Όσα δεν έδειξε η κάμερα

Οι συνεντεύξεις που έδιναν οι παίκτες στα τηλεοπτικά συνεργεία, γίνονταν στην ακροθαλασσιά, επειδή κάτω από τις φοινικιές κινδύνευαν να… τραυματιστούν από τις καρύδες

«Τίποτα δεν είναι πιο αστείο από το παρ’ ολίγον ατύχημα», είχε πει ο Μπάστερ
Κίτον, ο αγέλαστος κωμικός, ο οποίος στήριξε τα μελαγχολικά αστεία του σε
αυτήν την αντίληψη.

«Μια μέρα εκεί που κολυμπούσα, δύο μόλις μέτρα από την ακτή και σε βάθος άλλο
τόσο, με πλησίασε νερόφιδο, κόκκινου χρώματος, για το οποίο μας είχαν μιλήσει
οι άνθρωποι της παραγωγής πριν αρχίσει το παιχνίδι. Πρόκειται για ερπετό που
με το δάγκωμά του ο θάνατος είναι σχεδόν ακαριαίος. Ευτυχώς με προσπέρασε».
Περιστατικό, ένα από τα πολλά, το οποίο βίωσε η πρώην παίκτρια του «Survivor»,
η Σάντρα Μπούρα, αλλά δεν κατέγραψε η κάμερα.

Τα πράγματα στις περίπου 50 ημέρες που οι Έλληνες παίκτες προσπάθησαν να
επιβιώσουν στο νησί Μενσιρίπ ήταν δύσκολα, όπως είπαν στα «NEA» εκείνοι που
έχουν ήδη αποχωρήσει από το ριάλιτι τηλεπαιχνίδι, στελέχη της παραγωγής και
τεχνικοί. «Πιο ζόρικα ήταν τα πράγματα για τα τηλεοπτικά συνεργεία», θυμάται
ένας άλλος πρώην παίκτης του «Survivor». Γιατί ακόμα και όταν οι παίκτες
έκαναν βουτιές, δροσίζονταν ή έτρωγαν μεσημεριανό, ο κάμεραμαν, ο ηχολήπτης
και ο δημοσιογράφος «ψήνονταν» από τον καυτό ήλιο, ενώ η υγρασία γινόταν
δεύτερο ρούχο τους.

«Πεινάσαμε», έλεγαν παίκτες που αποχώρησαν από το παιχνίδι. «Ο Ηλίας
Βαλάσης και η Ορθούλα Παπαδάκου έχασαν 19 και 15 κιλά, αντιστοίχως», θυμάται
στέλεχος της παραγωγής του ριάλιτι τηλεπαιχνιδιού. Για τις 50 ημέρες που
έμειναν απομονωμένοι στο νησί οι παίκτες έπρεπε να διαχειριστούν οκτώ κιλά
ρύζι, πέντε κιλά αλεύρι, ένα μπουκάλι λάδι και έξι κονσέρβες. «Με μια χούφτα
ρύζι πώς να χορτάσει ένας άνθρωπος», λέει η κ. Μπούρα. Ακόμα και τα στρείδια
και οι γυαλιστερές που μάζευαν από τα βράχια δεν αρκούσαν για να ικανοποιήσουν
την πείνα τους. Αλλά και το ψάρεμα ήταν δύσκολο. Υπήρχαν θαλάσσια ρεύματα που
παρέσυραν τα ψάρια και βεβαίως δεν είχαν τα μέσα για να τα πιάσουν. Ακόμα και
όταν προσπάθησαν να χορτάσουν, τρώγοντας καρύδες είχαν πρόβλημα. «Διότι έχουν
φυτικές ίνες, διεγέρτες του στομάχου, και αντιμετώπισαν πρόβλημα. Κάθε λίγο
χάνονταν στο δάσος για τις φυσικές τους ανάγκες», θυμάται ο ίδιος.

Στιγμές οδύνης πέρασε ο παίκτης του «Survivor» Θοδωρής Σφαντός όταν
αποπειράθηκε να πιάσει αχινούς. Το συγκεκριμένο είδος έχει την ιδιότητα να
εκτοξεύει, εν αντιθέσει με τους αχινούς των ελληνικών θαλασσών, τα αγκάθια
του, μήκους 20 εκατοστών, όταν νιώθει ότι κάτι το πλησιάζει. Το περιστατικό
αντιμετωπίστηκε με πρακτικό τρόπο. «Έβαλε λάδι, μαλάκωσαν τα αγκάθια και τα
αφαίρεσε», λέει η Αλεξάνδρα Μπούρα.

