Aρσιβαρίστες της ζωής

«Όλο το βάρος του κόσμου» κάνει τον γιάπη Νίκο Κουρή να… βγει από τα ρούχα του και να διανύσει γυμνός την ηλεκτρονική εποχή μας, στην ταινία του 39χρονου Θάνου Αναστόπουλου

Ένα φιλμ μοντέρνο αλλά και στέρεο που σε ξαφνιάζει ευχάριστα για πρώτη ταινία
μεγάλου μήκους του δημιουργού της. Τόσο για τη γραφή της όσο και για τη δομή
της σκέψης της. Ένα παραμύθι πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη που αρχίζει με έναν
θάνατο και τελειώνει αισιόδοξα, με μία γέννηση…

Έντεκα άνθρωποι στην Αθήνα του καλοκαιριού, στη διάρκεια του παγκοσμίου
πρωταθλήματος άρσης βαρών, περιπλανώνται στον χρόνο, κουβαλώντας ο καθένας ένα
δικό του φορτίο. Αυτοί είναι οι ήρωες της ταινίας «Όλο το βάρος του κόσμου»,
του Θάνου Αναστόπουλου. Και κουβαλούν πάνω τους το βάρος της γνώσης, ή της
εκπλήρωσης, του πόνου της σεξουαλικότητας ή του πόνου της απώλειας, της νέας
αρχής ή της ταυτότητας της αποδοχής ή της πίστης, των προσδοκιών ή της
ενηλικίωσης, της ευθύνης των άλλων…

«Πρόκειται για μια ιστορία ανθρώπων όχι της διπλανής, αλλά της δικής μας
πόρτας, που βιώνουν την ακύρωση ή τη ματαίωση. Κι ενώ θέλουν να ζήσουν, δεν το
καταφέρνουν. Είτε γιατί δειλιάζουν είτε γιατί οι συνθήκες δεν τους το
επιτρέπουν. Και όλα αυτά μέσα από ένα ειρωνικό – τραγικό ύφος, σαν να βλέπεις
ένα ντοκιμαντέρ μυθοπλασίας», σχολιάζει ο σκηνοθέτης.

Όταν τελείωσε η προβολή της ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης – δεν πήρε
κανένα κρατικό βραβείο! – είχα την αίσθηση ότι ο τίτλος που της ταιριάζει
καλύτερα είναι η «Αβάσταχτη βαρύτητα της ελαφρότητάς μας»…

«Είναι μια ταινία που μιλάει με βαρύτητα για τα ελαφρά γεγονότα της ζωής και
με ελαφρότητα για τα βαριά και ασήκωτα. Ένα παιχνίδι προσέγγισης του κόσμου
που μοιάζει άλλες φορές αβάσταχτος κι άλλες γελοίος, κι εμείς προσπαθούμε να
ισορροπήσουμε ανάμεσα σε αυτά τα δύο».

Γιατί δεν ξέρουν οι περισσότεροι ήρωες της ταινίας τι θέλουν από τη ζωή;

«Καταδυναστεύονται από την αίσθηση του ανικανοποίητου. Ένα σύμπτωμα καθαρά του
δυτικού κόσμου στις ημέρες μας. H αίσθηση του φόβου, της ματαιότητας ή της
ματαιοδοξίας μάς αποτρέπουν από το να ισορροπήσουμε, να απολαύσουμε τις χαρές
της ζωής που δεν έχουν τη δυνατότητα να χαρούν οι άνθρωποι του υπόλοιπου
κόσμου».

Και είναι γεγονός ότι όλοι οι ηθοποιοί της ταινίας – Νίκος Κουρής, Μαρία
Ζορμπά, Ρένος Μάντης, Τάκης Ασημακόπουλος, Νίκος Γεωργάκης, Άννα Μάσχα, Ιωάννα
Τσιριγκούλη, Θάνος Σαμαράς – εκφράζουν 100% αυτή την «αίσθηση του
ανικανοποίητου», με κερασάκι στην τούρτα τη φωτογραφία του Ηλία
Κωνσταντακόπουλου…

«Ιδανικός» θεατής…

Θα μπορούσε, άραγε, ο σκηνοθέτης Θάνος Αναστόπουλος να προσδιορίσει τον
«ιδανικό» θεατή για την ταινία του; «Απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους, όλων
των κοινωνικών στρωμάτων… Αλλά ιδανικός θεατής θα μπορούσε να είναι αυτός –
ή αυτή – που έχει ένα ερωτικό ραντεβού, περιμένει, το πρόσωπο δεν έρχεται,
αποφασίζει μετά το στήσιμο να φύγει, αλλά πιάνει μια δυνατή μπόρα και για να
γλιτώσει μπαίνει σε έναν κινηματογράφο που παίζει την ταινία “Όλο το βάρος του
κόσμου”»!

INFO

Αβάν πρεμιέρ από το Cine Club των «ΝΕΩΝ», την Κυριακή στις 14.00 στον
κινηματογράφο «Τριανόν» (Κοδριγκτώνος 21 και Πατησίων 101). Κουπόνι θα
δημοσιευθεί στις προσεχείς ημέρες.