Eμπόριο σαρκός 4,85 δισ. ευρώ!

Αριστερά: Τρία αγόρια από το Μεξικό (το ένα 12 ετών και τα άλλα δύο κάτω από 15), που ζουν σε άσυλο, εκδίδονταν σε παιδεραστές στην Καλιφόρνια. H κοινωνική λειτουργός Μαρίσα Ουγκάρτε προσπάθησε να τα σώσει… Επάνω: Δεκαπέντε χρόνια πίσω από τα κάγκελα, στο Νεπάλ, θα περάσει ο δουλέμπορος Χάντρα Γκοτάμ

Στη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι δούλοι ήταν κυρίως μαύροι, τους οποίους απήγαν
δουλέμποροι και τους εξανάγκαζαν να δουλεύουν ως σκλάβοι. Σήμερα είναι
άνθρωποι απελπισμένοι, από τις φτωχές περιοχές του πλανήτη, οι οποίοι
αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον, δελεάζονται, υποχρεώνονται σε κάποιους που
πληρώνουν για τις μετακινήσεις τους και για να τους βρουν δουλειά, και
οδηγούνται στη δουλεία. Συμβαίνει παντού.

Οι σκλάβοι του 21ου αιώνα είναι άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που εργάζονται
εξαναγκασμένοι στη Δυτική Αφρική, τον Αμαζόνιο, την Ινδία, τις Ηνωμένες
Πολιτείες. Είναι ανήλικες πόρνες από την Ταϊλάνδη, είναι γυναίκες που έρχονται
στην Ελλάδα από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και εξαναγκάζονται στην
πορνεία… Το αφιέρωμα στο τελευταίο τεύχος της ελληνικής έκδοσης του
περιοδικού «National Geographic» (που κυκλοφορεί από αύριο) ρίχνει φως στις
σύγχρονες μορφές δουλείας που συναντά κανείς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Ένας από τους συντάκτες του αφιερώματος, ο Άντριου Κόμπερν, βρέθηκε και στην
Αθήνα και συνομίλησε με τον καθηγητή Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Γρηγόρη Λάζο, ο οποίος του παρουσίασε τη σχετική έρευνά του, σχετικά με τον
τρόπο με τον οποίο δρα το κύκλωμα των δουλεμπόρων στη χώρα μας και την
αλληλεπίδραση μεταξύ πορνείας και δουλείας στην Ελλάδα. «Πρέπει να
επισημάνουμε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα μικρό κύκλωμα δουλεμπόρων και σε ένα
μεγάλο δίκτυο, που χρησιμοποιεί το Ίντερνετ και τραπεζικούς λογαριασμούς»,
εξηγεί. «Οποιοσδήποτε ιδιοκτήτης μπαρ στην Ελλάδα μπορεί να στείλει κάποιον
μέχρι τη Βουλγαρία και να αγοράσει γυναίκες τοις μετρητοίς. H τιμή μιας
κοπέλας από την περιοχή αυτή είναι περίπου 900 ευρώ, αν όμως κάνει παζάρια,
μπορεί να αγοράσει στην ίδια τιμή δύο. Από την άλλη, ένα δίκτυο έχει την
ευχέρεια να διαπραγματευθεί την τιμή και να πραγματοποιήσει τις οικονομικές
συναλλαγές από μακριά. Απλώς τηλεφωνεί κάποιος στη Μόσχα, ζητά γυναίκες και
του τις στέλνουν στην Ελλάδα μέσω Ρουμανίας και Βουλγαρίας. Τα δύο μέρη που
συνάπτουν τη συμφωνία δεν χρειάζεται καν να γνωρίζονται».

Οι στατιστικές της καταναγκαστικής πορνείας στην Ελλάδα είναι επίσης
τρομακτικές. «Στην Ελλάδα, μεταξύ του 1990 και του 2000 τα συνολικά κέρδη από
την εμπορία γυναικών ανήλθαν σε 4,85 δισ. ευρώ», σημειώνει ο κ. Λάζος. «Οι
ιερόδουλες που ασκούν το επάγγελμα οικειοθελώς, που εργάζονται δηλαδή για
λογαριασμό τους, και είναι κυρίως Ελληνίδες, κέρδισαν στο ίδιο διάστημα 1,3
δισ. ευρώ».

Ο συντάκτης του άρθρου τονίζει με τη σειρά του πως αντίστοιχες δουλεμπορικές
επιχειρήσεις λειτουργούν παντού στον κόσμο και αναφέρει ως παράδειγμα την
Τεργέστη, την περιοχή που ενώνει τα Βαλκάνια με τη Βόρεια Ιταλία, όπου,
πρόσφατα, η Αστυνομία έριξε φως στις δραστηριότητες ενός πρώην ταξιτζή από το
Ζάγκρεμπ της Κροατίας, του Τζόσιπ Λονκάρικ. Ο Λονκάρικ ήταν μπλεγμένος στη
μεταφορά χιλιάδων μεταναστών, τους οποίους είτε θα διοχέτευε στα κυκλώματα της
πορνείας είτε θα πουλούσε ως φτηνό εργατικό δυναμικό στις χώρες της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.

Τους χτυπούσαν μέχρι λιποθυμίας

Μια πρώην σκλάβα, η Τζούλια Γκάμπριελ, η οποία σήμερα ασχολείται με την
Αρχιτεκτονική και εργάζεται σε μία από τις οργανώσεις για την καταπολέμηση του
δουλεμπορίου, περιγράφει την άφιξή της στις ΗΠΑ από τη Γουατεμάλα, σε ηλικία
19 ετών. Μάζευε αγγούρια στη Βόρεια Καρολίνα 12 με 14 ώρες την ημέρα, υπό την
αυστηρή εποπτεία ένοπλων φρουρών. Είδε με τα μάτια της να χτυπούν τους εργάτες
με τα όπλα τους μέχρι λιποθυμίας. «Μπορεί αυτό να είναι φυσιολογικό στις
Ηνωμένες Πολιτείες», σκέφτηκε. Έπειτα κάποια φίλη της της είπε ότι «δεν είναι
φυσιολογικό» και αποφάσισε να δραπετεύσει…

LINKS

Πληροφορίες για τις οργανώσεις που αγωνίζονται για την εξάλειψη της δουλείας,
στην ηλεκτρονική διεύθυνση http: //www.nationalgeographic.com/ngm/0309