ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Φωτοτυπίες

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο E. Παλαμηδάς, Μουλοπούλου 3, Άλιμος, γράφει:

«Πήρα την ευκαιρία να σου γράψω αυτό το σημείωμα, διαβάζοντας στα “NEA” το
χρονογράφημά σου για την “πειρατεία” που γίνεται στα CD από τους πλανόδιους
πωλητές.

Έχεις απόλυτο δίκιο και καλά κάνεις που προβάλλεις το πρόβλημα.

Θέλω, με τη σειρά μου, να σου εκθέσω το δικό μου πρόβλημα και να έχω επ’ αυτού
τη γνώμη σου.

Είμαι 60 χρόνων, γόνος προσφύγων του ’22 από τη Σμύρνη και από 12 χρόνων
ασχολούμαι με το εμπόριο. Το 1981 δημιούργησα μία επιχείρηση εισαγωγής
φωτοτυπικού χαρτιού, την οποία διατηρώ μέχρι σήμερα. Το 1993, όταν ήταν υπ.
Πολιτισμού η κ. Μπακογιάννη, ψηφίστηκε ο νόμος 2121, ο οποίος επιβάλλει στο
φωτοτυπικό χαρτί “εύλογη αμοιβή” 4%, υπέρ των δημιουργών, συγγραφέων κ.λπ.,
χωρίς να προηγηθεί καμία συζήτηση ή ενημέρωση του κλάδου που ασχολείται με
αυτό το είδος. Λάβαμε γνώση του νόμου τον Δεκέμβριο του 1998, όταν μας
κοινοποιήθηκαν τα πρώτα εξώδικα και μας καλούσαν να πληρώσουμε αναδρομικά το
4% από το 1993. Επειδή ξέρεις πώς λειτουργούν τα κυκλώματα, πέρασαν 10 χρόνια
από την ψήφιση και ο νόμος δεν μπορεί να λειτουργήσει, διότι το κράτος έκανε
τη μισή δουλειά. Δεν έχει εκδώσει, ως όφειλε, για να έχει ο νόμος
καθολικότητα, Προεδρικό Διάταγμα ή υπουργική εγκύκλιο που να μεριμνά για την
καθολικότητα της εφαρμογής.

Δηλώνω ότι είμαι υπέρ της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων όλων των
δημιουργών που παράγουν πνευματικό έργο.

Ως εκ τούτου, όπου υπάρχει κλοπή πνευματικής δημιουργίας, πρέπει ο πνευματικός
δημιουργός να αποζημιώνεται πλήρως. Θεωρώ ότι αυτό αξιώνουν και οι πνευματικοί
δημιουργοί, να πάρουν κάτι που δικαιούνται και όχι να πάρουν κάτι που δεν
δικαιούνται. Υποθέτω ότι δεν είναι μέσα στις προθέσεις τους να ζητούν να
πάρουν κάτι παραπάνω.

Το φωτοτυπικό χαρτί το χρησιμοποιούν για τις λειτουργικές τους ανάγκες το
Δημόσιο, οι Οργανισμοί, οι Τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις, τα Πανεπιστήμια,
οι Σχολές και τα Σχολεία.

Βλέπουμε ότι ένα όχι ευκαταφρόνητο μέρος της κατανάλωσης χρησιμοποιείται για
την προώθηση της γνώσης σε Πανεπιστήμια, Σχολές και Σχολεία. H φωτοτυπία έχει
γίνει εργαλείο κυκλοφορίας γνώσης. Στο δικαίωμα της γνώσης μπορούν οι
πνευματικοί δημιουργοί να ζητήσουν αμοιβή;

Πιστεύω ότι κανένας πνευματικός δημιουργός δεν θα ήθελε να πάρει “εύλογη
αμοιβή” για μια σελίδα χαρτιού που δεν χρησιμοποιείται για αναπαραγωγή
πνευματικού έργου.

Εύκολα συμπεραίνεις, ότι εκείνος που πλήττεται είναι ο καταναλωτής, ο νέος
άνθρωπος, ο μαθητής, ο φοιτητής, που θέλει να βγάλει λίγες φωτοτυπίες για να
βοηθηθεί στη μόρφωσή του.

Αυτός που θέλει να μορφωθεί, καλείται να πληρώσει χαράτσι 4%.

Όχι, αυτό είναι το “παραπάνω” που οι Έλληνες πνευματικοί δεν θα θελήσουν ποτέ
να εισπράξουν».