Aνέπαφα μυστικά 35 αιώνων
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
H είσοδος του μεγάλου θολωτού τάφου στην Αγία Παρασκευή Βόλου, που θυμίζει |
Το γεγονός ότι οι τέσσερις τάφοι του 14ου αιώνα π.X., που ήρθαν στο φως στην
Αγία Παρασκευή Βόλου, ήταν ασύλητοι και έφεραν πολλά χρυσά κτερίσματα, τους
καθιστά μοναδικούς, καθώς όλοι οι θολωτοί τάφοι που αποκαλύφθηκαν έως σήμερα
ήταν συλημένοι και μεταγενέστεροι (τουλάχιστον κατά δύο αιώνες).
Η αυξημένη υγρασία στο εσωτερικό του επιβλητικού τάφου και η τέλεια φραγή της
εισόδου διατήρησαν τον χώρο ανέπαφο 3.500 χρόνια μετά τις ταφικές διαδικασίες.
Μάλιστα, στο δάπεδο γύρω από τους τάφους οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν ότι το
χώμα είχε έντονο κόκκινο χρώμα – ίσως να βάφτηκε από το κρασί με το οποίο οι
τελετάρχες ράντισαν τις σορούς των επιφανών νεκρών μετά την καύση τους.
Μάλιστα, το σημαντικότερο στοιχείο για τους αρχαιολόγους δεν είναι τα χρυσά
κτερίσματα, τα αγγεία ή προσωπικά αντικείμενα των νεκρών που βρέθηκαν, αλλά το
γεγονός ότι οι νεκροί είχαν αποτεφρωθεί, σπάνιο για εκείνη την περίοδο, τον
14ο αιώνα π.Χ.
«Μέχρι σήμερα οι καύσεις νεκρών γνωρίζαμε πως γίνονταν μετά την καταστροφή των
μυκηναϊκών ανακτορικών κέντρων, λίγο μετά τον 12ο αιώνα. Πριν από τον 12ο
αιώνα π.Χ. δεν είχαμε συναντήσει σε ταφικά μνημεία αποτεφρώσεις νεκρών οι
οποίες αποτελούν ταφική πρακτική για σημαίνοντα πρόσωπα της εποχής. Έχουμε
βρει κι άλλους μυκηναϊκούς τάφους στη Νέα Ιωνία, στα Πευκάκια και αλλού στη
Θεσσαλία, αλλά πρώτη φορά ανακαλύφθηκε τάφος στον οποίο διαπιστώνεται καύση
νεκρών», είπε στα «NEA» μέλος της ομάδας των αρχαιολόγων.
Το μοναδικό αυτό εύρημα στον περιφερειακό δρόμο θέτει πολλά ερωτήματα
στα οποία θα απαντήσει η έρευνα. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα
με ξεχωριστές νεκρικές πρακτικές; Για μια ομάδα που εγκαταστάθηκε στη μυθική
Ιωλκό από άλλη περιοχή; Για άτομα με διαφορετική θρησκευτική δοξασία από την
κατεστημένη;
Τα ερωτήματα, τονίζει στέλεχος των ερευνών, είναι πολλά και έρχονται να
επιβεβαιώσουν τον Όμηρο ο οποίος στην «Ιλιάδα» περιγράφει τη νεκρική
διαδικασία (καύση) του Πατρόκλου από τον φίλο του, μυθικό ήρωα της Ιλιάδας,
Αχιλλέα.
Ο πρώτος από τους 4 λακκοειδείς τάφους, πλούσια κτερισμένος, βάθους 2,5
μέτρων, περιέχει αποτεφρωμένα υπολείμματα ανθρώπινων οστών και ζώων, ενώ
σώζονται άκαυστα τμήματα από σανίδια της νεκρικής κλίνης.
Στον συγκεκριμένο τάφο, βρέθηκαν χρυσές ψηφίδες κοσμημάτων τα οποία θα
συναρμολογηθούν και προέρχονται από περιδέραιο πολύ καλής κατασκευής, άλλα
κοσμήματα από χρυσό και ημιπολύτιμους λίθους, όπλα και προσωπικά αντικείμενα,
καθώς και αγγεία.
Για να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά των νεκρών όπως ηλικία, φύλο,
κατάλοιπα της αποτέφρωσης στάλθηκαν για ανάλυση στο κέντρο ερευνών
«Δημόκριτος». «Αναζητούμε στοιχεία», συμπληρώνει το ίδιο στέλεχος της
ερευνητικής ομάδας, «καθώς έχουν διασωθεί από την καύση τμήματα του σκελετού.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να βρούμε στοιχεία για το DNA και πώς θα
αξιοποιηθούν επιστημονικά. Είναι πολύ σημαντικό ότι όλο το μνημείο είναι
άθικτο. Ακόμη και στα εσωτερικά τοιχώματα υπάρχει έντονη η καπνιά από την
καύση.
Οι έρευνες στον πρώτο από τους τέσσερις τάφους στο εσωτερικό του
μνημείου συνεχίζονται με προσοχή, ενώ οι υπόλοιποι τρεις έχουν ανέπαφες τις
καλυπτήριες πλάκες. Δεν γνωρίζουμε τι θα βρούμε, αλλά μπορούμε να μιλάμε για
τέσσερις τουλάχιστον – επιφανείς – νεκρούς. Ίσως να πρόκειται για οικογενειακό
τάφο επιφανούς προσώπου στον οποίο διαδοχικά να προστέθηκαν οι ταφές των μελών
της οικογένειάς του».
«Φύλακας» η ξερολιθιά
Ο θολωτός τάφος που βρέθηκε κατά τη διάρκεια εκσκαπτικών εργασιών για τον
περιφερειακό δρόμο του Βόλου έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον θολωτό
τάφο Διμηνίου (Λαμιόσπιτο) ο οποίος είχε βρεθεί συλημένος και χρονολογείται
στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα π.Χ. Η θόλος του νέου τάφου έχει ύψος 7.30 μ.
και διάμετρο 7.30 μ. Οι παρειές της θόλου αποτελούνται από λίθους τέλεια
συναρμολογημένους. Η φραγή είχε γίνει από ξερολιθιά ύψους 3 μ., πλάτους 2 μ.
και πάχους 2 μ. και, όπως προκύπτει, κράτησε σφραγισμένο και ανέγγιχτο το
εσωτερικό του μνημείου για 3.500 χρόνια.
Google news
