Ο μυστηριώδης γιατρός

Περίληψη

Την ώρα που η Τερέσα Αλμένδρος, ο αρραβωνιαστικός της Χουάν Μαρίνο Σαλαβέρι
και ο αυτόκλητος φύλακάς της (και πρώην χαφιές του πατέρα Σαλαβέρι) υπολοχαγός
Φουέντες, προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν το τρομοκρατικό κτύπημα που σκότωσε
έναν συμπατριώτη τους διπλωμάτη στη Μαδρίτη, εμφανίζεται ο δρ. Χέρμαν ή…
Ερμής, με μιά παράξενη πρόταση: Σκηνοθετήστε, τους λέει, έναν γάμο εδώ στο
εξωτερικό, μακριά από τη Λατινική Αμερική, προκειμένου να υποχρεωθεί να
εμφανιστεί -αν είναι ζωντανός- ο χαμένος επαναστάτης Ούγο Αλμένδρος. Μόλις
όμως οι τρεις νέοι αρχίζουν να το σκέφτονται, ο Χέρμαν τους εγκαταλείπει γιά
να πάει στη Χεβρώνα. Κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί.

«Συγγνώμη Τερέσα, μπορώ να κάτσω;». (…) Ο νεαρός Σαλαβέρι και ο Φουέντες
άρχισαν να μιλάνε ταυτόχρονα. Ο πρώτος ήθελε να μάθει ποιος ήταν αυτός ο
άνδρας, ο Φουέντες προσπαθούσε να ηρεμήσει την Τερέσα. Ένα γκαρσόνι απομάκρυνε
τα χρησιμοποιημένα μαχαιροπίρουνα και έσπρωξε τον δίσκο προς το κέντρο του
τραπεζιού.

«Δεν σας συστήθηκα, δρ Χέρμαν, Βερολίνο».

(…) «Είχατε καλό ταξίδι, σενιόρ Σαλαβέρι;».

(…) «Από πού με ξέρετε;», ρώτησε ο νεαρός Σαλαβέρι.

Ο Χέρμαν του έγνεψε ότι έπρεπε πρώτα να καταπιεί.

(…) «Από την εφημερίδα», απάντησε ο Χέρμαν και έβαλε στο στόμα του την
επόμενη μπουκιά.

«Στη δεύτερη σελίδα, η συνέχεια του θέματος από την πρώτη σελίδα…». Με το
μαχαίρι του έδειξε την «El Pais», την οποία πήγε να πιάσει ο Φουέντες αλλά ο
Σαλαβέρι τζούνιορ τού την άρπαξε.

«Εκεί γίνεται λόγος για την άφιξή σου», είπε ο Χέρμαν τόσο ήρεμα, σαν να ήθελε
να υπενθυμίσει στην Τερέσα εκείνον τον Χέρμαν που καθόταν απέναντί της στη
Ρώμη. «Λέει λοιπόν εκεί “με συνοδεία”. Αυτό αναφέρεται σ’ εσάς, κύριε
υπολοχαγέ. Και λέει επίσης ότι αναμένεται ο γιος του προέδρου, Χουάν Μαρίνο
Σαλαβέρι, ο οποίος θα καταφθάσει στη διάρκεια της ημέρας».

(…) «Χέρμαν!», φώναξε η Τερέσα, «σταματήστε επιτέλους αυτό το απερίγραπτο
θέατρο. Μπορώ να μάθω τι επιτέλους θέλετε;».

(…) «Πείτε μου ποιος ήταν ο Πέδρο Χούντο και εγώ θα σας απαντήσω με την ίδια
ειλικρίνεια».

«Ο Χούντο ήταν ένα ζώο!», είπε ο Φουέντες.

(…) «Συγγνώμη Τερέσα», είπε ο Χέρμαν. «Δεν ήθελα να σε πληγώσω, ήθελα μόνο
να πω πως ήταν κάποιος που ήταν εντελώς απρόβλεπτος, που δρούσε πέρα από κάθε
σύμβαση, ενάντια σε κάθε λογική. Τίποτα παραπάνω. Κάποιος σαν αυτόν δεν τον
καταλαβαίνεις εύκολα». Ο Χέρμαν έκανε μια παύση και ήπιε από τον καφέ του.
«Δεν ξέρω», συνέχισε, «αν αυτό που θα πω έχει κάποια σημασία, αλλά ήθελα να
βοηθήσω την Τερέσα. Σκέφτηκα πως με λίγο πιο καθαρή ματιά θα μπορούσα να δώσω
στα πράγματα που ορίζουν το ταξίδι της μιαν άλλη τροπή, να τη βοηθήσω να δει
όλη αυτή την ιστορία που “δεν ήθελα να την πιστέψω, γιατί είναι τόσο
παράλογη”, με άλλο φως». (…) «Αυτό που θα πω τώρα», άρχισε να λέει, «δεν
είναι αυτό που θέλω. Και δεν ξέρω αν το θέλεις κι εσύ, ούτε ποια θα είναι η
γνώμη των δύο κυρίων. Αλλά υπάρχουν στην ιστορία της οδύσσειάς σου τόσες
ασυναρτησίες, τόσα νήματα, που δεν οδηγούν πουθενά, ένα συνεχές πέρα δώθε, που
απλώς σε βοήθησε να κερδίσεις την εμπιστοσύνη περίεργων ανθρώπων που σε
φορτώνουν με θεωρίες για την ανθρωπότητα και τη μελαγχολία τους για τον κόσμο.
Αυτός ο κύριος εκεί», έδειξε τον Σαλαβέρι, «δεν είναι αδελφός σου. Αν υπάρχει
κάτι που μπορεί να μάθει κανείς από αυτό που λέμε Ιστορία, είναι σίγουρα πως
αρκεί λίγη εξουσία για να μετατραπεί ένας άγγελος σε διάβολο. Πρέπει να
αλλάξει μόνο τα προσχήματα, και μερικές φορές ούτε κι αυτά. Γι’ αυτό
ισχυρίζονται όλοι με καθαρή τη συνείδησή τους πως στην ουσία δεν έχουν
αλλάξει… Αλλά αυτό δεν πρέπει να μας απασχολήσει παραπάνω». Ήπιε από τον
καφέ του. «Σκέφτομαι πως ένας γάμος, όσο και να είναι ­ ίσως αρκεί η αναγγελία
του ­ κάτι θα κατάφερνε. Όποιος δεν εμφανιστεί τότε, θα ανήκει στους
πεθαμένους».

