«Eγκλήματα» τιμής και πλαστών CD
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
Δέκα εκατομμύρια πλαστά CD υπολογίζεται – από τη Διεθνή Ένωση Φωνογραφικών |
Ένας 35χρονος ελαιοχρωματιστής, ο Γιώργος Σιμάτης, που συνελήφθη στο Ίλιον
γιατί αγόρασε από πλανόδιο Νιγηριανό πλαστό CD, ήταν το θύμα της
ενεργοποίησης, με αίτημα της Ένωσης Φωνογραφικών Εταιρειών, ενός νομικού
δικαιώματος που τελούσε επί χρόνια εν υπνώσει. Μόνο που τώρα οι δισκογραφικές
εταιρείες αποφάσισαν να το «αφυπνίσουν» στο όνομα της πάταξης της πειρατείας.
Ο Γ. Σιμάτης καταδικάστηκε στο Αυτόφωρο σε φυλάκιση τριών μηνών για «αποδοχή
προϊόντων εγκλήματος», άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος, όμως η είδηση, ότι
για πρώτη φορά διώχθηκε ο αγοραστής και όχι ο πωλητής του παράνομου προϊόντος,
έκανε γρήγορα τον γύρο της χώρας και αποτελεί πλέον ένα «επικίνδυνο»
δεδικασμένο. Γιατί ο εν Ελλάδι κλάδος της Ένωσης Φωνογραφικών Εταιρειών (IFPI)
φρόντισε να διευκρινίσει, μέσω του διευθυντή της Ίωνος Σταμπουλή, ότι «δεν
πρόκειται για συμβολικό μέτρο. Είμαστε αποφασισμένοι να διώξουμε τους
αγοραστές με την υποστήριξη και των αρχών».
H καθ’ υπόδειξη των δισκογραφικών εταιρειών σύλληψη αγοραστή πλαστού
CD, όμως, δεν έθιξε καθόλου το κεκτημένο της… τιμής των CD, τα οποία έχουν
φτάσει να πωλούνται από 17 έως 20 ευρώ, τιμή που προφανώς θεώρησε απαγορευτική
για το βαλάντιό του ο καταδικασθείς αγοραστής και έσπευσε στον πλανόδιο για το
CD των 4-5 ευρώ. Και ναι μεν είναι νομότυπη η καταδίκη, όπως λένε οι νομικοί,
αλλά αυτός άραγε είναι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπισθεί η πειρατεία, όπως
λένε οι δισκογραφικές εταιρείες;
«Είναι όντως αποδοχή προϊόντων εγκλήματος αλλά από την άλλη είναι άδικο να
κυνηγηθεί ο καταναλωτής. Ο καταναλωτής είναι θύμα των περιστάσεων», λέει ο
Νίκος Οικονόμου, ιδιοκτήτης της ανεξάρτητης εταιρείας Protasis. «Όταν το CD
έχει φτάσει σε τέτοια τιμή, σχεδόν ωθείς τον κόσμο στην επιλογή της
κλεπταποδοχής. Εγώ δεν αναιρώ την παρανομία, αλλά αυτή η λύση φτάνει στα όρια
της υπερβολής. Με τον φόβο δεν σταματάει η πειρατεία. Πρέπει να βρεθούν άλλοι
τρόποι αντιμετώπισης».
«Υπερβολές»
Περίπου την ίδια άποψη είχε και ο Μωυσής Άσερ, ιδιοκτήτης από το 1990 της
ανεξάρτητης εταιρείας Καθρέφτης. Εκείνος πουλάει γύρω στα 8 ευρώ χοντρική…
«Υπερβολές», λέει κοφτά. «Όντως, η πειρατεία είναι καθαρή κλοπή, αλλά ποιος
είπε ότι με αυτά τα μέτρα αντιμετωπίζεται;». Στην ερώτησή μας αν νομίζει ότι
είναι η υψηλή τιμή που έχει δώσει διαστάσεις στο φαινόμενο, απαντάει και πάλι
ευθέως. «Εν μέρει ναι». Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. «Σίγουρα η χαμηλή τιμή και
το καλό προϊόν είναι ένας συνδυασμός που θα βοηθούσε την κατάσταση».
«Μέχρι τώρα οι εταιρείες είχαν στόχο τους διακινητές του προϊόντος, αλλά τα
αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα», λέει και ο δικηγόρος Γιωργανδρέας
Ζάνος, που ειδικεύεται σε θέματα πνευματικών δικαιωμάτων. «H δίωξη των
αγοραστών δεν λύνει το πρόβλημα, σίγουρα όμως αυξάνει την κοινωνική συνείδηση
σε σχέση με την παρανομία. H πειρατεία είναι ένα τεράστιο θέμα που πλήττει όλο
τον κλάδο, όχι μόνο τις εταιρείες. Πολλοί άνθρωποι σήμερα, από μουσικούς μέχρι
ιδιοκτήτες στούντιο, είναι χωρίς δουλειά».
