…στο «Ρecora Νera»

Είχα μόλις τελειώσει ένα απ’ αυτά τα αθηναϊκά επαγγελματικά ραντεβού που
γίνονται αργά το βράδυ, διότι όλοι τρέχουμε σαν τρελοί. Είχα κανονίσει να πάω
να φάω με τον άνδρα μου και μια φίλη μας μετά στο «Pecora Nera» – το «μαύρο
πρόβατο» – ένα καινούργιο wine bar στους Αμπελοκήπους.

Να πώς γίνονται οι παρεξηγήσεις – ή μάλλον, να τι είναι το ανδρικό φύλο (σκέτη
μασονία!): Μπήκα μέσα, ίσως σαν θύελλα, ταλαιπωρημένη από το ψάξιμο για
πάρκινγκ. Έπειτα από μια γρήγορη περισκόπηση του χώρου δεν βρήκα την παρέα
μου, αλλά βρήκα κατά τύχη έναν φίλο, ο οποίος καθόταν και έπινε στο μπαρ.

«Είδες τον άνδρα μου», τον ρωτάω απόλυτα φυσιολογικά. Κόκαλο ο φίλος μου και
δεν απαντάει. «Τι έγινε. Τον είδες ή όχι. Τον ψάχνω». Καταπίνει μια γουλιά,
λες και ήθελε να βρει το θάρρος να μου πει κάτι.

«Δεν με είδε. Τον είδα εγώ, όμως, όταν πέρασε. Πάνω είναι».

«Ωραία. Δεν είδα τη σκάλα».

Περνάνε 3-4 δευτερόλεπτα. Καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται για «καρφί» και με
ενημερώνει, λίγο νευρικός, «είναι με μια ξανθιά».

«Μην ανησυχείς, δεν τον κάρφωσες. Ή μάλλον δεν είσαι μαύρο πρόβατο! Είπαμε να
βρεθούμε με μια φίλη μας απόψε. Απλώς ήλθαν μαζί διότι είχα ραντεβού».

Ύστερα απ’ αυτή την μίνι κωμωδία ανεβαίνω τη σκάλα στο συμπαθητικό «Pecora
Nera» για να βρω, επιτέλους, την παρέα μου, η οποία δεν θέλησε να καθήσει στον
κάτω χώρο, διότι εκεί μόνο ένα κοινόβιο τραπέζι υπάρχει.

Το «Pecora Nera» έχει απλό, χαλαρό αέρα. Το ντιζάιν του χώρου αποτελείται από
αρκετό ξύλο και χρώματα γήινα. Στους τοίχους τα στολίδια είναι απλά. Κάτι
χαρτόσημα σε μεγέθυνση είναι το κύριο στοιχείο.

Το μενού είναι εξίσου απλό, με λίγα φαγητά. Στην αρχή διάφορες λιχουδιές σε
ψωμί (crostini), όπως με πολτό ελιάς, κατσικίσιο τυρί και προσούτο ή με τυρί
γκορκοντζόλα και αχλάδια (ωραίο, αλλά βαρύ) και με στήθος από καπνιστή χήνα
και ρόκα. Υπάρχουν το απαραίτητο carpaccio, όπως επίσης η κλασική caprese –
μοτσαρέλα και ντομάτα με βασιλικό – και φυσικά μια σαλάτα με ρόκα και
παρμεζάνα, η οποία δεν νοείται να λείπει.

Δεν είχαμε πολύ κέφι για κρεατικά εκείνο το βράδυ και έτσι αφήσαμε ακόμα και
αυτά που ακουγόταν ωραία, όπως τη saltimbocca alla Romana και την ξεκάρφωτη,
αλλά ωραία μαροκινή tajine (μαγειρευτό) με αρνάκι, δαμάσκηνα και αμύγδαλα.
Ικανοποιήσαμε την πείνα μας με ζυμαρικά. Εγώ ένα χορταστικό πιάτο από
παπαρδέλες με ραγκού από αρνίσιο κιμά. Ωραίο ήταν, καθόλου βαρύ, χορταστικό
και λεπτό στη γεύση. Ο Βασίλης δοκίμασε τις ταλιατέλες με κολοκύθι, φρέσκια
ντομάτα και σκαμόρτσα, ένα τυρί σαν καπνιστή μοτσαρέλα. Και αυτές ωραίες και
ελαφριές. H φίλη μας πήρε την «αληθινή» καρμπονάρα, η οποία δεν ήταν ούτε
αληθινή (πολύ χοντροκομμένη η πανσέτα-μπέικον και στεγνή). Ήπιαμε ένα ωραίο
Montapulcino – η κάβα περιέχει πολλά ιταλικά κρασιά και σε σχετικά καλές
τιμές.

Πολύ χαίρομαι, πάντως, που το μόνο μαύρο πρόβατο της βραδιάς ήταν το όνομα
του μαγαζιού!

«Pecora Nera»: Σεβαστουπόλεως 158 Αμπελόκηποι. Τηλ. 210 69 14 183