Aυλαία με υψηλές κορόνες

![]() |
|
Άντε να μαζεύουμε σιγά σιγά, να καθαρίσουμε και τους δρόμους από τα χάρτινα |
Με οπερετικές κορυφώσεις ολοκληρώθηκε η τηλεοπτική προεκλογική περίοδος. Με
τηλεπαραθυράτες εντάσεις για τα φυλλάδια. Με τη διαπίστωση ύστερα από δύο
σχεδόν μήνες προεκλογικής μάχης ότι βρέθηκαν εκτός ατζέντας τηλεοπτικών
συζητήσεων τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών, για να πάρουν τη θέση τους
ζητήματα που είχαν στόχο να ξυπνήσουν λαϊκές φαντασιώσεις – είτε ως φόβος είτε
ως ελπίδα – για μια στρεβλή άσκηση πολιτικής, φαντασιώσεις που έχουν τις ρίζες
τους σε σκοτεινά χρόνια του δημόσιου βίου.
Και σαν να μην έφταναν αυτά, έγινε για μία ακόμη φορά το τριανταφυλλοπούλειο
στούντιο αρένα συγκρούσεων, με τον δικηγόρο-σταρ των τηλεοπτικών πάνελ κ.
Κούγια να ορμάει για να διακόψει την εκπομπή με τις καταγγελίες για τον κ.
Βρέντζο, η οποία κατά τα τριανταφυλλοπουλικά ειωθότα προβλήθηκε με ηρωικές
κορόνες παρά την απαγόρευση. Διαπληκτισμοί, φωνές, πανικός. Είχαμε ένα ωραίο
σόου υπερασπιστικού δικηγορικού πάθους και τριανταφυλλοπουλικού διαφημιστικού
ηρωισμού.
H τελευταία ημέρα της τηλεοπτικής προεκλογικής υπερπαραγωγής ξημέρωσε
με τον Τέρενς Κουίκ να καταγγέλλει τις προεκλογικές ρυθμίσεις που περιόρισαν
αυτό που θεωρεί ελεύθερη άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, να
κατεβαίνει στις λαϊκές και να ζητάει τη γνώμη αγανακτισμένων πολιτών για την
οικονομική πολιτική διαμορφώνοντας ατμόσφαιρα λαϊκής αγανάκτησης – με την
ευκαιρία πρόβαλε και εαυτόν ως τον μοναδικό δημοσιογράφο που κατεβαίνει στον
λαό της λαϊκής και μπορεί να «μην του αρέσει βεβαίως να κάνει κριτική σε
συναδέλφους», αλλά με την ευκαιρία «δοξάστε με» γιατί οι κυβερνήσεις πέφτουν,
ο ανταγωνισμός μένει. Ο Κώστας Καραμανλής έδινε την τελευταία προεκλογική
συνέντευξή του στον Γιώργο Αυτιά και αστρολόγος καλεσμένη στη Φωτεινή Πιπιλή
έλεγε τα ζώδια των πολιτικών αρχηγών. Να, αυτή η πληροφορία μάς είχε λείψει,
γιατί εν τω μεταξύ είχαμε όλες τις υπόλοιπες και μας έλειπε το κερασάκι για
την τελική απόφαση.
Θριάμβευσε η τηλεόραση. Εκεί στη μικρή οθόνη μεταφέρθηκε όλο το
προεκλογικό πανηγύρι και ο πόλεμος των εντυπώσεων, μια και θεσμική ρύθμιση τον
είχε αποσύρει από τους δρόμους. Χωρίς ντουντούκες και εκλογικά κέντρα με
μεγάφωνα και αντιαισθητικές κατασκευές στα πεζοδρόμια να επιβάλουν καθημερινό
σλάλομ στους διαβάτες για να πάνε στις δουλειές τους, ήταν φυσικό να ξεσπάσει
η ένταση στα τηλεπαράθυρα και να κυριαρχήσει το τηλεοπτικό θέαμα.
Γνωρίζουμε πλέον και διαπιστώσαμε για μία ακόμη φορά, πως συστατικά
στοιχεία του εντυπωσιακού μας θεάματος είναι ο «ρεαλισμός», το ριάλιτι, όπως
λέμε ελληνιστί (π.χ. ένας ένας τηλεφωνούσαν οι βουλευτές μόνοι τους στο δελτίο
και ομολογούσαν τι έγινε, εγώ δεν είχα καμία παρέμβαση, έλεγε ο Νίκος
Χατζηνικολάου όταν από το δελτίο του ξεκίνησε η υπόθεση Πάχτα, σε μια αποθέωση
του «ρεαλισμού» της ενημέρωσης) – και η «αντικειμενικότητα» ως τυπικό
τελετουργικό των αναλογικών χρόνων, που μοιράζονται σε όλες τις πολιτικές
απόψεις (άλλο αν κυριάρχησαν στην ατζέντα τα θέματα που ανέδειξε η προεκλογική
αντιπαράθεση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων).
Από τα πολιτικά ριάλιτι στα κανονικά
Ευχαριστημένοι; Ως πολίτες θα πρέπει να περιμένουμε το μέλλον για τα
υπεσχημένα και να διαπιστώσουμε αν τελικώς η τηλεοπτική αντάρα δεν επηρέασε
την ψυχραιμία και τη σκέψη – πεδίον δόξης λαμπρό για μελετητές και επιστήμονες
αν αποφασίσουν να το διερευνήσουν.
Ως τηλεθεατές δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι δεν είχαμε θέαμα. Μπορεί να
γκρινιάξαμε γιατί δεν είχαμε ντιμπέιτ, όχι τουλάχιστον αυτό που εννοούν όλες
οι υπόλοιπες τηλεοράσεις του κόσμου, το θέαμα όμως δεν το στερηθήκαμε. Όσο για
το παράδοξο ότι το έθνος καθηλώθηκε στο πιο βαρετό τηλεοπτικό θέαμα όλων των
εποχών; Διόλου παράδοξο, δεν χάνει ο τηλεθεατής θέαμα που γνωρίζει ότι θα
ακολουθήσουν πλήθος αναλύσεις και τηλε-διαξιφισμοί γι’ αυτό. Είναι σαν να
θέτει εαυτόν εκτός του πολιτισμού του. Αυτόν έχουμε. Έναν πολύ τηλεοπτικό. Και
για να μην πάθουμε σύνδρομο στέρησης από καβγάδες και ριάλιτι, έρχονται και τα
κανονικά, «Φάρμα», «Fame story», το «Souper idol» που συνεχίζεται, δεν θα πλήξουμε.














