ΓNΩMH Ένας ήρεμος τσάρος

Όπως όλες οι εκλογές, έτσι και αυτές ήταν γεμάτες προπαγάνδα, ανέφικτες
υποσχέσεις και ναρκισσισμό. Από εδώ και πέρα, στην προοπτική της χώρας
διαφαίνεται ένας πεφωτισμένος συντηρητισμός, που θεωρώ ότι είναι πολύ
σημαντικός για τη Ρωσία – η σύμπλευση με τη σύγχρονη εποχή, χωρίς όμως να
ξεχνάμε τις παραδοσιακές βάσεις μας. Αυταρχισμός της εξουσίας, ναι. Όμως, τι
γίνεται όταν αυτήν την εξουσία την έχεις επιλέξει, την έχεις εμπιστευτεί εσύ;
Πάντα κάποιος προσπαθεί να επιβάλει τις απόψεις του στις επιλογές των άλλων.
Αυτό που θέλω να πω είναι πως στη Ρωσία υπάρχει ανάγκη για μια εξουσία που να
είναι υπεύθυνη. Μιλάω για προσωπική ευθύνη επιλογών και πράξεων. Σήμερα
υπάρχει μια συλλογική ανευθυνότητα. Όμως, κάθε λάθος, κάθε καταστροφή, έχει
όνομα και επώνυμο. Σίγουρα είναι αστείο να φανταζόμαστε ότι θα μπορούσε σήμερα
να ξεπροβάλει ένας τσάρος-πατερούλης που θα λύνει όλα τα προβλήματα. Δεν είναι
ζήτημα τσάρου, αλλά νοοτροπίας του κόσμου. Όμως ο Πούτιν θα μπορούσε να είναι
μια ήρεμη εκδοχή αυτού του μοναρχικού ιδεώδους. Όχι βέβαια με το στέμμα στο
κεφάλι. Θα ήταν μια φάρσα. Αλλά με προσωπική ευθύνη γι’ αυτά που έχει ανάγκη η
χώρα.

H άποψη του σκηνοθέτη Nikita Mikhalkov δημοσιεύθηκε στην «Corierre della
sera»