…στα «Kανάρια»

Αν σταθούμε στη θεωρία και στη συλλογιστική ότι το καλό φαγητό, το αγνό κρασί
και ο χώρος όπου προσφέρονται είναι πολιτισμός, τότε πρέπει να ομολογήσουμε
πως αυτό το ζήσαμε, πρακτικά, στην οικογενειακή ταβέρνα «Κανάρια» στο Μοσχάτο,
που συμπληρώνει φέτος 55 χρόνια λειτουργίας.

Ένας βετεράνος της ζωής, ο καταστηματάρχης Γεώργιος Αργυρόπουλος, 92 χρόνων
σήμερα, με καταγωγή από το Σουλάρι Μεγαλοπόλεως Αρκαδίας και οι δυο γιοι του
Αθανάσιος και Σπύρος, μέσα στην ψαροταβέρνα τους, αισθάνονται πρώτα ως
λειτουργοί και μετά ως επαγγελματίες. Στον ίδιο χώρο οι ίδιοι άνθρωποι (και η
Νικολέττα Αργυροπούλου, σύζυγος και μητέρα που δεν ζει) μισόν αιώνα και πλέον
κάνουν το δικό τους κέφι αλλά και του κόσμου που εξυπηρετούν. Μοιράζονται με
το κοινό, τους πελάτες τους, τη γνώση και την τέχνη τους στις γεύσεις του
φρέσκου ψαριού, της γαρίδας και της αγνής ρετσίνας από τα οινοστάφυλα των
Μεσογείων και πιο συγκεκριμένα της περιοχής Μαρκόπουλου των αμπελοκτημόνων της
οικογένειας Βασιλείου.

H πρόσκληση να πάμε για ψάρι στα «Κανάρια» ήρθε από τον νεώτερο και εκλεκτό
συνάδελφό μου Κώστα Κοφινά: «Μα, το λες αλήθεια πως δεν πήγες ποτέ σ’ αυτή την
ταβέρνα; Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το σπίτι μου».

Έτσι βρεθήκαμε στο Μοσχάτο το βράδυ της Τρίτης. Εντυπωσιάσθηκα ή
ενθουσιάστηκα, όπως θέλετε πάρτε το, με τις πρώτες ματιές. Καθήσαμε στην αυλή,
μπροστά στην πόρτα της ταβέρνας. Στην αίθουσα που λειτουργεί το παραδοσιακό
μαγαζί της οικογένειας Αργυρόπουλου όλα δείχνουν τον παράλληλο σεβασμό προς
την παράδοση και τον πολιτισμό. H λάμψη από καθαριότητα στους κοινόχρηστους
και γενικώς σε όλους τους χώρους εντυπωσιάζει και αφοπλίζει. Το δάπεδο με
μωσαϊκό, παλαιού τύπου. Τα τραπέζια στρωμένα με λευκά (αστραφτερά)
τραπεζομάντιλα. H διακόσμηση στους τοίχους απλή και λιτή. Ο φωτισμός σε παλιό
στυλ, ενώ στη δεξιά πλευρά (γωνιακά) τα οκτώ παλιά βαρέλια (χιλιοδιακοσάρια
και εννιακοσιάρια) με τη ρετσίνα και το κοκκινέλι, που ο Θανάσης και ο Σπύρος
ανοίγουν τις κάνουλες και γεμίζουν τα μισόκιλα ή τα κιλά, που σερβίρουν στα
τραπέζια. Αυτό που παρατηρεί κανείς είναι ότι δεν γίνεται μεγάλη φασαρία μέσα
στην ταβέρνα όταν είναι γεμάτη.

Υπάρχει ένα αλληλοσεβασμός στις συντροφιές, που μιλούν χαμηλόφωνα. Το μενού
είναι ένα και μοναδικό: φρέσκο ψάρι ημέρας από ψαράδες των Κυκλάδων. Διαλέγει
ο πελάτης και ζυγίζει μπαρμπούνι, λυθρίνι ή ό,τι άλλο βρίσκει εκείνη τη
στιγμή. Και γαρίδες φρέσκες. Μετά την παραγγελία ο αρχηγός της οικογένειας, ο
κύριος Γιώργος, ψήνει ή τηγανίζει τα ψάρια και τις γαρίδες. Εκτός από τα
ψαρικά σερβίρονται: σαλάτα ντομάτα ή λάχανο, ελιές και φέτα. Με την απόλαυση
των γεύσεων της γαρίδας, του μπαρμπουνιού και της ρετσίνας, προς τα μεσάνυχτα
εκείνης της Τρίτης, ο ρομαντισμός έγινε πιο δυνατός με την ξαφνική μπόρα που
ξέσπασε. Και ήρθαν εκείνη τη στιγμή στο νου μου τα λόγια δύο τραγουδιών που
ερμηνεύουν οι κορυφαίοι τραγουδιστές (και παλιοί πελάτες στα «Κανάρια»)
Στέλιος Καζαντζίδης («Ξεσπάει μπόρα δυνατή/ αστράφτει μπουμπουνίζει) και Πόλυ
Πάνου («Αυτό το βράδυ με τη βροχή/ έχω έναν πόνο μες στην ψυχή»).

H ταβέρνα είναι ανοιχτή κάθε βράδυ εκτός Κυριακής. «KANAPIA», Κανάρη
119, Μοσχάτο. Τηλέφωνα: 210-9422.119 και 9427.696