H Aράχνη επιστρέφει!

Απίστευτο κι όμως αληθινό: ο δημοφιλής ήρωας των κόμικ συναντά τον
«σοσιαλιστικό ρεαλισμό» των ένδοξων σοβιετικών ταινιών των πρώτων χρόνων μετά
την Επανάσταση του 1917!

Έρχεται από ‘κεί που δεν το περίμενες: ένας μαχητής του κακού με
ιδανικά, οράματα και με όλα τα χαρίσματα του λαϊκού ήρωα φτάνει στις
οθόνες μας. Πατρίδα του το Χόλιγουντ. Και οι ΗΠΑ. H μητρόπολη του
καπιταλισμού!

Alter ego: όλοι κρύβουμε μέσα μας έναν Spiderman. Και, όπως ο κόμικ
ήρωας των Σταν Λι – Στιβ Ντίτκο – που πρωτοδημοσιεύθηκε το 1962 στο τελευταίο
τεύχος της σειράς «Amazing Fantasy» και έγινε σύμβολο των νέων των λαϊκών
στρωμάτων – έτσι και οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής Ελλάδας κατόρθωσαν το
ακατόρθωτο. Έκαναν έναν λαό να βγει από το βόλεμα και την παχυσαρκία και να
εκτοξεύσει τα όνειρά του στους ουρανούς. Αν πάρουμε αναλυτικά αυτόν καθ’ αυτόν
τον «Spiderman 2», θα δούμε ότι δεν απέχει και πολύ από τις ημέρες δόξας που
ζει το ελληνικό ποδόσφαιρο – και η Ελλάδα… Ο κατά κόσμον Πίτερ Πάρκερ – και
στη σφαίρα του μύθου Spiderman – είναι ένας ωραίος νέος, αλλά ντροπαλός, που
δεν σου γεμίζει το μάτι, σαν τα παιδιά της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου, που
ούτε η πιο τρελή φαντασία δεν θα μπορούσε να ονειρευτεί ότι θα κατακτήσουν το
Πρωτάθλημα της Ευρώπης!

Στις ελληνικές αίθουσες προσγειώνεται από σήμερα ο Spiderman, σε μια ταινία που, παρά τα εντυπωσιακά εφέ, δεν χάνει την «ψυχή» της

Σίκουελ με άποψη: στο στόρι του «Spiderman 2» ο νεαρός Πίτερ Πάρκερ –
τον παίζει πάλι και πολύ σωστά ο Τόμπι Μαγκουάιρ – συνεχίζει να πετάει πάνω
και ανάμεσα στους ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης – σκηνές μοναδικής γοητείας –
και να κατατροπώνει τα αποβράσματα της κοινωνίας… Αλλά έχει συναισθηματικά
και υπαρξιακά διλήμματα. Αν συνεχίσει να είναι «σύμβολο» – απέκτησε τις
υπεράνθρωπες δυνάμεις του από ένα δάγκωμα μεταλλαγμένης αράχνης – δεν θα
μπορέσει ποτέ να εκφράσει τον έρωτά του στην αγαπημένη του Μέρι Τζέιν, για να
μην την εκθέσει σε κίνδυνο. Και, ταυτόχρονα, προβληματίζεται μέσα του για το
αν μπορεί να σηκώνει για πάντα το φορτίο του υπερ-ήρωα. Ένα «καθήκον» που δεν
θα τον αφήσει να ζήσει και να χαρεί ως απλός άνθρωπος το άρωμα της
καθημερινότητας… Και η σκηνοθεσία του έμπειρου Σαμ Ράιμι («Ντάρκμαν», «Ένα
απλό σχέδιο»), κατορθώνει να δώσει ψυχή στον «χάρτινο» κόμικ ήρωα, χωρίς να
στερείται συναρπαστικών ψηφιακών εφέ.

Spiderman – Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου: άλλες ομοιότητες ανάμεσά τους
είναι η ωραιότερη σκηνή του «Spiderman 2». Εκεί που ο άνθρωπος-αράχνη σώζει
τους επιβάτες ενός τρένου – με αποθέωση των ψηφιακών και εφέ – και οι απλοί
άνθρωποι ενός βαγονιού σηκώνουν στα χέρια το χτυπημένο σώμα του ήρωα και
σωτήρα τους – σαν την υποδοχή που επεφύλαξε ο ελληνικός λαός στους
ποδοσφαιριστές μας.

Ξενέρωμα Καλλιμάρμαρου: μόνη διαφορά μεταξύ «Spiderman 2» – Εθνικής
ποδοσφαίρου είναι ότι οι θεατές του Καλλιμάρμαρου δεν κατάφεραν να σταματήσουν
τις κορόνες των επισήμων της πολιτείας, που θύμισαν «Πολεμική Αρετή των
Ελλήνων» επί χούντας και οι πρωταγωνιστές του θριάμβου – οι ποδοσφαιριστές –
έμειναν στη γωνία! Αντίθετα, οι απλοί άνθρωποι του τρένου στο «Spiderman 2»
ορθώνουν εμπόδιο τα στήθη τους στον τρελό επιστήμονα Οκτάπους – Άλφρεντ Μολίνα
– που με τα πλοκάμια του πάει να τους αρπάξει μέσα από τα χέρια τον ήρωά
τους…