…στου «Kαρανταμπάνη»

Δρόμοι παλιοί, μικροί, μικρές χαρές. Όνειρα στη φτωχογειτονιά στις
Κουκουβάουνες. Ο Θανάσης, από τη Νέα Ιωνία, θυμάται τις όμορφες και ανέμελες,
φτωχές αλλά ευτυχισμένες μέρες που περνούσε μαζί με τον φίλο του, τον Τάκη
Καρανταμπάνη, μέσα στο γραφικό ταβερνάκι του, στο γνωστό «Κουτούκι της
Χαρίκλειας», που οι πιο παλιοί το ‘ξεραν καλύτερα σαν το στέκι του
Καρανταμπάνη. Οι αναμνήσεις από τα θρανία του Δημοτικού Σχολείου της Νέας
Ιωνίας ζωντανεύουν μέσα από τις ατελείωτες αφηγήσεις του Θανάση που μιλάει με
τον Τάκη, με τον οποίο συνεχίζουν την πατροπαράδοτη φιλία. Κοιτάζουν το
ηλεκτρόφωνο και δεν ξεχνούν πώς περνούσαν εκεί μπροστά τις λίγες ελεύθερες
ώρες τους όταν άκουγαν αγαπημένα τους τραγούδια από τα μικρά δισκάκια των 45
στροφών. Έριχναν μία δραχμή και ο βραχίονας κατέβαζε τον δίσκο της επιλογής
τους και άρχιζε να παίζει λαϊκά της ωραίας και αξέχαστης εκείνης εποχής. Οι
προτιμήσεις του Θανάση, του Τάκη και της τότε συντροφιάς τους ήταν οι
επιτυχίες του Καζαντζίδη, του Αγγελόπουλου, του Γαβαλά, της Γιώτας Λύδια, της
Πόλυς Πάνου, του Ζαγοραίου, του Αναγνωστάκη, του Περπινιάδη και άλλων γνωστών
ερμηνευτών της «χρυσής δεκαετίας» 1950-1960.

Ο πλούτος αυτός των αναμνήσεων ξαναζεί και σήμερα στο κουτούκι του
Καρανταμπάνη. Ο Θανάσης με τον Τάκη ήταν οικογενειακοί φίλοι. Χρόνια ολόκληρα
οι πατεράδες τους ήταν κι αυτοί φίλοι κι είχαν την ίδια δουλειά. Ήταν αμαξάδες
(αραμπατζήδες) κι έκαναν αγώγια, γιατί τότε χρησιμοποιούσαν αυτά τα
συγκεκριμένα μέσα για τη διακίνηση εμπορευμάτων. Όταν ξεφόρτωναν μετά τα
αγώγια, οι δύο φίλοι αμαξάδες ξεσήκωναν ολόκληρη την περιοχή όταν έβαζαν τ’
άλογά τους να παρατρέξουν στους χωματόδρομους της Ιωνίας και της Φιλαδέλφειας.
Το σημερινό κουτούκι της οδού Άρτης 29 ήταν μια παλιά παράγκα που είχε στήσει
πριν από 40 χρόνια ο Κώστας Καρανταμπάνης και πουλούσε κρασί από τα είκοσι
βαρέλια του (χίλιες διακόσιες οκάδες το καθένα). H αποθήκη κρασιού σιγά σιγά
εξελίχθηκε σε ταβερνάκι, με πελάτες φίλους, γείτονες και γενικώς ανθρώπους της
περιοχής. Όταν έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Καρανταμπάνης, ο γιος του Τάκης και η
σύζυγος του τελευταίου Χαρίκλεια κράτησαν το κουτούκι έτσι παραδοσιακό, όπως
λειτουργούσε παλιά. Έχουν κατορθώσει να δημιουργεί τόση γοητεία ο διάκοσμος
όταν μπαίνεις στη μικρή αίθουσα, που έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεται σ’ ένα
μικρό λαογραφικό μουσείο. Και τι δεν έχει: παλιά βαρέλια, ηλεκτρόφωνο. Ένα
ραδιόφωνο του ’50 Sada. Μια παλιά ραπτομηχανή Σίνγκερ. Μπακίρια, όμορφα
γυαλισμένα. Δέρματα άγριων ζώων. Μια μπατανία μικρασιάτικη με παραστάσεις
κεντημένες από παλιές προσφυγοπούλες της Νέας Ιωνίας. Κανάτια και στάμνες από
τη Σέριφο. Πιθάρια, κολοκύθες με ζωγραφιές. Τροκάνια από πρόβατα. Καντάρι και
ζυγαριές «για να ζυγίζουν τις ψυχές και τις καρδιές», όπως λέει χαρακτηριστικά
ο ιδιοκτήτης Τάκης Καρανταμπάνης. Επίσης, περισσότερα από 50 κάδρα με
φωτογραφίες απ’ όλη την Ελλάδα. Κρεμασμένα πολλά ταγάρια και στην άκρη ένας
παλιός αργαλειός. Κι ακόμη: λαϊκή ζωγραφική στους τοίχους από τον πλανόδιο
ζωγράφο Μάριο και τη Χαρίκλεια Καρανταμπάνη. Στο κέντρο της αίθουσας, για
φυσική θέρμανση, μια σόμπα με καυσόξυλα. H κουζίνα της κυρίας Χαρίκλειας και
οι σπεσιαλιτέ που σερβίρει με τον Τάκη Καρανταμπάνη ή τον «Βίκινγκ» των
Κουκουβάουνων, όπως τον ξέρουν οι πελάτες, είναι απλές. Ανατολίτικη και
ελληνική: σουτζουκάκια σμυρναίικα σπέσιαλ, σπλήνα γεμιστή, γαρδούμπα,
μπακαλιάρο σκορδαλιά, λαχανίδες βραστές, φάβα, μαριδάκι, γόπες, καλαμάρι
γεμιστό, τας κεμπάπ, γιουβέτσι στον φούρνο, πατάτες ριγανάτες στη στόφα,
προβατίνα στα κάρβουνα, παϊδάκια, μπιφτέκια. Κι όταν κάνει κρύο, το κουτούκι
σερβίρει βραστό. Επιδόρπιο: χαλβάς.

«Το κουτούκι της Χαρίκλειας» (Καρανταμπάνη). Άρτης 29, τηλ.
210-2833.833, Κουκουβάουνες (πάροδος της κεντρικής Λεωφόρου Μεταμόρφωσης).
Ανοιχτό κάθε βράδυ εκτός Κυριακής.