Φρεσκάδα… ηλεκτρισμένη

H Δήμητρα Γαλάνη προσάρμοσε τις επιτυχίες της στο… ηλεκτρικό προφίλ του Μανώλη Φάμελλου, με τον οποίο μοιράζεται τη σκηνή στον «Σταυρό του Νότου»

Ποιος είπε ότι μόνο το… τσιφτετελάτο πρόγραμμα βγάζει τον Έλληνα από
τη νάρκη της καθημερινότητάς του; Σας πληροφορώ (όπως διαπιστώνουμε με χαρά)
ότι αλλάζουν οι καιροί, αρκεί να είναι «μάστορες» οι κατασκευαστές.

Κατ’ αρχήν αλλάζουν τα στέκια του ελληνικού τραγουδιού και από ‘κεί που
περιμένεις ότι στο «Σταυρό του Νότου» θα πάνε μόνο τα παιδιά, τσουπ να σου δύο
τραπέζια παρακάτω η μαμά με τις φίλες της, που βαρέθηκαν την κυριακάτικη
μπιρίμπα και είπαν να αλλάξουν αέρα.

Τώρα, αν η μαμά και οι φίλες της νόμιζαν ότι θα δουν Γαλάνη με
συμμετοχή Φάμελλου (και τον πρωτοεμφανιζόμενο Ζακ Στεφάνου) κακώς ετοιμάστηκαν
για ρομάντζα νεοκυματικού τύπου ή λαϊκό πρόγραμμα με μπουζουκάκι.

Γιατί; Γιατί, ουσιαστικά, πρόκειται για πρόγραμμα Φάμελλου στο οποίο
συμμετέχει η Δήμητρα και ο νεαρός Ζακ. Τουτέστι, ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό
στοιχείο τονισμένα, (για να ανταποκρίνεται στο κλίμα και το ρεπερτόριο
Φάμελλου) και πολλές – εξαιρετικές – διασκευές των τραγουδιών της Δήμητρας, η
οποία φαίνεται να πετάει τη σκούφια της να δοκιμάζει νέες ενορχηστρώσεις
(κλίμα, ερμηνείες) και γενικά συνεργασίες με καλλιτέχνες νεώτερης γενιάς.

Το βασικό ατού είναι ότι η σκηνή σού μεταφέρει τη χαρά μιας νεανικής
ομάδας που δούλεψε για να παρουσιάσει ένα δεμένο πρόγραμμα, που έχει ένταση,
χιούμορ, φρεσκάδα. Γι’ αυτό δεν «κλωτσάει» στιγμή (από άποψη ρεπερτορίου) η
συνύπαρξή τους στη σκηνή. Βέβαια και το ρεπερτόριο της Γαλάνη έχει επιλεγεί με
προσοχή: τραγούδια μέσα από παλιότερες συνεργασίες με τον Κωνσταντίνο Βήτα ή
τον ίδιο τον Φάμελλο, κομμάτια που παραπέμπουν στον πιο «δυτικό έντεχνο» εαυτό
της, τα οποία όμως (το τονίζουμε και πάλι) αλλάζουν εντελώς με τις νέες
ενορχηστρώσεις.

Το καλύτερο; Όλοι μαζί στη σκηνή να τραγουδούν από το «Ας ερχόσουν για
λίγο» και «Μωρό μου σόρι» μέχρι τραγούδια του Λοΐζου, του Κοέν, του Σινάτρα.

Όσο για τον άρτι αφιχθέντα στη μεγάλη παρέα της καλλιτεχνικής Αθήνας,
Ζακ Στεφάνου; Λες και τραγούδαγε σε όλη του τη ζωή: και φωνή και άνεση στη
σκηνή και τραγούδια (δικοί του στίχοι και μουσική) που αξίζουν την προσοχή
μας. Μακάρι να μας έβρισκε η Γαλάνη έναν Ζακ κάθε χρόνο. A, ναι. Πολύ καλή και
η Λουίζα Σοφιανοπούλου που ανήκει στο γκρουπ του Φάμελλου.

Αλλά… H ένταση του ήχου είναι ώρες ώρες επίπονη για τ’ αυτιά. Και
κάτι ακόμη. Δεν ξέρουμε αν είναι θέμα ηχολήπτη, αλλά, ειδικά στην περίπτωση
του Φάμελλου, παρεμβάλλεται ένα γαλακτώδες σύννεφο (σκόνης; βαβούρας;
θολούρας;) μεταξύ των στίχων των τραγουδιών και των αυτιών μας. Ίσως αν ήταν
λιγάκι πιο χαμηλά ο ήχος…

INFO

Στον «Σταυρό του Νότου» (Φραντζή και Θαρύπου 37, τηλ. 210-9226.975),
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή.