Kοινοτοπίες και πλήξη

Σε λίγο ολοκληρώνεται το Ολυμπιακό πανηγύρι και η εκπομπή που ανέλαβε να
αποδώσει τηλεοπτικώς την εορταστική ατμόσφαιρα, το «Ραντεβού στην Αθήνα», δεν
έχει βρει ούτε τον ρυθμό ούτε τον λόγο ύπαρξής της. Το επισημάναμε από την
αρχή πως είχε αντιγράψει το μοντέλο των σόου των ιδιωτικών καναλιών,
προσπαθώντας να το εμβαπτίσει στη σοβαρότητα της κρατικής τηλεόρασης.
Συνδυασμός αφύσικος και μόνο κάτω από εξαιρετικές προϋποθέσεις αποδοτικός. Μία
από τις προϋποθέσεις για την επιτυχία τέτοιου είδους εκπομπών είναι οι
παρουσιαστές.

Πρέπει να ξέρουν τη «δουλειά», να αγαπούν και να γνωρίζουν τους κώδικες του
σόου που παρουσιάζουν. Οι δύο ηθοποιοί που επελέγησαν να συμπληρώσουν την
Ελισάβετ Φιλιππούλη με την άνεση και το χιούμορ που της λείπει, ο Ιεροκλής
Μιχαηλίδης και ο… Σταρόβας, είναι εμφανώς έξω από τα νερά τους. Αγωνίζονται
να εφεύρουν ατάκες, να σταθούν με το χιούμορ που τους έκανε δημοφιλείς σε
τηλεοπτικά θεάματα, πλην όμως τους λείπει το βασικό εργαλείο για να τα
καταφέρουν. Το σενάριο. Εκλήθησαν να κάνουν τοκ σόου ηθοποιοί που και για σόου
χρειάζονται σκηνοθεσία και σενάριο για να αναδειχθεί το ταλέντο τους.

Το μπες-βγες των καλεσμένων, λίγος χορός, λίγο τραγούδι, κάνα δυο αθλητές,
λίγο ρεπορτάζ από τους Αγώνες και πολύ μπλα μπλα γύρω από το ομολογουμένως
εντυπωσιακό αισθητικώς τραπέζι, το οποίο κάνει μια περιστροφή γύρω από τον
εαυτό του κάθε τόσο, θυμίζει κάτι μεταξύ πρωινής ενημερωτικής εκπομπής και
κορομηλαίικου πρωινάδικου.

H αγωνία για την «ανάλαφρη νότα» οδηγεί σε κοινοτοπίες και ανταλλαγές
άνοστων αστείων μεταξύ των παρουσιαστών. «Ελάτε να καθήσετε δίπλα μου» με δόση
φλερτ στον τόνο, «είστε πολύ ωραία σήμερα Ελισάβετ», «γιατί τα ‘χουν βάλει με
τα φουστάνια σου, είναι εξαιρετικά». Και η Ελισάβετ, με αυτοπεποίθηση για τις
ενδυματολογικές της επιλογές, χαμογελάει και κάθεται βασιλικά στο σκαμπό.

Ακόμη και η υποδοχή των καλεσμένων μοιάζει ασυντόνιστη, πότε υποτονική, τυπική
και πότε υπερβολική. Για ποιο λόγο αλήθεια υποδέχθηκαν όλοι με χειροκρότημα
τον υπουργό Τουρισμού Δ. Αβραμόπουλο, τις προάλλες; Οικοδεσπότες εκπομπής
είναι, δεν είναι κοινό σε παράσταση που έδωσε ο υπουργός, ούτε άκουσαν ομιλία
του. Οι υπερβολές δείχνουν δουλικότητα.

