Οι «συλλέκτες» ταλάντων…

Στάθης Λιβαθινός

Μέχρι τώρα ήταν «δουλειά» που το «Θέατρο του Νότου» είχε αναλάβει «κατ’
αποκοπήν»: να μαζεύει ό,τι καλύτερο έβγαινε ή κυκλοφορούσε στο θέατρο. Από
ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους, μουσικούς… Ό, τι καλύτερο έβλεπες στην
«πιάτσα» – ακόμα και σε μικρές ομαδούλες και σε δουλειές πειραματικές και σε
Σκηνές για παιδιά -, κι έλεγες «αυτό αξίζει, θα πάει μπροστά», πριν προλάβεις
να το καλοπείς, στο «Αμόρε» το έβλεπες την επόμενη σεζόν. Τώρα, τα τελευταία
χρόνια, το ‘χαμε μεριά, το κάναμε φόρτωμα, που έλεγε η μάνα μου… (Προς κακού
το έλεγε, προς καλού το λέω). Στο «Αμόρε» προσετέθη η υπό τον Στάθη Λιβαθινό
Πειραματική Σκηνή του Εθνικού – μεγάλη η επιτυχία του Νίκου Κούρκουλου στον
τομέα αυτό.

…και η «πλημμύρα» στο Γκαράζ

Φέτος το… καλό έχει παραγίνει. Δεν είναι μόνον ο οργασμός που επικρατεί εκεί
κάτω – σε δυο μισερές αιθουσούλες να παίζονται τις μέρες αυτές τέσσερις
παραστάσεις σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο -, δεν είναι που τολμούν για πρώτη
φορά στην Ελλάδα – εκτός κι αν έχει συμβεί αυτό σε περιόδους εκτάκτων αναγκών,
όπως στη Κατοχή ας πούμε… – και καθιερώνουν μεσημεριανή παράσταση, την
Κυριακή στη 1, «ματινέ» που λένε οι ξένοι -, δεν είναι οι νέοι σκηνοθέτες που
τους δίνεται η ευκαιρία να σκηνοθετήσουν, και οι νέοι σκηνογράφοι, και οι νέοι
συνθέτες…, δεν είναι που περιμένουμε να δούμε τον Μάιο τη δουλειά των νέων
σκηνοθετών του Εργαστηρίου Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας του Εθνικού. Αλλά έχει
πλημμυρίσει και τάλαντα το Γκαράζ. Ταλαντούχους νέους ηθοποιούς. Πέντε
παραστάσεις είδα φέτος εκεί, θέλω να μιλήσω για τα παιδιά αυτά και δεν ξέρω
ποιο να πρωτοδιαλέξω. Είθε να το δούμε και σε άλλα θεατρικά στέκια.