«Όταν ο πελάτης γνωρίζει ότι αυτό που αγοράζει είναι προϊόν αξιόποινης
πράξης, φέρει και αυτός ευθύνη για την παρανομία. Είναι σαν να αγοράζει
λαθραία τσιγάρα», λέει ο επίκουρος καθηγητής Ποινικού Δικαίου Ηλίας
Αναγνωστόπουλος (αν και δεν έχουν συλληφθεί αγοραστές λαθραίων τσιγάρων ή όσοι
αγοράζουν τσάντες με πλαστή φίρμα στην Ερμού, φέρ’ ειπείν). «Βέβαια, είναι
θέμα πολιτικής των εταιρειών και του κράτους πώς θα χειριστούν το θέμα. Γιατί
αν ρωτάτε την γνώμη μου, δεν είναι ο αγοραστής που θα λύσει το πρόβλημα. Όταν
το κράτος δείχνει τόση ανοχή στο φαινόμενο και δεν επεμβαίνει με τον τρόπο που
πρέπει, δημιουργείται η εντύπωση στον κόσμο ότι αυτό που κάνει είναι ανεκτό.
Άρα, πρέπει να αλλάξει ριζικά η νοοτροπία της αντιμετώπισης. Να γίνει πιο
συστηματική».
«Δεν αντιπαρατίθεσαι στο τζάμπα»
Αν είναι όντως η πειρατεία ο μεγάλος μπαμπούλας της ελληνικής δισκογραφίας, τι
έχoυν κάνει μέχρι στιγμής οι εταιρείες για να χτυπήσουν την αιτία της
ασθένειας κι όχι μόνο τα συμπτώματα; Γιατί όσα χρόνια παρακολουθούμε το θέμα
βλέπουμε ότι η αντιμετώπιση των εταιρειών περιορίζεται αποκλειστικά στη δίωξη
των πλανόδιων εμπόρων τη στιγμή που η διεθνής δισκογραφική πραγματικότητα
επιβάλλει ριζικότερες λύσεις. Μόνο η αλλαγή νοοτροπίας που έχει επιφέρει η
τεχνολογία στον μέσο μουσικόφιλο (εύκολη πρόσβαση στο Ίντερνετ, εύκολη
αντιγραφή κ.λπ.) θα έπρεπε να προβληματίσει λίγο περισσότερο τους κρατούντες
του χώρου. Και γιατί να δεχθούμε ότι είναι άσχετη η τιμή του CD από την
δραματική εξάπλωση των πειρατών; Και αν όντως είναι, ποια έρευνα διεξήγαγε όλα
αυτά τα χρόνια η IFPI ώστε να στηρίξει την πολιτική της;
Ο Ίων Σταμπουλής της IFPI είναι πεπεισμένος ότι αυτή είναι η ύστατη λύση. «Δεν
είναι ευχάριστο για μας, αλλά εφόσον οι δικαστές δείχνουν τέτοια επιείκεια με
τους Νιγηριανούς – παρά με τους Έλληνες αγοραστές – δεν έχουμε άλλη
εναλλακτική. Εδώ έχει υπάρξει περίπτωση που συνελήφθη κάποιος οκτώ φορές,
δικάστηκε και αφέθηκε ελεύθερος με αναστολή και τις οκτώ φορές».
H τιμή του CD (κατά την γνώμη του) δεν έχει μερίδιο ευθύνης. «Όσο και να
κατέβει, δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί στο τζάμπα», λέει ξανά και ξανά. Και
προλαβαίνει και την επόμενη ερώτηση: «Όσο γι’ αυτό που ακούμε τελευταία, ότι η
δισκογραφία παράγει σκουπίδια, και ότι γι’ αυτό ο κόσμος αγοράζει από τους
μαύρους, είναι φτηνή δικαιολογία. Γιατί ο κόσμος αν δεν του αρέσει κάτι, απλά
δεν το αγοράζει. Έτσι τιμωρεί τον καλλιτέχνη. Και δεν μπορεί να είναι όλοι
Χατζιδάκιδες και Λοΐζοι. Υπήρχε και ο Καφάσης κάποτε, που είχε πουλήσει
χιλιάδες CD».
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ
«Πρέπει να μειώσουν δραστικά τις τιμές»
«Είναι νόμιμο να συλληφθεί κάποιος που αποδέχεται προϊόντα εγκλήματος, αλλά
δεν μπορεί να είναι αυτό το πρώτο μέτρο. Αν οι εταιρείες δεν δουν την ουσία
του προβλήματος, τίποτα δεν θα αλλάξει. Πρώτον, θα πρέπει να μειώσουν δραστικά
τις τιμές. Δεύτερον, να κάνουν και οι ίδιες την αυτοκριτική τους: πού οδήγησαν
οι ίδιες το τραγούδι σήμερα έτσι ώστε ο κόσμος να το απαξιώνει και να
οδηγείται στους πειρατές. Και κάτι ακόμα. Πρέπει επί τέλους να αντιμετωπίσουμε
το θέμα όλοι μαζί. Δημιουργοί, IFPI και ΑΕΠΙ (σ.σ.: εταιρεία διαχείρισης
πνευματικών δικαιωμάτων), όλοι πλήττονται από την πειρατεία».
Google news
