H Aρκούδα πάει… Λιβάδι!

Κι όμως, η… κατηγορούμενη της φωτογραφίας είναι το σεξ σύμπολ Σαρλίζ Θέρον (με 30 επιπλέον κιλά) στην ταινία «Monster», που εκπροσωπεί τις ΗΠΑ στο Φεστιβάλ Βερολίνου

H αντίστροφη μέτρηση της συνάντησης του Θόδωρου Αγγελόπουλου με το μεγάλο
βραβείο και του… «Λιβαδιού» του (που δακρύζει) με την Αρκούδα άρχισε χτες το
απόγευμα με την ανακοίνωση και των 23 διαγωνιζόμενων ομάδων:

Γαλλία: 1) Πατρίς Λεκόντ «Confidences trop intimates» με τη Σαντρίν
Μπονέρ. Πλεονέκτημα: ανάλαφρος, χαριτωμένος, απρόβλεπτος. Μειονέκτημα: «μικρή
ιστορία»

2) Ερίκ Ρομέρ «Triple agent» με πρωταγωνίστρια τη δική μας Κατερίνα
Διδασκάλου. Πλεονέκτημα: Το όνομα του και το στόρι της ταινίας (Ρώσος
πράκτορας στο Παρίσι στην διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου). Μειονέκτημα:
Ψυχρός, απρόσιτος και ελιτίστας.

3) Σεντρίκ Καν «Feux rouges» με την Καρόλ Μπουκέ. Ο άγνωστος X. Θεωρείται από
τα μεγαλύτερα ταλέντα της γαλλικής οθόνης. Επικίνδυνος να κάνει την έκπληξη.

Βρετανία: 1) Κεν Λόουτς «Ae fond kiss» με «δεύτερα» ονόματα.
Πλεονέκτημα: Συνέπεια, αγγλικός ρεαλισμός και δυνατή πολιτική και κοινωνική
θεματολογία. Μειονέκτημα: «μικρές» ιστορίες.

2) Τζον Μπούρμαν «Country of my skull» με Σάμιουελ Τζάκσον και Ζιλιέτ Μπινός.
Πλεονέκτημα: Εξαιρετικός μάστορας και ερωτική ιστορία με φόντο το απαρτχάιντ
της Νοτίου Αφρικής (ειδύλλιο δύο δημοσιογράφων). Μειονέκτημα: Στα χαρτιά
κανένα.

Γερμανία: 1) Ρόμουαλντ Καρμάκαρ «Die Nacht singt». Εντελώς άγνωστο. Όμως η
άνοδος του γερμανικού κινηματογράφου τα τελευταία χρόνια δεν έχει επιβραβευθεί
μ’ ένα πρώτο μεγάλο βραβείο της Μπερλινάλε.

2) Φατίχ Ακίν «Gegen die Wand». Κι αυτό άγνωστο. Το ίδιο ισχύει κι εδώ.

Ιταλία: Ματέο Γκαρόνε «Primo amore». Ο άγνωστος X. Πάντα οι Ιταλοί
είναι επικίνδυνοι.

Δανία: Ανέτ Όλεσεν «Forbrydelser». Πλεονέκτημα: Το παρελθόν της (είναι
η ίδια που σκηνοθέτησε το «Ιταλικά για αρχάριους») και η «σχολή» της,
δηλαδή… Λαρς φον Τρίερ. Μειονέκτημα: Αν κρίνω από την προηγούμενη ταινία
της, οι επιδόσεις της είναι μέτριες.

Ισπανία: Μανουέλ Γκουτιέρεζ Αραγκόν «La vida que te espera».
Πλεονέκτημα: Μόνιμος επισκέπτης του φεστιβάλ, άρα ευνοούμενος. Μειονέκτημα:
σύνδρομο Αλμοδοβάρ.

Σουηδία: Μπιορν Ρούνγκε «Daybreak». Συνήθως ταινίες από σκανδιναβικές
χώρες φιλοξενούνται για λόγους καλής γειτονίας.