Φόβος και τρόμος ήταν οι καρύδες. Τις πρώτες ημέρες οι παίκτες κατέφευγαν κάτω
από τους φοίνικες για να προστατευθούν, στη σκιά τους, από τον καυτό ήλιο.
Όταν όμως αντιλήφθηκαν ότι κινδύνευαν να τραυματιστούν από τις καρύδες, οι
οποίες έπεφταν από ύψος 20 μέτρων, τις απέφευγαν. «Γι’ αυτό άλλωστε γυρίσματα
με συνεντεύξεις παικτών κάναμε κυρίως στην ακροθαλασσιά ή σε άλλα ανοιχτά
μέρη», θυμάται τεχνικός. Ο ίδιος εξιστόρησε στα «NEA» την… επαφή που είχε με
σαρανταποδαρούσα. «Δεν έχουν καμία σχέση με τις δικές μας. Είναι σαν να βλέπει
κανείς λουκάνικο Φρανκφούρτης με πάμπολλα πόδια. Το τσίμπημά τους προκαλεί
αφόρητο πόνο που περνάει ύστερα από 48 ώρες. Μια μέρα ήμασταν στο νησί και
κρατούσα ψηλά το μικρόφωνο, όταν ένιωσα κάτι να περπατά στο πόδι μου. Ήταν μια
τεράστια σαρανταποδαρούσα. Πάγωσα! Τελικώς, λόγω του βάρους της κι επειδή είχε
πιαστεί στις τρίχες της γάμπας μου, έπεσε στην άμμο».

Τα μέτρα ασφαλείας

«Με μια χούφτα ρύζι πώς να χορτάσει ένας άνθρωπος» έλεγε η πρώην παίκτρια του «Survivor», Σάντρα Μπούρα

H ασφάλεια και η ακεραιότητα των παικτών ήταν υψίστης σημασίας για τους
ανθρώπους της παραγωγής. Κάθε ομάδα ήταν εφοδιασμένη με τις στοιχειώδεις
πρώτες βοήθειες, στο νησί της παραγωγής που απείχε περίπου 45 λεπτά με
ταχύπλοο σκάφος έμενε γιατρός με νοσηλευτικό προσωπικό, ενώ στο κοντινό λιμάνι
Μέρσινγκ ήταν πάντα σε ετοιμότητα ελικόπτερο παντός καιρού, για παν
ενδεχόμενο. Τα γυρίσματα άρχιζαν με την ανατολή του ηλίου και ολοκληρώνονταν
με τη δύση του. Τις νύχτες μαζί με τους παίκτες πάντα υπήρχε βάρδια ασφαλείας,
ένας ντόπιος τη φορά, ο οποίος έκανε περιπολία και επιτηρούσε από απόσταση τις
ομάδες των παικτών. Κάθε φορά που έφευγε βάρκα για το νησί Μενσιρίπ γινόταν
έλεγχος από ανθρώπους της παραγωγής ώστε να μη φθάσουν στην κατοχή των παικτών
τρόφιμα, τσιγάρα, ποτά, μπαχαρικά.

Με τον φόβο του καρχαρία

Να βλέπεις πτερύγιο καρχαρία να «σκίζει» την επιφάνεια του νερού, κόβοντας
βόλτες, ενώ είσαι μέσα στη θάλασσα, δεν είναι ό,τι καλύτερο. Το έζησαν κι αυτό
μέλη τηλεοπτικού συνεργείου, ένα απόγευμα. Το σκάφος που θα τους μετέφερε από
το νησί του «Survivor» στο νησί της παραγωγής, λόγω παλίρροιας, δεν μπορούσε
να φθάσει έως την ακτή. Χρειάστηκε να μπουν ώς τη μέση στο νερό με τον
εξοπλισμό για να τον φορτώσουν στη βάρκα. «Τότε είδαμε τον καρχαρία να
διαγράφει κύκλους, σε απόσταση περίπου δέκα μέτρων. Πιο γρήγορο φόρτωμα δεν
είχαμε ξανακάνει».