Mε τερτίπια κράτησε τα Mάρμαρα!

Πειθώ και γοητεία επιστράτευσε η σύζυγος του λόρδου Έλγιν Μαίρη Νίσμπερ, για να βοηθήσει στην κλοπή των Γλυπτών του Παρθενώνα, που σήμερα βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο

Χωρίς τα ερωτικά της θέλγητρα, αλλά και την μεγάλη περιουσία της, τα Γλυπτά
του Παρθενώνα ίσως να μην είχαν φύγει ποτέ από την Αθήνα. H γοητευτική και
πλούσια Σκωτσέζα, σύζυγος του λόρδου Έλγιν, Μαίρη Νίσμπετ δεν δίστασε να
χρησιμοποιήσει τα όπλα αυτά για να σαγηνεύσει τον φιλήδονο σουλτάνο Σελίμ Γ’
και να συμβάλει αποφασιστικά στην απομάκρυνση των Γλυπτών από το κορυφαίο
μνημείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

Για πρώτη φορά, η γνωστή μεν, αλλά όχι με τόσες λεπτομέρειες εμπλοκή της Μαίρη
Νίσμπετ στην ιστορία της κλοπής των Γλυπτών του Παρθενώνα αποκαλύπτεται μέσα
από τη βιογραφία της, που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες
υπό τον τίτλο «Mistress of the Elgin Marbles» («H ερωμένη των Ελγινείων») με
την υπογραφή της Σούζαν Νέιγκελ, η οποία και έπεισε τους απογόνους της Μαίρη
Νισμπέτ να ανοίξουν το αρχείο της.

«H λαίδη Έλγιν ήταν μια πολύ ζωντανή γυναίκα με συναρπαστική λογοτεχνική
γραφή», λέει ο Άντριου Μπρους, απόγονος του λόρδου Έλγιν, από τη δεύτερη
σύζυγό του. «Παρ’ όλο που έγραφε με μοντέρνο και παιχνιδιάρικο τρόπο όμως,
μπορεί να διακρίνει κανείς τις αξιοσημείωτες γνώσεις της περί αρχαιολογίας και
ιστορίας».

Από τις πλουσιότερες χήρες της Σκωτίας, αλλά και καλλονή όταν
παντρεύτηκε σε ηλικία 21 ετών τον Τόμας Μπρους, τον 7ο λόρδο του Έλγιν. O
τίτλος έριξε στα δίχτυα του Έλγιν την όμορφη νέα, η οποία και κάλυπτε με την
περιουσία της τις οικονομικές ανάγκες του συζύγου της. Παραμονές του 19ου
αιώνα σαλπάρισε στο πλευρό του νέου της συζύγου για την Κωνσταντινούπολη, όπου
εκείνος είχε διοριστεί πρέσβης. Ήταν εκείνη που τον έπεισε να ασχοληθεί με το
ζήτημα των Γλυπτών, όπως και εκείνη που φρόντισε να εκμεταλλευτεί τη γοητεία
της, για να τραβήξει την προσοχή του σουλτάνου στην τελετή για τη νίκη της
Βρετανίας σε βάρος της Γαλλίας στην Αίγυπτο.

Ένα περιδέραιο, το προνόμιο να είναι η πρώτη χριστιανή που επισκέφθηκε το
χαρέμι της σουλτάνας (βασιλομήτορος), στην εξουσία της οποίας βρισκόταν και η
Ακρόπολη προκάλεσαν το ενδιαφέρον του σουλτάνου, που στην συνέχεια της έδειξε
αδυναμία. Αργότερα χρειάστηκε, όπως γράφει σε θριαμβευτική επιστολή προς τον
σύζυγό της, να χρησιμοποιήσει την πειθώ και τη γυναικεία της ευφράδεια, που
είχαν επιτυχία ως συνήθως.

Και μπορεί τελικά η Μαίρη Νίσμπετ να κατάφερε να αποσπάσει τα Γλυπτά από τον
Παρθενώνα, ο λόρδος Έλγιν όμως δεν κατάφερε να την κρατήσει στο πλευρό του,
καθώς εκείνη ερωτεύτηκε τον καλύτερό του φίλο και ακολούθησε ένα σκανδαλώδες
διαζύγιο. Χωρίς αυτές τις εξελίξεις σε συνδυασμό με την κακή οικονομική
κατάσταση του λόρδου Έλγιν είναι πιθανόν τα Γλυπτά να μην είχαν τελικά πωληθεί
στο Βρετανικό Μουσείο…

Σε καιρό Ολυμπιακών Αγώνων

Το νέο βιβλίο δεν μένει έξω από τη διαμάχη για την επιστροφή των Γλυπτών. Αν
λάβει κανείς υπ’ όψιν του όχι μόνον ότι η βιογραφία θα κυκλοφορήσει την
περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, αλλά και τις δηλώσεις του Άντριου
Μπρους, απόγονου του λόρδου Έλγιν: «Έχει σημασία πως η όλη υπόθεση έρχεται στο
φως τώρα που γίνεται τόσος θόρυβος γύρω από το ζήτημα της επιστροφής των
Γλυπτών. Οι επιστολές δείχνουν ότι είχαν υποστεί καταστροφή και έπρεπε να διασωθούν».

Επιμέλεια: Μαίρη Αδαμοπούλου