Tο Tέταρτο κουδούνι

Και στο Αιγαίο οι Οθωμανοί γείτονες να μας έχουν στείλει για έρευνες –
ο Θεός, δηλαδή, να με συχωρέσει πασχαλιάτικα… – το «Τσιμπουκλού».

Το κεφάλι μου κόβω ότι επίτηδες το έκαναν. Όχι που το έστειλαν, αλλά να
στείλουν πλοίο με τέτοιο – ο Θεός, δηλαδή, να με συχωρέσει πασχαλιάτικα… –
όνομα.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Δε θα κάνει φέτος ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος την προαναγγελθείσα για την
άνοιξη «Επανασύνδεση» του Ντέιβιντ Μάμετ με Δημήτρη Καταλειφό και Μαρία
Καλλιμάνη. Την μετέφερε για την επόμενη σεζόν.

Θα ανεβάσει πάλι, όμως, τον «Κοινό λόγο» πάνω σε κείμενα της ομώνυμης
σπουδαίας συλλογής μαρτυριών της Έλλης Παπαδημητρίου (η σπάνια φωτογραφία της
από την Ασφάλεια, όταν την είχαν συλλάβει σε χρόνους χαλεπούς…). Για να
παίξει την παράσταση το καλοκαίρι στην Κύπρο και το φθινόπωρο στο «Θέατρο του
Νέου Κόσμου» που το χώρο του, αδιαμόρφωτο ακόμα, με τον «Κοινό λόγο», είχε
εγκαινιάσει το καλοκαίρι του ’97.

Για τον επόμενο χειμώνα αναβλήθηκε κι ο προγραμματισμένος ως τελευταίο
έργο της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού για φέτος «Μολιέρος» του Μιχαήλ
Μπουλγκάκοφ που θα ανέβαζε ο Στάθης Λιβαθινός. E, με τόσα που έχουν
γίνει εκεί, ας μην έχουμε και παράπονο.

«Θα συνεχίσετε μετά το Πάσχα ή την Κυριακή των Βαΐων
σταματάτε;». Την ερώτηση απηύθυνα, την εβδομάδα προ των Βαΐων, σε ταμία
κεντρικού αθηναϊκού θεάτρου.

Κι η αφοπλιστική απάντηση, ενδεικτική της κατάστασης που επικράτησε
φέτος τον χειμώνα στην αθηναϊκή θεατρική πιάτσα: «Αν θα συνεχίσουμε; Καλέ
εμείς “κρα” κάναμε να φτάσουμε ως την Κυριακή των Βαΐων!».

Απ’ τους «Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη» στην «Ισμήνη» του Γιάννη Ρίτσου,
ε, ναι. Είναι αυτό που λέμε «το σάλτο μορτάλε»…

Αλλά τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου από χρόνια πολλά τη βλέπω, ξέρω TI
έχει κάνει στο θέατρο, το εκτιμώ και δεν απορώ. Με την παρουσία της στους
«Στάβλους…» είχα απορήσει…

Βοήθεια! Δεν τους αντέχω άλλο αυτούς τους «ξελιγωμένους» και τις
«ξελιγωμένες», κι αυτούς κι αυτές «με τα μαύρα κρέπια» των νυχτερινών, κυρίως,
εκπομπών του Τρίτου, κι αυτά τα «γατουλίνια». Σα λίγα δευτερόλεπτα πριν απ’
τον τελικό οργασμό, σα μερικά λεπτά μετά τον ενταφιασμό του προσφιλούς τους,
σα «μμμ, χαϊδέψτε με»…

Μα, κανείς δεν τους/τις ακούει εκεί; Να τους πατήσει καμιά τσιμπιά; Να
τους βάλει καμιά φωνή;

Αφήστε πια εκείνο το, τρόπος του λέγειν, διαφημιστικό «τρέιλερ» του
Τρίτου, που βλέπω στην τηλεόραση – «κρείττον το Τρίτον», με τη φωνή τη
γατίσια… Ο Χριστός! Να παίρνεις δρόμο και να τρέχεις, να τρέχεις, να
τρέχεις… Μη σε προκάνει το κρείττον το Τρίτον…

Αν έχετε το Θεό σας, ποιος το σκέφτηκε εν έτει 2004, και ποιος το
«υλοποίησε» αυτό το «πράμα»;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Απ’ το 1998 χρονολογείται η «σύνδεση» με τον Μίκη Θεοδωράκη και το έργο
του, της ηθοποιού, σεναριογράφου και συγγραφέα θεατρικών έργων για παιδιά
Κάκιας Ιγερινού (στη φωτογραφία), η οποία γράφει το «κεντημένο» με τραγούδια
του συνθέτη «μουσικό οδοιπορικό» που θα παρουσιάσει με τον τίτλο «Μίκης
Θεοδωράκης – Μια ζωή Ελλάδα», το καλοκαίρι, στο «Παρκ», ο Βαγγέλης Λιβαδάς σε
σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη.

H συνεργασία ξεκίνησε με το βασισμένο στην αυτοβιογραφία του «Οι δρόμοι
του Αρχάγγελλου», σενάριο που η Κάκια Ιγερινού έγραψε για τηλεοπτική σειρά η
οποία όμως δεν υλοποιήθηκε. Και συνεχίστηκε με τα κείμενα για το «μουσικό
οδοιπορικό» πάνω στη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη «Στο δρόμο του Αρχάγγελλου» που
σκηνοθέτησε ο Θέμης Μουμουλίδης για το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας το καλοκαίρι του 2000 και
με το βασισμένο σε τραγούδια για παιδιά του συνθέτη «Όπως στον Πινόκιο» που
ανέβασε για τα παιδιά ο Γιάννης Λαπατάς στο θέατρο «Χώρα» και που πρόσφατα
εκδόθηκε απ’ τις Μουσικές Εκδόσεις «Ρωμανός».

Ενώ τον καιρό αυτό η Κάκια Ιγερινού ετοιμάζει επίσης, μαζί με τον
Στέλιο Γούτη που θα έχει και τη σκηνοθετική επιμέλεια, τα κείμενα για τη
μουσική παράσταση με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη απ’ το θέατρο και τον
κινηματογράφο που θα πραγματοποιηθεί με την Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης»
στο Ηρώδειο, στις 29 και 30 Μαΐου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Ως αφηγήτρια συμμετείχε επίσης στην περσινή μουσική παράσταση «Στις
γειτονιές του Ρίτσου», αφιέρωμα της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» στον
Γιάννη Ρίτσο με τραγούδια Μίκη Θεοδωράκη.