Yψηλή ραπτική από ψωμί!

Το φόρεμα-κορσές, ειδικά σχεδιασμένο από τον Gaultier για τη Μαντόνα και την (προκλητική) περιοδεία της «Bedtime stories», βρίσκει την… καλοψημένη δικαίωσή του σε ψωμί στην έκθεση. Έχει κι αυτό θέση δίπλα στα αγαπημένα πουλόβερ του Γάλλου μαιτρ (τύπου «μαρινιέρα») από ζύμη λαγάνας

H ιδέα βασίζεται αρχικά στην πρωτότυπη σύλληψη του Μ. Souhed Nemlaghi να
ενώσει τρεις διαφορετικούς κόσμους: της μόδας, της ζαχαροπλαστικής και της
τέχνης. Πρόκειται για μία πραγματική σκηνογραφία από φουστάνια, εφήμερα
ενδύματα και αντικείμενα καθημερινής χρήσεως όπως πανέρια, καπέλα, ομπρέλες
κ.ά., όλα φτιαγμένα από ψωμί. Για πρώτη φορά «το τρομερό παιδί της μόδας»
εγκαταλείπει τους ταφτάδες και τη μουσελίνα για να δημιουργήσει κάτι ολότελα
καινούργιο. Και τα καταφέρνει με επιτυχία. Το αποτέλεσμα εντυπωσιακό. Μία
καινοτομία ή ένας καινούργιος τρόπος να βλέπεις και να φτιάχνεις τα πράγματα,
τον κόσμο γύρω σου, έστω κι αν αυτός σου παρουσιάζεται αποσπασματικός και
ετερόκλητος.

Ο διάσημος σχεδιαστής μόδας ενώνει τα διαφορετικά. Συνδυάζει τα ασυνδύαστα. Με
τεράστια αποθέματα φαντασίας μεταμορφώνει τον χώρο του Ιδρύματος Cartier σε
πασαρέλα μόδας, όπου ανώνυμες ανθρώπινες φιγούρες και κούκλες, μοναδικά
σχεδιασμένες και σποραδικά τοποθετημένες, μας υπενθυμίζουν το εφήμερο και το
αναγκαίο της αισθητικής και της τέχνης.

H έκθεση, που γίνεται για πρώτη φορά και αποκλειστικά για το Ίδρυμα Cartier,
αποδεικνύει πως το μεράκι δεν είναι προνόμιο που αφορά περισσότερο έναν
σχεδιαστή μόδας απ’ ό,τι έναν φούρναρη που ξέρει να ψήνει ψωμί.

Το ίδιο μεράκι που έχει ο ένας για να πλάσει τη ζύμη και να δώσει σχήμα στο
ψωμί, έχει και ο άλλος που σχεδιάζει με πάθος το χερούλι, για παράδειγμα, μιας
ομπρέλας.

Το όνειρο ενός σχεδιαστή μόδας όπου μοναδικά εργαλεία δημιουργίας θα ήταν το
αλεύρι, το νερό, το αλάτι και η μαγιά, θα μπορούσε αντιστρόφως να είναι το
όνειρο ενός φούρναρη, ο οποίος θα ήθελε να είναι σχεδιαστής.

Για τις ανάγκες της έκθεσης εξάλλου, συνεργάστηκε με πολλά αρτοποιεία μέσα στο
Παρίσι. Όπως οι συνεργάτες του στο ατελιέ, έτσι και οι επαγγελματίες
ζαχαροπλάστες βασίστηκαν στα σχέδια του μεγάλου μόδιστρου για να εξερευνήσουν
τις νέες τεχνικές δυνατότητες των υλικών τους, ταγμένων αυτή τη φορά στην
υπηρεσία της παρισινής μόδας.

Σοφός γνώστης του στυλ και του ντιζάιν, ο Gaultier δίνει στον επισκέπτη της
έκθεσης τη δυνατότητα να ταξιδέψει ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα
ενός αισθησιακού περιβάλλοντος και να νιώσει τη μαγεία της υψηλής ραπτικής και
της μόδας.

H περιπέτεια του ψησίματος

Ο Jean Paul Gaultier δεν θέλει να κρύψει τίποτα από την περιπέτεια του
ψησίματος του ψωμιού. Όλα να είναι σε πλήρη διαφάνεια: αποτυχίες και επιτυχίες
του ψησίματος, αναπάντεχα ή απρόβλεπτα τυχόν λάθη ή ατέλειες της διαδικασίας.
Αυτή όμως είναι παράδοξως και η επιτυχία του έργου του. Οι μεγάλες συνθέσεις
από ψωμιά διαφορετικού μεγέθους φτιαγμένα από παραδοσιακά υλικά, όπως
μπαγκέτες, χωριάτικα ψωμιά εξοχής, καρβέλια και κουλούρες, αλλού περισσότερο ή
λιγότερο ψημένα, παραμένουν γοητευτικές και προσφέρονται – εκτός από το ότι
σου ανοίγουν την όρεξη – για πολλαπλούς συνειρμούς. Ρούχα, φουστάνια και
αξεσουάρ «εξελίσσονται», μεταμορφώνονται σε απρόβλεπτα ενδυματικά σύνολα.
Μεταξύ άλλων, ανακαλύπτουμε εμβληματικά ρούχα της συλλογής του όπως το κιλτ,
το φόρεμα με τους κώνους και τις φούντες στο στήθος, ή το φόρεμα – κορσέ,
σχεδιασμένο αποκλειστικά για τη Μαντόνα.

INFO

Jean-Paul Gaultier, «Pain Couture», Fondation Cartier.

H Φοίβη Παρασκευά είναι ιστορικός τέχνης.