H Mία και ο κακός λύκος

Υπερπαραγωγές, φορτωμένα σκηνικά, φαντεζί κοστούμια και εκατοντάδες κομπάρσες.
Τι ψάχνεις; Ψύλλους στ’ άχυρα. Ώσπου το κατάφεραν κι αυτό: να τους βρίσκεις. H
καρδιά χτυπάει δυνατά πάνω από αυτά. Από εδώ και στο εξής (και όπου το λέει η
καρδιά τους), όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και τις ανάλογες έχτρα λαρτζ
συσκευασίες.

«Mοοdring» Mya (Universal)

H Μία δείχνει το ταλέντο της και όχι μόνο στο τραγούδι

Λογικά δηλαδή και με όσα έχουν ακούσει τα αυτιά μας, μια καλογυαλισμένη
παραγωγή σαν και αυτή με την οποία η Mya (έτσι απλώς Μία) κατεβαίνει στο
παιχνίδι πρέπει να μας υποψιάζει. Μήπως θέλει να μας πείσει για κάτι που δεν
είναι; Μήπως είναι μία από εκείνες τις φούσκες της νέας σόουλ, που όπου να
‘ναι θα σκάσουν και ούτε καν θα ακουστούν. Προσέξτε τη διαφορά. H παραγωγή
είναι στα μέτρα της κυρίας. H οποία έχει στρωθεί στο στούντιο και έχει ιδρώσει
πάνω στις μουσικές και έχει τεντώσει τα αυτιά της έως απέναντι για να μάθει
την άλφα-βήτα του r’n’b – την οποία πιθανώς θα ήξερε ήδη – όπως όλα τα παιδιά
από τις γειτονιές των μαύρων που μεγαλώνουν με ένα τρανζίστορ στο κεφάλι. Όμως
κάθησε και άκουσε. Και ρούφηξε σαν σφουγγάρι όσα είχαν να της πουν – στην
πράξη και πάνω στα κομμάτια – πρωτοκλασάτοι του r’n’b σαν τη Μίσι Έλιοτ, τους
Τίμπαλαντ, Ντέιμον Έλιοτ, Νόμπαντι, Όμεν, Τρίκι, Τζαμ εν’ Λιούις, Ρον Φέαρ. Οι
οποίοι δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να ρίχνουν ιδέες στο τραπέζι. Το «Moodring»
είναι το τρίτο άλμπουμ της Μία, που ανοίγεται κι άλλο στη μουσική και κάνει
και ένα ντουέτο με τον Σον Πολ της ρέγγε/χιπχοπ σκηνής και δεν είναι η μόνη.

Βέβαια, η Μία δεν είναι και καμία χθεσινή που δήλωσε μία ημέρα πως θέλει να
γίνει τραγουδίστρια και της είπαν «α, τι ωραία ιδέα!» όπως γίνεται εδώ,
ξέρετε. H κυρία Μία χορεύει, τραγουδάει και μοιράζεται τη σκηνή με τις άλλες
κυρίες στην πιπεράτη εκδοχή του Lady Marmalade, όταν δεν παίζει στο Σικάγο το
μιούζικαλ, και έχει ήδη στη συλλογή της και Γκράμι και βραβείο «Sag», από το
μιούζικαλ δηλαδή. Οπότε από τη στιγμή που το r’n’b και η «μαύρη» μουσική σάς
λένε κάτι παραπάνω από τις προσταγές της μόδας, δεν σας κρατάει τίποτε μακριά
από τη Μία. Ίσως μόνο ο σωματοφύλακάς της.

«3 Generations Walking» V/Α (Eros)

Ορμώμενοι από το κοινώς αποδεκτό πως το περπάτημα κάνει καλό, οι «τρεις
γενιές» αυτού του έργου βγήκαν στον δρόμο. Μουσικοί, τραγουδιστές, ντιτζέι και
παραγωγοί, ποιητές και οραματιστές ενός καλύτερου κόσμου διήνυσαν αποστάσεις
για να φέρουν ακόμη πιο κοντά την ηλεκτρονική μουσική και τα φυσικά όργανα και
δούλεψαν σκληρά για την ιδανική συμμαχία. Αγάπη, κατανόηση και τζαζ. Πάθος,
χάουζ και ειλικρίνεια – η αλήθεια αυτής της παραγωγής κρύβεται στα ωραία της
κομμάτια και στο όραμα, μην το ξεχνάμε, των MKL και SOY SOS που οργάνωσαν τα
πράγματα. Οι γενιές, έτσι κι αλλιώς, έχουν καλύψει το χάσμα τους στη μουσική
χρόνια τώρα. Αν βρουν και τον τρόπο να μη χάνουν εντελώς και στην ανταλλαγή
των τραγουδιών τους στο Δίκτυο δεν θα έχουν τίποτε να φοβηθούν. H έμπνευση
κυκλοφορεί χωρίς να ζητάει άδεια.

«Dear Catastrophe Waitress», Belle & Sebastian (Hitch Hyke)

Τρελά πράγματα συμβαίνουν κάθε μέρα και έτσι μόνος κάποιος που ζει αλλού θα
τρελαινόταν που οι Belle & Sebastian, αυτό το συμπαθητικό, σκωτσέζικο,
«ίντι» – όπως λένε οι οπαδοί τού ανεξάρτητου μουσικού χώρου – γκρουπάκι άνοιξε
την πόρτα του στον Τρέβορ Χορν. Όχι, ο Τρέβορ Χορν δεν είναι ο κακός λύκος,
αλλά, να, την παραγωγή των Tatu έκανε πριν (τα δήθεν ερωτευμένα κορίτσια;
αυτά) και των ABC και των Fanky Goes To Hollywood (τρελά κέφια!) τα 80ς ένα με
το πετσί του, οπότε – τι; τον κάνει παραγωγό σου; Ναι, λοιπόν. Στην
κιθαριστική τους, ευαίσθητη ποπ έδωσαν και έναν λόγο στον Τρέβορ για να
ακουστεί το «Step Into My Office Baby» τόσο αποφασιστικό και το «I’m Α Cuckoo»
τόσο υπεράνω συμβιβασμών. Είναι το καλύτερό τους άλμπουμ έως εδώ. Αυτό σας το
λέει κάποιος όχι δα και τόσο τρελαμένος μαζί τους.

Όνομα και διεύθυνση

* Μοιάζουν με διαφημίσεις ακριβών αυτοκινήτων, αλλά δεν είναι. Είναι
σαν διαφημίσεις εσωρούχων, αλλά δεν είναι. Φαίνονται σαν «τρέιλερ» από αγώνες
μπάσκετ, αλλά δεν είναι. Αν δεν καταλάβατε ήδη πως είναι τα r’n’b βιντεοκλίπ,
πίσω στο MTV (http: //www.mtv.com) σας και το
Street Beat του Νίκου Βουρλιώτη στο Mad (http:
//www.mad.gr)

* Και η Μία στο ίδιο θέμα είναι συντονισμένη http: //www.myamya.com