγαζί – στέκι μέχρι τον θάνατό του, το 1979. Από
τότε μέχρι σήμερα συνεχίζουν την παράδοση οι οικογένειες των παιδιών τους, του
Δημήτρη και της Μαρίας Μήτση και του Γιώργου και της Αφροδίτης Μήτση, ενώ η
σκυτάλη δίνεται τώρα στην τέταρτη γενιά: στον Αντώνη Χατζηπέτρο (Μήτση), γιο
του Δημήτρη. Όλοι τους επί ποδός κάθε βράδυ στην ιστορική τους ταβέρνα με
καθήκοντα στην κουζίνα, στην ψησταριά, στο σέρβις αλλά και στη θερμή υποδοχή
για φίλους και για νέους πελάτες που επισκέπτονται για πρώτη φορά αυτό το
μαγαζί με τις αγνές και πατροπαράδοτες γεύσεις. Εκτός από τα ψητά κρέατα της
ώρας θα βρείτε ποικιλία από ορεκτικά, σαλάτες και φέτα. Κάθε Δευτέρα και
Τρίτη, εξοχικό αρνί πικάντικο στο λαδόχαρτο. Κάθε Πέμπτη, προβατίνα κοκκινιστή
με χοντρά μακαρόνια. Κάθε Σάββατο κοκορέτσι, αρνί σούβλας, καθώς και άλλες
γεύσεις σε κρέατα.

Λαϊκή ταβέρνα «Ο ΜΗΤΣΗΣ», Πάρνηθος 20, Μενίδι. Τηλέφωνο: 210-2465.698.
Ανοιχτά κάθε βράδυ.