…στο «Ψάριστον»

«Μου έχουν πει τα καλύτερα λόγια», μας έλεγε η φίλη μας η Έλενη, καθώς
μπαίναμε σε έναν χώρο που έμοιαζε ολίγον με παράγκα πίσω από το A/B στη Λεωφ.
Κύμης, στο Νέο Ηράκλειο. Από ‘δώ κι από ‘κεί τα ντιζάιν στοιχεία: μια
μακρόστενη ξύλινη ταμπέλα που γράφει «Rent a Bike Takis», κεραμικές νεράιδες
και μια τοιχογραφία σε λαϊκό στυλ δείχνοντας τα ειδυλλιακά του γιαλού. Ο
χαμογελαστός, γρήγορος σερβιτόρος εξέπεμπε μια σιγουριά. Ο κόσμος φαινόταν να
είναι σταθεροί πελάτες. Εδώ και τέσσερα χρόνια το «Ψάριστον» σερβίρει
πραγματικά ολόφρεσκα όστρακα και άλλα, είναι γνωστό μόνο στους οπαδούς του,
χαμένο σε ένα στενάκι μακριά από την προβολή της μόδας. Στην κουζίνα η μητέρα
και η γυναίκα του ιδιοκτήτη μαγειρεύουν.

Τι φάγαμε σ’ αυτό το απλό, οικονομικό μαγαζάκι; Πολλά και διάφορα, ωραία και
δυσεύρετα, ολόφρεσκα όστρακα και άλλα. H συνεργασία και η διανομή γίνεται κατ’
ευθείαν με κάποιους ψαράδες στην Εύβοια, απ’ όπου έρχονται τα περισσότερα που
σερβίρουν.

Ξεκινήσαμε με ένα σωρό ωμά όστρακα: κυδώνια, γυαλιστερές, φούσκες,
πετροσωλήνες. Όλα πραγματικά φρέσκα. Οι φούσκες μοσχοβολούσαν αυτό το έντονο
άρωμα ιωδίου που τις χαρακτηρίζει, τα κυδώνια κουνήθηκαν με την πρώτη σταγόνα
λεμονιού που τα ακούμπησε, οι πετροσωλήνες, μια σπάνια νοστιμιά, είχαν υπέροχη
γεύση, γεμάτη θάλασσα, και αρκετό ζουμί, έτσι ώστε να απολαύσουμε τη γεύση
τους με ψωμί αρκετή ώρα αφού τελείωσαν. Είχα χρόνια να φάω πετροσωλήνες. Τα
χτένια ήταν για μένα το αποκορύφωμα, ψητά στη σχάρα, το κρέας τους τρυφερό, το
κέλυφός τους σαν φίλντισι, η γεύση τους καπνιστή και ξεκάθαρη. Το «Ψάριστον»
φημίζεται για τον αχινό, αλλά εκείνο το Σάββατο βράδυ τούς είχε ήδη τελειώσει
– το μαγαζί δουλεύει πιο πολύ το μεσημέρι απ’ ό,τι τη νύχτα.

Δοκιμάσαμε ορισμένα από τα μαγειρεμένα μεζεδάκια, και αυτά όλα απλά και ωραία.
H πατατού, ένα πλούσιο παρασκεύασμα με τηνιακή προέλευση, αποτελείται από
πατάτες ροδέλες ψημένες στο πήλινο με κρέμα, τυρί και μια ιδέα από
μοσχοκάρυδο. Μια χαρά. Οι γαρίδες με την καυτερή τους σάλτσα είναι ένα πιάτο
πάλι απλό, με γαρίδες σοταρισμένες και ζουμί από λάδι και αρκετά μεγάλα
κομματάκια από αποξηραμένη καυτερή πιπεριά. Μαγειρεύονται με τον παραδοσιακό
τρόπο, μέσα στο κέλυφός τους. Τα μύδια στο χαρτί επίσης ολόφρεσκα – γενικά
αποφεύγω τα μύδια, διότι είναι το «φίλτρο» της θάλασσας – αλλά αυτά τα
δοκίμασα. Είναι τα μικρά, ελληνικά μύδια. Νόστιμα. Παραγγείλαμε και κάτι
μωρουδάκια μπακαλιαράκια στο τηγάνι. Ήταν ολόφρεσκα, τρυφερότατα, καλά
τηγανισμένα και γενικώς μια χαρά, παρ’ όλη την απλότητά τους.

H παρέα έβαλε φρένο ύστερα απ’ όλα αυτά, κι έτσι έμειναν για κάποια άλλη φορά
να δοκιμάσουμε τα κλασικά μεζεδάκια (τζατζίκι, τυροκαυτερή, ντολμάδες,
ντοματοκεφτέδες κ.λπ.), χώρια το γλυκό.

Το «Ψάριστον» δεν είναι από τα μαγαζιά που καλύπτω συνήθως σε τούτη τη στήλη,
διότι ανήκει στην κατηγορία των ταβερνών. Από την άλλη, όμως, έχω βάλει στόχο
φέτος να προτείνω τα πιο ενδιαφέροντα και οικονομικά φαγάδικα, άρα «κολλάει»!

Από ατμόσφαιρα και τοποθεσία δεν έχει να προσφέρει κάτι το ξεχωριστό. Θα
μπορούσε να βρίσκεται σε οποιαδήποτε γωνιά της χώρας. Έχει λαϊκή χροιά. Αυτά
που κάνει, τα κάνει καλά χωρίς καμιά φανφάρα.

«Ψάριστον»: Καλαβρύτων 16, N. Ηράκλειο. Τηλ 210-2850.746