H αποτυχία σαν θρίαμβος

H αποτυχία σαν βήμα καριέρας. Κανένας γονιός δεν πρόκειται να συμβουλέψει με
αυτή τα παιδιά του. Όχι γιατί τρομάζει με αυτό το φρικιαστικό «αλφα» της στην
αρχή, αλλά γιατί χρειάζεται κότσια, αυτοσαρκασμό και καμιά φορά και πρωινό
ξύπνημα. Αν τα καταφέρεις όμως – στην αποτυχία σου – βγαίνεις κερδισμένος.
Πάντα τέτοια!

«Shootenanny» Eels (Universal)

O μίστερ E ψαρεύει έμπνευση

Μπορεί να πρόκειται απλώς για ένα τρικ από εκείνα που πουλάνε βιβλία του στυλ
«πώς να σώσεις τον εαυτό σου από την αποτυχία σε δέκα απλά βήματα», ή κάτι σαν
κι αυτό, αλλά για τον Μαρκ Όλιβερ, γνωστό στους μουσικούς κύκλους σαν «Ε»
(ναι, έτσι απλά E), είναι στάση ζωής, ακόμη και αν μπορεί να αμφισβητήσει και
αυτό το μέτρημα στα απλά βήματα για τη σωτηρία. Ο E έγινε ο «λούζερ» που
χρειαζόταν η δεκαετία του ’90, καθώς ξεφόρτωνε τις αποσκευές της για να του
φορτώσει τις αναποδιές της και γύρω από αυτό εκείνος οργάνωσε τα πάντα. Από
την τέχνη του και τη μουσική ώς τα πράγματα στο ψυγείο.

H «αποτυχία» αποδείχτηκε άκρως αποδοτική και ο E – με τους Eels βεβαίως,
σπανίως μόνος – παραγωγικός τα μάλα, καθώς με μια αίσθηση του χιούμορ στα όρια
της διαστροφής έδινε πολύτιμα (χωρίς καμιά φορά να το μαθαίνει κανείς )
κομμάτια μουσικής. Ένας άλλος Τζόναθαν Ρίτσμαν, αν θέλετε κάποιο σημείο
αναφοράς. Ένας Ρίτσμαν με γυαλιά. Μέχρι τώρα που εμφανίζεται με το
«Shootenanny» ο E και Eels του και το ρίχνουν έξω. Το γιορτάζουν. Πανηγυρίζουν
τις διαφορές τους με τον υπόλοιπο κόσμο. Και παίζουν τις μελωδίες τους με
εκείνες τις παμπόνηρες επεμβάσεις της κιθάρας, σταθερά πια στην φωτεινή πλευρά
της ημέρας. Γράφουν τραγούδια για «Fashion Awards» – αφού παρακολούθησε ένα
τρίλεπτο από τα βραβεία μόδας στην τηλεόραση και που κάλλιστα θα μπορούσαν να
λέγονταν τα «πρωινά βραβεία της Τρίτης». Ή τραγούδια για τη μοναξιά – «Lone
Wolf» σαν μόνος λύκος που κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να καταλάβει. Από
φιλοσοφική άποψη (επειδή ο E… σε εμπνέει να τον πλησιάσεις και έτσι) έχει
κάτι από τους υπαρξιστές, κάτι από Σαν Πολ Σαρτρ. «Ναι, μόνο που εκείνος –
είπε κάποτε – δεν ήταν τόσο καλός ρόκερ όσο εγώ». Τα «Love of the Loveless»
και «Somebody loves You» στέλνουν ανατριχίλες στη σπονδυλική στήλη, αλλά αυτός
είναι ο E και οι Eels εν γένει, κάπου εκεί στο διάστημα, στα όρια της
αποτυχίας και του θριάμβου, εκεί στη ζώνη του μισοσκόταδου, που συνήθως έχουν
φωταψίες.

«Magic & Medicine»

The Coral (Sony)

Έπειτα από ένα άλμπουμ που κατάφερε να τρυπώσει ανάμεσα στις μπίρες των
μουσικόφιλων και στα φουαγιέ του «ανεξάρτητου» σινεμά, οι Coral επιστρέφουν,
μάλλον για να προλάβουν τον επόμενο γύρο. Προς τι τόση βιασύνη όμως; Αφού
τραγούδια δεν είχαν προφανώς, αλλιώς θα τα βρίσκαμε στο «Magic & medicine»
και καμία μαγεία ή φαρμακευτική αγωγή δεν θα μπορούσε να τα εξασφαλίσει.
Θύματα της βαμπιρικής δίψας της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας για το επόμενο
μεγάλο όνομα, οι 20άρηδες Coral από την περιφέρεια του Λίβερπουλ, μένουν
εκτεθειμένοι. Μόνο η υπομονή μπορεί να τους «ξεπαγώσει» την εικόνα, και μερικά
ακόμη τραγούδια που δεν θα έχουν και πολλά κοινά με τούτα τα άσφαιρα Gypsy
Market Blues και Pass It On. Γιατί, αν μη τι άλλο και αν ακούω καλά, στον
Ντίλαν θέλουν να μοιάσουν – σωστά πρότυπα δηλαδή.

«Spend the Night»

The Donnas (Warner)

Είπαν πως μοιάζουν με τις Runaways, πως μπορεί και να είναι οι θηλυκοί Ramones
(οι γνωστές υπερβολές της δισκογραφίας για να πιάσει ψάρια, που δεν τσιμπάνε
τελευταία) με αυτό το πρώτο σε μεγάλη εταιρεία έργο τους. Οι Donnas, όμως,
είναι απλώς κορίτσια που κάνουν θόρυβο με κιθάρες και διεκδικούν μια θέση στη
συμμαχία του ροκ με την ποπ κουλτούρα. Διόλου μεμπτό αυτό, αν φρόντιζαν κάτω
από την επιμελημένη ακαταστασία του «Spend the Night» να βάλουν την ίδια
ακαταστασία (ή και τάξη) κάτω από την επιφάνεια, στο βυθό των τραγουδιών, στο
ρυθμό και στα λόγια. Μετά την πρώτη εντύπωση – θα έχουν ακούσει, δεν μπορεί –
έρχεται η δεύτερη και σε αυτό το σημείο τα κορίτσια έχουν γίνει καπνός. Μαύρη
νύχτα.

Όνομα και διεύθυνση

<

Στο χιπχοπ πάντα κάτι τρέχει – και η ελληνική σκηνή είναι σε φόρμα. http: //www.hiphop.gr

<

Θέλετε να δείτε τι λέει ο Τομ Γουέιτς για τους Eels; http: //www.eelstheband.com

<

To MTV έχει ακόμη πολλά να προσθέσει για τα βραβεία του http: //www.mtv.com Εμείς, μήπως κοιτάμε ήδη μπροστά;