…στο «Νorth Star»

Θα είναι δύσκολος χειμώνας για την εστίαση. Αυτό μου το λένε πολλοί. Ο λόγος
φυσικά είναι η εξωφρενική ακρίβεια, η τιμή του πετρελαίου και το γεγονός ότι ο
κόσμος δεν έχει λεφτά πια να σπαταλάει. Ορισμένοι επιχειρηματίες (λες και
βρίσκονται σε άλλον… κόσμο) συνεχίζουν να ανοίγουν πανάκριβα εστιατόρια.
Άλλοι, λιγότερο ιδεαλιστές, αντιμετωπίζουν τα πράγματα ως έχουν και προσπαθούν
να λυγίζουν στις ανάγκες της αγοράς. Αυτήν τη στιγμή η αγορά χρειάζεται
εστιατόρια – προσοχή, όχι ταβέρνες – που έχουν ποιοτικό φαγητό και προσιτές
τιμές. Και η έννοια της προσιτής τιμής να μην είναι αφηρημένη. Μιλάω για
άνετα, ευχάριστα εστιατόρια, όπου ξοδεύεις γύρω στα 30-40 ευρώ το άτομο.

Ένας τουλάχιστον έμπειρος εστιάτορας το έχει καταλάβει: είναι ο Γιάννης
Παπακώστας («Casa di Pasta», «Cubanita», «Red Marrakesh», μεταξύ άλλων).
Πρόσφατα μετέτρεψε το steakhouse «Silver Star» που είχε στην Ερυθραία και το
έκανε «North Star»: ένα ποτ-πουρί από τα κλασικά κοψίδια που αρέσουν τόσο πολύ
σ’ εμάς τους Έλληνες (rib eye, roast beef, sirloin, dry aged teriyaki steak,
Τ-bone και άλλα) και άλλα, πιο ελληνικά πιάτα. Πήγα με μια μικρή παρέα και
φύγαμε με όσες θερμίδες χρειάζονταν για να αντέξουμε τον γυρισμό, μέσα στην
πρώτη δυνατή βροχή της σεζόν.

Το πιο ακριβό ορεκτικό που έχει το «North Star» είναι μια πλούσια σαλάτα από
ρόκα, τυρί Σαν Μιχάλη και λούτζα Μυκόνου. Κάνει 7,50 ευρώ. Όλα τα υπόλοιπα
κυμαίνονται μεταξύ 4 και 6,50 ευρώ: από ντάκο μέχρι καλτσούνια, διάφορες
κροκέτες, λουκάνικο σχάρας και άλλα. Όλα σχεδόν με ελληνική ταυτότητα.
Δοκιμάσαμε την εκδοχή της πίτας Καισαρείας: μια φλογέρα γεμιστή και καλά
τηγανισμένη, ώστε η επιφάνειά της – φύλλο κρούστας βουτηγμένο σε κάποιον χυλό
– να είναι τραγανή και φουσκωμένη. Ο συνδυασμός τού παστουρμά με τη φέτα ήταν
νόστιμος αλλά αλμυρός (ίσως με κασέρι;). Οι κολοκυθοκεφτέδες είναι πολύ
αρωματικοί – δεν είναι τόσο κεφτές, όσο κάτι σαν μικρή τηγανίτα από κολοκύθι.
Ωραίο, αλλά πάλι ξέφυγε το αλάτι. H σος γιαουρτιού τούς πήγαινε. Δοκιμάσαμε τα
πρασοκαλτσούνια, άλλο μεζεδάκι που συνάντησε το «βαθύ» τηγάνισμα. Νόστιμα και
αρωματικά ήταν. Όλα μου φάνηκε ότι… παρακολουθούσαν την ίδια «γραμμή»:
φαγητά για ψιλοτσιμπήματα, καρυκευμένα με ένα στοιχείο fun. Το πολίτικο κεμπάπ
είχε από τις πιο ωραίες και «γαστρονομικές» παρουσίες, αλλά στη γεύση…
μίλαγε στον λαό! Ένα πικάντικο κεμπάπ από κιμά, νόστιμο, σερβιρισμένο με σος
γιαουρτιού και λεπτοκομμένα λαχανικά σχάρας.

H φίλη μου η Αλίκη είχε λαχτάρα για ένα σωστό νεοϋορκέζικο sirloin και δεν
απογοητεύθηκε. Το κομμάτι, ένα σεβαστό μέγεθος χωρίς την αμερικανική υπερβολή.
Ίσως συνηθισμένη από την Αμερική, όμως το περίμενα με κάποιο συνοδευτικό –
καμιά πατάτα ψητή στον φούρνο, για παράδειγμα. Ολομόναχο περίμενε να το
καταβροχθίσουν! H αδελφή μου πήρε ένα από τα καινούργια πιάτα με κοτόπουλο:
ένα… γιγάντιο κομμάτι μαριναρισμένο μέσα σε μέλι, κρασί, και διάφορα
μυρωδικά. Μια χαρά. Εγώ δοκίμασα κάτι απλό, το κοτόπουλο Texas style.
Πρόκειται για ένα φιλέτο με πάρα πολύ τρυφερή υφή. Καλό.

Όσο λείπει η υπερβολή στα κυρίως πιάτα, τόσο είναι παρούσα στα γλυκά. Τα γλυκά
είναι μείγμα από διάφορα κλασικά ελληνικά, τουρκικά και σοκολάτα. Είμαι
σίγουρη ότι το best seller εδώ είναι αυτό που μεταφράζεται ως «το σοκολατένιο
στήθος της Κόλασης!» Σκεφτείτε έναν φάκελο από ζύμη – κάτι σαν κρέπα –
γεμισμένον με σοκολάτα γάλακτος λειωμένη, περιχυμένον με σοκολάτα και
δροσισμένον παγωτό βανίλιας. Το γαλακτομπούρεκο έχει ενδιαφέρον, διότι γίνεται
με μια παλιά πολίτικη συνταγή και περιέχει καλαμποκάλευρο αντί για σιμιγδάλι.
H υφή της κρέμας ήταν κοκκώδης, αλλά είχε πολύ άρωμα. H κρέμα με κρούστα
καραμέλας δεν είναι ακριβώς κρεμ μπριλέ ούτε κρεμ καραμελέ. Πέφτει λίγο βαριά,
αλλά η κρούστα είναι ωραία. Σύμφωνα με τη λογική του μαγαζιού, έχουν κάβα αλλά
δουλεύουν πολύ το χύμα.

«North Star»: Τροίας & Ιωνίας 37 Κηφισιά. Τηλ. 210-8000.108