Όσο για τη «χαλαρή» ατμόσφαιρα που προσπαθούν να δώσουν οι Μιχαηλίδης
και Σταρόβας, πνίγεται σε παρεΐστικα αστειάκια, μερικά από τα οποία δεν
αρμόζουν σε τηλεοπτική εκπομπή που υποτίθεται ότι διαπνέεται από το Ολυμπιακό
πνεύμα. H σεξιστική χροιά ήταν περιττή στο σχολιάκι του κ. Μιχαηλίδη για τα
σπορ στα οποία επιδίδονται γυναίκες, αν και θεωρούνται «ανδρικά»: «Πυγμαχία
γυναικών υπάρχει;», «Όχι, αλλά θα μπορούσε να υπάρξει ένα μεικτό μποξ άνδρες –
γυναίκες», «Ναι, οι γυναίκες είναι καλές στο μποξ» – σαν κλείσιμο ματιού στους
απανταχού «ταλαιπωρημένους» από τις γυναίκες. Δεν πίνετε μπίρες, εκπομπή στην
κρατική τηλεόραση κάνετε.

«Υπάρχουν και αθλήματα που οι γυναίκες είναι πολύ ωραίες. Πούουουου! Στο μπιτς
βόλεϊιιιιιι» – τραβηχτά τα καταληκτικά φωνήεντα σαν να μιλάμε σε νήπια.

Εκείνη η «παρέα» που σχηματίζεται γύρω γύρω όλοι από το τραπέζι μιλώντας ο
ένας στον άλλον, σε μια προσπάθεια να «φτιάξουν» φιλική ατμόσφαιρα, αφήνει τον
τηλεθεατή εκτός, σε βαθιά πλήξη.

Όσο για την κ. Φιλιππούλη, αδύνατον να βρει ζεστό τόνο η φωνή της. Εκείνο το
«μπράβο Αθανασία», «μπράβο Χρυσοπηγή» για τα δύο κορίτσια που πήραν μετάλλια,
είχε την ίδια χροιά φωνής που έχουν και οι τυπικές συνεντεύξεις ή οι ερωτήσεις
προς καλεσμένους. Όλα σε μία νότα, χαμηλή.

Άκεφο, πληκτικό και τυπικό αυτό το «Ραντεβού στην Αθήνα»

Μπορεί η εκπομπή να είχε σκοπό να δώσει πανηγυρική ατμόσφαιρα για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες, ωστόσο έγινε το γιορτινό πλαίσιο για πλήθος πολιτικών που
παρήλασαν δίνοντας την αίσθηση ότι ο τίτλος «Ραντεβού στην Αθήνα» ήταν το δικό
τους ραντεβού με την αγαπημένη τους δημοσιότητα, που με την ευκαιρία έπαιρνε
και ολυμπιακό αέρα. Μέσα σε ελάχιστες ημέρες κατάφεραν να παρελάσουν από την
εκπομπή οι Δημήτρης Αβραμόπουλος, Άντζελα Γκερέκου, Γιώργος Λιάνης, Πέτρος
Ευθυμίου, Πάνος Παναγιωτόπουλος, Νάσος Αλευράς, Ντόρα Μπακογιάννη, Έλενα
Κουντουρά, Ζέτα Μακρή, Γιάννης Ιωαννίδης, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Γιάννης
Δημαράς, Κώστας Σκανδαλίδης, Γιώργος Ορφανός και ο αναπληρωτής κυβερνητικός
εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος. Μα χρειαζόταν μία ακόμη εκπομπή-άλλοθι για να
εμφανίζονται πολιτικοί στην τηλεόραση;

Απουσία σκηνοθεσίας και άποψης

Αν υπήρχε νόημα να προγραμματιστεί μία τέτοιου είδους εκπομπή για να μεταφέρει
τον παλμό της γιορτής που στήνεται γύρω από το αθλητικό γεγονός, θα περίμενε
κανείς να υπάρχει σκηνοθετική άποψη για το πώς μπορεί να γίνει αυτό. Να
υπάρχουν ιδέες, να μην κάθεται το κοινό σαν να ‘χει καταπιεί μπαστούνια και να
χειροκροτεί μηχανικά ατάκες και τραγουδάκια, όπως στα σπαγκέτι σόου και τα
τηλεπαιχνίδια. Ας τους μοίραζαν σημαίες, να κάνουν το «κύμα», να δώσουν
«χρώμα» και πάθος, αν και ο ενθουσιασμός πρέπει να μεταδίδεται από τους
παρουσιαστές και αυτοί είναι φανερό πως δεν τον έχουν.