Tαξίδι στα αστέρια

Η σημαία του ροκ κυματίζει αγέρωχα πάνω σε σωρούς από σκουπίδια και άνθη του
καλού. Και νιώθουν όλοι πως κατά κάποιον τρόπο τους ανήκει, γιατί είναι αυτή
που έχει λειώσει σαν παλιό τζιν με τη ζωή τους που πετάχτηκε στους ουρανούς
πάνω στο ξέσπασμα και φορέθηκε μοντέρνα για να κάνει στυλ. Στο κάτω κάτω το
εργοστάσιο βγάζει ακόμη πολλές.

«The Long Road», Nickelback (Fm)

Δύσκολα θα τους χαρακτήριζε κανείς σημαιοφόρους σε όλη αυτή την επιχείρηση της
επιστροφής του ροκ – κάπου όμως εκεί στις πρώτες γραμμές των ελπίδων
πλασάρεται θαρρετά η κομπανία των Nickelback με όλο τον θόρυβο που
εξυπακούεται το όνομά τους. Το χειροκρότημα των ημερών είναι όλο δικό τους –
βλέπετε κατέκτησαν την κορυφή με τόλμη μεν, πλην όμως περισσότερο με επιμονή,
δουλειά, μελέτη και αφοσίωση και κάπως έτσι, όπως λέει ο Τσαντ Κρέγκερ που
ηγείται της ομάδας, «αν μελετήσεις πραγματικά πώς γίνεται ένα τραγούδι, θα
μάθεις πολλά. Πολλοί από αυτούς που κάνουν επιτυχία εξαφανίζονται γιατί δεν
σπούδασαν την τέχνη τους. Βρέθηκαν στο στούντιο από τύχη και η τύχη τους
εξαντλήθηκε εκεί».

Από το Βανκούβερ με δύναμη οι Nickelback εκτοξεύθηκαν στην κορυφή

Σοφά τα λόγια του αρχηγού, ξεκάθαρα, καθώς ουρλιάζουν οι κιθάρες, σηκώνεται
θύελλα στα ντραμς και οι μηχανές δουλεύουν φουλ σαν να έχεις κλειδωθεί στο
αμπάρι την ώρα που το πλοίο κάνει τη μανούβρα του. Το «Flat on the Floor», που
ανοίγει το άλμπουμ, στρώνει το χαλί της έξαψης έως την άλλη άκρη του Long Road
και τo τραγούδι τους «Someday», στο μεταξύ, φεύγει σαν σαΐτα στις κορυφές των
πωλήσεων. Το είδος άλλωστε δίνει με ευκολία σούπερ σταρ, όσο και αν τα κλισέ
επαναλαμβάνονται καταιγιστικά από τα ηχεία και οι σούπερ σταρ (εξ ορισμού
σχεδόν) ανήκουν στην γκλαμουράτη πλευρά του πλανήτη της φήμης. Αυτά εδώ τα
παλικάρια όμως, τα οποία βελτιώνουν την τέχνη και την τεχνική τους σταθερά,
αντλούν πάθος από τις ινδιάνικες φυλές της καναδέζικης παράδοσης, προτού ο
κάπτεν Βανκούβερ ρίξει άγκυρα στην πόλη που τον έβαλε στον χάρτη. Κάτι τέτοια
είναι που κάνουν τους Nickelbag να ατενίζουν τη σημαία του ροκ με δέος.

«Permission to Land», The Darkness (Warner)

Δεν χρειάζεται να τρέξεις πολύ στον διάδρομο προσγείωσης ώσπου να αντιληφθείς
πως – όχι, διάολε – δεν προσγειωθήκαμε, δεν έχουμε καν απογειωθεί. Ας μας
συγχωρέσετε για την παραβολή, αλλά έτσι σκοτεινά που είναι τα πράγματα στο
μεταλλικό αυτό πακέτο των Βρετανών Darkness, ίσως μας ξέφυγε πως το έργο το
έχουμε δει πολλές φορές στη δεκαετία του ’70, μα δεν μπορέσαμε να διακρίνουμε
καν τις αρετές του ριμέικ και αν αυτό που μας είχε λείψει ήταν θηριώδεις ροκ
μπάντες με κολάν και «μέταλλα» σε ένα «γκλαμ ροκ» λουτρό, τότε, ας δώσει αυτή
την άδεια ο πύργος ελέγχου να τελειώνουμε. Πάντως, πολύ θα ήθελα, να
διευκρίνιζαν οι συμπαθείς «Σκοταδιστές» αν όλα αυτά είναι ένα αστείο ή η άποψή
τους είναι εντελώς σοβαρή. Στη δεύτερη περίπτωση θα χρειαστεί μια δεύτερη
σκέψη στο θέμα της άδειας. Πάντα χρειάζεται μια δεύτερη σκέψη.

«Sky Pilots», The Flaming Sideburns (Universal)

Και όμως δεν χρειάζεται παντού δεύτερη σκέψη. Γιατί ένας τέτοιος
προβληματισμός μπορεί να προκαλέσει ζημιά στις μηχανές των Flaming Sideburns,
«ιπτάμενων» Φινλανδών που πετάνε ευτυχείς σε ουρανούς «γκαράζ» αναζωπύρωσης.
Στο τιμόνι, ο χαρισματικός Αργεντινός Εντουάρντο Μαρτίνεζ μεταφράζει σε μικρές
ροκ εκρήξεις της εποχής ό,τι έχει χωνέψει καλά από τα αμερικανικά κιθαριστικά
γκρουπ των δεκαετιών ’60 και ’70. Στο «Effect-Ο-Tequila» το σκάφος των
Sideburns απογειώνεται πραγματικά έτοιμο να αναχαιτίσει ακόμη και τα UFO (!),
όπου και αν τα εντοπίζει κανείς σήμερα. H ορμή των Φινλανδών (που επίσης
διασκευάζουν θαυμάσια Ρόκι Έρικσον), το ροκ ένστικτο και τα αντανακλαστικά
τους έχουν να κάνουν με τη δύναμη εκτόξευσης του ροκ. Που μπορεί να σε πάει ώς
και ταξίδι στα αστέρια.

Όνομα και διεύθυνση

* To καλύτερο – μα, το καλύτερο!! – μουσικό σάιτ για να ταξιδέψεις: Ο
κάπτεν dj Μαρκ Φαρίνα σε υποδέχεται στο σκάφος για μια φευγάτη πτήση. Δέσε τη
ζώνη σου (για την απογείωση τουλάχιστον), διάβασε προσεκτικά τις οδηγίες
ασφάλειας και πέταξε με έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ντιτζέι / παραγωγούς
του Σαν Φρανσίσκο που έχει εξαιρετικό νέο έργο με την ετικέτα της «om» και
πάντα καλές ιδέες. Και θα δώσει δείγμα δουλειάς και σε ελληνικά πικάπ σε λίγο.
http: //www.markfarina.net.