Σαν ο λόγος του να είχε προκαλέσει στον ίδιο αμηχανία, ο Χέρμαν χαμήλωσε το
βλέμμα και άρχισε να τρώει το μούσλι με το κουτάλι του.

«Αν είναι να γίνει γάμος, τότε να γίνει σωστά!», είπε ο Σαλαβέρι χωρίς να
κοιτάξει κανέναν. Με το νύχι του δείχτη του γρατζούναγε την άκρη του
τραπεζιού.

«Ήταν μόνον μια πρόταση. Ίσως όχι και τόσο καλή. Αλλά για να καταλάβετε πως
μιλάω σοβαρά…». Ο Χέρμαν κρατούσε μια φωτογραφία της μητέρας της Τερέσα στον
αέρα. «Σε κάθε περίπτωση θα προσπαθούσα να τη φέρω στο γάμο».

«Θα προσπαθούσες να τη βγάλεις από τη χώρα;».

«Αν οι κύριοι με δώσουν κάποιες πληροφορίες, δηλαδή μερικές διευθύνσεις. Τα
λεφτά θα τα βρω μόνος μου».

«Αυτό είναι τρέλα», είπε ο Φουέντες. «Έπειτα από αυτό το άρθρο, με την
τρομοκρατική ενέργεια, δεν θα είχατε κάτσει μαζί μας αν το εννοούσατε σοβαρά,
κύριε διδάκτορα. Είσαστε ήδη μαζί μας ­ εννοώ στο σκόπευτρο του Σαλαβέρι, αν
καταλαβαίνετε τι θέλω να πω».

«Το υποψιάζομαι. Αλλά μην υποτιμάτε τη δυνατότητά μου να μεταμορφώνομαι». Ο
Χέρμαν χαμογέλασε πρώτα στον Φουέντες και μετά στην Τερέσα. «Μη με
υποτιμάτε…».

«Και ο πατέρας μου;», ρώτησε ο Σαλαβέρι. «Θα έρθει κι αυτός».

«Πρέπει να τον καλέσετε, φυσικά και πρέπει να έρθει… αν βρει το θάρρος».

«Θάρρος;».

«Ακούσατε για την τρομοκρατική ενέργεια. Αλλά ίσως εδώ τον περάσουν και από
δίκη».

«Και θα ξεγελάσω τον ίδιο τον πατέρα μου ώστε να πέσει σε μια παγίδα;».

«Στο σπίτι σας έχουν πέσει όλοι στην παγίδα, ακόμα και χωρίς πρόσκληση. Αν εγώ
αποτολμήσω αυτό το ταξίδι, δεν θα διακινδυνεύσω λιγότερο». Ο Χέρμαν κοίταξε
την Τερέσα. Ο Φουέντες χαμογελούσε, το βλέμμα του Σαλαβέρι χανόταν από τον
έναν στον άλλον. Δεν γνώριζε τι έπρεπε να πει.

«Κύριε υπολοχαγέ», απευθύνθηκε ο Χέρμαν στον Φουέντες. «Υπό την προϋπόθεση ότι
η Τερέσα συμφωνεί με αυτή την ιστορία και ο κύριος, που κάθεται απέναντί σας,
είναι διατεθειμένος να κάνει στην αρραβωνιαστικιά του πρόταση γάμου, θα πάρετε
μέρος σε αυτό το παιχνίδι;».

«Ναι», απάντησε αυτός, «δεν έχω καμία άλλη επιλογή».

«Αυτό είναι καλό, πολύ καλό. Και εγώ το ίδιο νομίζω». Ο Χέρμαν σκάλιζε τις
σταφίδες ανάμεσα στις νιφάδες βρώμης. «Τώρα είναι η σειρά σου, Τερέσα».

«Θα το σκεφτώ», απάντησε αυτή, «αλλά όσο ο αρραβωνιαστικός μου κάθεται ακόμα
στην καρέκλα του…».

Όλοι κοίταξαν τον Σαλαβέρι τζούνιορ. Σαν σε αργή κίνηση αυτός έσπρωξε την
καρέκλα του προς τα πίσω και γονάτισε μπροστά στην Τερέσα. Για ώρα δεν έλεγε
τίποτα. Μετά έσκυψε το κεφάλι του σαν να ζητούσε συγχώρεση. Ο Φουέντες είχε
ανοίξει την εφημερίδα μπροστά του, ο Χέρμαν χαμογελούσε.

LINKS

Οι αναγνώστες που θέλουν να διαβάσουν ολόκληρα τα κεφάλαια του μυθιστορήματος,
μπορούν να απευθυνθούν στις διευθύνσεις www.cultural-olympiad.gr και www.globalnovel.com