ΓKΟP BINTAΛ Mια «παρανοϊκή Aμερική»

«Ο μυστικός πυρήνας κάθε προεδρικής εκλογής είναι ποιος θα εκφράσει με μεγαλύτερη λεπτότητα το μίσος του για τους Αφροαμερικανούς και τους λεγόμενους “ομοφυλόφιλους με το μυαλό στον γάμο”», λέει ο Γκορ Βιντάλ

«Μισούμε αυτό το σύστημα στο οποίο έχουμε παγιδευτεί, αλλά δεν ξέρουμε ποιος
μας παγίδεψε και πώς. Δεν ξέρουμε καν πώς μοιάζει η φυλακή μας, γιατί δεν την
βλέπουμε ποτέ απ’ έξω». Ο Γκορ Βιντάλ, στο νέο του βιβλίο μεταφέρει το κλίμα
μιας Αμερικής που ανησυχεί, μεταφέρει τα μηνύματα των ακροατηρίων στις ομιλίες
που κάνει απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα. «Οι ακροατές μου θέλουν να ξέρουν ποιος
θα τους βγάλει έξω από τη φυλακή που λέγεται Ένρον-Πεντάγωνο, στην οποία
επικρατεί σοσιαλισμός για τους πλούσιους και ελεύθερο επιχειρείν για τους
φτωχούς»…

Ο Γκορ Βιντάλ είχε δώσει μια διάλεξη το 1972, η οποία έγινε διάσημη. Λεγόταν
«State of the Union» και στηλίτευε τις μαύρες ημέρες του Έντγκαρ Χούβερ, του
πολέμου του Βιετνάμ και του Γουοτεργκέιτ. Στο νέο του βιβλίο αναθεωρεί εκείνο
το κείμενο, κάνοντας εκτιμήσεις που είναι μάλλον ακόμη πιο ζοφερές. Κατ’ αρχήν
«είναι άξιο προσοχής το πόσο τα πράγματα τείνουν να μένουν ίδια», λέει. Και
συγκρίνει την εποχή Νίξον με την εποχή Μπους, τον πόλεμο του Βιετνάμ με τον
πόλεμο του Ιράκ. «Οι φυλετικοί πόλεμοι είναι πάντα στην ημερήσια διάταξη.
Υπάρχει επίσης – πάντοτε – ένας φρικτός εξωτερικός εχθρός έτοιμος να μας
ανατινάξει τη νύχτα από μίσος προς την καλοσύνη μας και τα ροδαλά μας
μάγουλα». Φυσικά, τα πράγματα εξελίσσονται κιόλας: «Στις δεκαετίες που
μεσολάβησαν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατά κεφαλήν τούς περισσότερους
φυλακισμένους από κάθε άλλη χώρα, ενώ η άρρωστη οικονομία του 1972 ξεχάστηκε
καθώς άλλα, χειρότερα προβλήματα – και ελλείμματα – μας περικύκλωσαν».

Ο Γκορ Βιντάλ επισημαίνει ότι ήδη το 1972 το μόνο αποδεκτό κοινωνικό αίτημα
ήταν «μία προσεκτική – βλέπε αργή – μείωση της φτώχειας», καθώς «οτιδήποτε πιο
δραστικό το θεωρούσαν “κομμουνισμό”». Τώρα πάντως, προσθέτει, «έχουμε μόνο ένα
κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κόμμα της Ιδιοκτησίας, με δύο δεξιές
πτέρυγες, τους Ρεπουμπλικανούς και τους Δημοκρατικούς». Οι Ρεπουμπλικανοί
είναι συχνά, κατά τον Γκορ Βιντάλ, «πιο βλάκες και πιο δογματικοί από τους
Δημοκρατικούς, οι οποίοι είναι πιο καπάτσοι, λίγο πιο διεφθαρμένοι, αλλά και
διαθέτουν τη θέληση να κάνουν μικρές – πολύ μικρές – διευθετήσεις για τους
φτωχούς, τους μαύρους, τους αντιιμπεριαλιστές».

Οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Αμνησίας» ξεχνούν, προσθέτει ο Γκορ Βιντάλ,
ότι οι απαγορεύσεις πάντα επιτείνουν φαινόμενα όπως ο αλκοολισμός ή τα
ναρκωτικά. «H πλύση εγκεφάλου σε σχέση με το θέμα αρχίζει νωρίς, καθιστώντας
βέβαιο ότι ένα μεγάλο μέρος της νέας γενιάς θα γίνουν εξαρτημένοι. Το 1970 η
Βρετανία είχε μόλις 1.800 εξαρτημένους στην ηρωίνη, σε πληθυσμό 55
εκατομμυρίων. Κι αυτό, γιατί αντί να μεταχειρίζεται τον χρήστη σαν εγκληματία,
τον μεταχειριζόταν σαν ασθενή. Αντί να ακολουθήσουμε όμως αυτό το μοντέλο,
σπρώξαμε τη Βρετανία να ακολουθήσει το δικό μας και τώρα το Εδιμβούργο είναι
το μεγαλύτερο κέντρο χρηστών στην Ευρώπη».

«Το FBI γίνεται Γκεστάπο»

Ο Γκορ Βιντάλ στηλιτεύει τη σταδιακή μετατροπή – με πρόσχημα πρώτα το
οργανωμένο έγκλημα και τώρα την τρομοκρατία – του FBI «σε ένα είδος Γκεστάπο
που φακελώνει τους πάντες». Στηλιτεύει όμως και «τη διαβολική θεωρία της
προληπτικής επέμβασης», επισημαίνοντας ότι «ο Σαντάμ δεν συνδεόταν με την 11η
Σεπτεμβρίου ούτε με άλλη τρομοκρατική πράξη εναντίον των ΗΠΑ» και ότι εκείνο
που ενδιαφέρει, είναι «να εξασφαλίσουν οι συνέταιροι επιχειρηματίες το
πετρέλαιό τους, και έπειτα να ισοπεδώσουμε πόλεις, ώστε να τις ξαναχτίσουν
άλλοι συνέταιροι επιχειρηματίες».

INFO

Γκορ Βιντάλ, «Αυτοκρατορική Αμερική, Σκέψεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες της
Αμνησίας», Εκδ. Clairview Books, τιμή: 16,5 ευρώ.