«Πέντε σφηνάκια στο πέντε…» της Tροίας

Προχτές αργά στο μπαρ «Το ναυάγιο», τά ‘πινα μ’ έναν Άγιο…, που έλεγε το
τραγούδι της Αρλέτας (αλήθεια, κανένας δεν σκέφτηκε να γιορτάσει τα 40 χρόνια
Αρλέτα;). Υπονοούμενο, είπατε; Βεβαίως, θα απαντήσω. Διότι μπορεί να μην το
ονόμασαν «Το ναυάγιο» το μπαρ τους ο Μπραντ Πιτ και ο Έρικ Μπάνα (ο Αχιλλέας
και ο Έκτορας της «Τροίας»), αλλά το υπονόησαν. Ποιο μπαρ; Μα αυτό που άνοιξαν
και έκαναν χρυσές δουλειές δίπλα στα πλατό των γυρισμάτων για το
κινηματογραφικό έπος (ο Θεός… Όμηρος να το κάνει) στο Μεξικό. Και να οι
τεκίλες σε σφηνάκια καθώς πρέπει, και να τα μέζκαλ, και να οι πινιάτες (αυτά
τα γεμιστά χάρτινα «ζωάκια», που, ξέρετε, τα βαράς, σπάνε κι αδειάζουν ό,τι
έχουν μέσα: σοκολάτες, καραμέλες, ελληνικά CD, πασατέμπο και άλλα ανάλογα).
Μόνο που οι πινιάτες στο εν λόγω μπαρ των πρωταγωνιστών του νέου τρωικού
πολέμου έμειναν εκεί κρεμασμένες στο μπαρ «Το ναυάγιο». Τέσσερις μήνες. Γιατί
ύστερα από τόσα γυρίσματα, ποιος είχε τη δύναμη να τις σπάσει…