Κροατία: Βίνκο Μπρέσαν «Svedoci». Πλεονέκτημα: Μπορεί να την επέλεξαν
στα πλαίσια καλύτερης σύσφιγξης των σχέσεων με την… αδελφή Κροατία.

Νορβηγία: Χανς Πίτερ Μόλαντ «Beautiful country» με Νικ Νόλτι και Τιμ
Ροθ. Πλεονέκτημα: Συμπαραγωγή με ΗΠΑ και καστ με μεγάλους σταρ. Μειονέκτημα:
So what;

Ακόμη, θα προβληθεί η ταινία «25 βαθμοί τον χειμώνα» συμπαραγωγής Βελγίου,
Γαλλίας και Ισπανίας.

ΗΠΑ: 1) Πατ Τζέκινς «Monster» με Σαρλίζ Θέρον και Κριστίνα Ρίτσι.
Πλεονέκτημα: Ρεσιτάλ ερμηνείας από Σαρλίζ Θέρον (φαβορί για Όσκαρ).
Μειονέκτημα: Το θέμα, δηλαδή μια πόρνη δολοφονεί 7 άντρες (οι Γερμανοί δεν
αντέχουν το… αίμα).

2) Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ «Before sunset». Πλεονέκτημα: Το σύνηθες, δηλαδή η
αμερικανική αφήγηση. Μειονέκτημα: Ο ίδιος σκηνοθέτης ξαναγύρισε την ίδια
περίπου ταινία με την οποία μάλιστα είχε φιλοξενηθεί στο Βερολίνο.

3) Ομάρ Ναέμ (από Λίβανο) «The final cut» με Ρόμπιν Γουίλιαμς. Πλεονέκτημα
αλλά ταυτόχρονα και μειονέκτημα, το γεγονός πως ανήκει στο είδος του «θρίλερ
επιστημονικής φαντασίας», άρα δεν είναι…. Art!

4) Ρον Χάουαρντ «The missing» με Κέιτ Μπλάνσετ και Τζιν Χάκμαν. Πλεονέκτημα:
Κανένα. Πρόκειται για γουέστερν και μάλιστα πλαγίως ρατσιστικό!

Από εκεί που δεν το περιμένεις

Από τον… Τρίτο Κόσμο, έχουμε Χονγκ Κονγκ (ταινία της πρωτοεμφανιζόμενης
σταρ Σίλβια Τσανγκ), Κορέα (ταινία του διάσημου Κιμ Κι Ντακ), από την
ανερχόμενη Αργεντινή (του Ντάνιελ Μπούρμαν) και από την Κολομβία σε
συμπαραγωγή με τις ΗΠΑ (του Τζόσουα Μάρστον). Το γεγονός ότι όλες αυτές οι…
τριτοκοσμικές συμμετοχές είναι άγνωστες δεν τις κάνει ακίνδυνες. Ακριβώς το
αντίθετο. Από εκεί που δεν το περιμένεις μπορεί να σού ‘ρθει. Πάντως με
δεδομένο ότι η πρόεδρος Φράνσις ΜακΝτόρμαντ («Φάργκο») είναι της αμερικανικής
καλλιτεχνικής σχολής, τα περισσότερα μέλη είναι του «Τρίτου Κόσμου» και,
τέλος, (το κυριότερο) ότι το «Λιβάδι που δακρύζει» θεωρείται η απάντηση της
Ευρώπης στο έπος με φόντο την Ιστορία και τις κοινωνικές αλλαγές, ο
Αγγελόπουλος μπορεί να θεωρεί από τώρα τον εαυτό του ως το μεγάλο φαβορί. Αλλά
όπως και στο ποδόσφαιρο, ο περίπατος μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη και το
άγχος να είναι όλο δικό του!

INFO

Το Φεστιβάλ Βερολίνου θα διαρκέσει από τις 5 μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου.