Tο μέλλον είναι στα γονίδια

Ο… διαστημικός χώρος του «Κώδικα 46», στον οποίο περιπλανάται ο Τιμ Ρόμπινς είναι αληθινός, αρκεί κανείς να πάει στη Σαγκάη! H ταινία θα προβληθεί την Τρίτη το βράδυ, από το Cine Club των «ΝΕΩΝ»

Μέσα στο σύστημα «πεθαίνεις», έξω απ’ αυτό ανασαίνεις. Το μέλλον της
ανθρωπότητας συμπυκνωμένο στον «κώδικα 46». Μια ταινία έρωτα, μνήμης, ονείρου
και εφιαλτικής μελλοντολογίας.

Όταν για πρώτη φορά είδα στο περσινό φεστιβάλ της Βενετίας τον «κώδικα 46» του
Μάικλ Γουιντερμπότομ – του πιο πληθωρικού και ταχύτερου σκηνοθέτη της υφηλίου
– είχα την αίσθηση μιας νέας «Αλφαβίλ». Όταν το είδα για δεύτερη φορά στην
Αθήνα, βγήκα με την εντύπωση πως είναι η ανάποδη, η αισθηματική όψη της
θρυλικής ταινίας του Γκοντάρ. H προφητεία του Γουιντερμπότομ είναι μια
αλληγορία. Θα το καταλάβετε με δυο λόγια από την υπόθεση:

Κάπου στο μέλλον, ένας ντετέκτιβ (Τιμ Ρόμπινς) που… διαισθητικά εντοπίζει
πλαστογράφους ταυτοτήτων, ερωτεύεται μια νεαρή και μοναχική υπάλληλο (Σαμάνθα
Μόρτον) που παραχαράζει δημόσια έγγραφα, προκειμένου να προμηθεύει με πλαστές
ταυτότητες άτομα που επιθυμούν να δραπετεύσουν από το σύστημα και να
ταξιδέψουν μέχρι την Ινδία για να απολαύσουν το πέταγμα μιας σπάνιας νυχτερίδας!

H ερωτική πράξη των δύο ετερόκλητων πλασμάτων, καταλήγει σε εγκυμοσύνη, η
εγκυμοσύνη σε αναγκαστική έκτρωση και η έκτρωση σε ηλεκτρονική αφαίρεση της
μνήμης. Το DNA της κοπέλας είναι σχεδόν ταυτόσημο με του ντετέκτιβ. H ένοχος
και ο «διώκτης» προέρχονται από το ίδιο «είδος». Και σύμφωνα με τους νόμους,
είναι παραβάτες του κώδικα 46. Απαγορεύεται η συνεύρεση ατόμων του ιδίου
γενετικού κώδικα! Και για να μην το ξανακάνει, της σβήνουν την αισθηματική
μνήμη. Το μόνο που της μένει και δεν μπορούν να της το πάρουν είναι το όνειρο.
Όμως το όνειρο είναι ουτοπία. H μνήμη είναι η βιωμένη πραγματικότητα. Θυμάμαι
κάτι που έχω ζήσει και μ’ έχει συνταράξει. Ονειρεύομαι αυτό που επιθυμώ.
Μπορεί, μόνο με το όνειρο, ο έρωτας να ζήσει;

Ο Μάικλ Γουιντερμπότομ, που γυρίζει ταινίες τη μία μετά την άλλη με ταχύτητες
Φεράρι, και μάλιστα διαφορετικού ύφους και περιεχομένου, πήγε στην Σαγκάη με
ελάχιστο συνεργείο, με ελάχιστο καστ και με ελάχιστα χρήματα στο πουγκί της
παραγωγής.

«H Σαγκάη είναι η φωτογραφία της πόλης του μέλλοντος, η μητρόπολη της
αυριανής, διαστημικής παγκοσμιοποίησης. Είναι η πιο γυαλισμένη, επιβλητική,
απρόσωπη φυλακή».

Το σύστημα είναι φυλακή;

«Το σύστημα είναι καθορισμένο. Ο γενετικός μας κώδικας είναι κι αυτός
καθορισμένος. H προσωπικότητα όμως του ανθρώπου μπορεί να είναι απρόβλεπτη.
Όσοι κινούνται εντός του συστήματος, απολαμβάνουν τα υλικά αγαθά που τους
προσφέρει αλλά πληρώνουν ως τίμημα τον περιορισμό της ελευθερίας τους. Πλήρης
υπακοή. Όσο περισσότερο ο κόσμος θα ελέγχεται από την τεχνολογία και από
απρόσωπα κέντρα, τόσο περισσότερη υπακοή από πειθήνια ανθρώπινα όργανα».

Και εκτός συστήματος;

«Ο ένας ήρωάς μου είναι μέρος του συστήματος. Ο άλλος πληρώνει το τίμημα της
καρδιάς, των πρωτοβουλιών, της ευαισθησίας του, στην εξορία. Εκτός συστήματος.
Σε μια τριτοκοσμική χώρα».

INFO

Avant premiere του Cine Club των «ΝΕΩΝ» την Τρίτη στις 11 το βράδυ στο
«Θησείον». Είσοδος με τη διαδικασία ανταλλαγής των κουπονιών που θα
δημοσιεύoνται από τη Δευτέρα, από το ταμείο του κινηματογράφου.