Πειρατές σε φουρτούνες

Μέχρι να καταλάβεις πώς έχουν τα πράγματα, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Μέχρι να
σκάψεις να βρεις το βάθος τους, έχεις πέσει στη λακκούβα. Οι επίσημοι ομιλητές
λένε άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, αλλά το νόημα βγαίνει από τα συμφραζόμενα. Ας
μην αγχωνόμαστε.

«Strays» Jane’s Addiction (Capitol)

Κάτω από αυτές τις συνθήκες κάποιος τόσο ευέλικτος όσο ο Πέρι Φαρέλ θα είχε
προσαρμοστεί σαν στέλεχος στα πιστεύω της επιχείρησης. Δεν συνέβησαν άλλωστε
κοσμογονικές αλλαγές από την εποχή που το ροκ και η αλλοφροσύνη χόρευαν
αγκαλιά κάτω από τα άστρα. Ο Φαρέλ ωστόσο, ξύπνησε μια δεκαετία μετά και
ανακάλυψε πως κάποιος είχε βάλει πολλές ελιές στο μαρτίνι του. Ήταν από τις
πιο θεότρελες, σαρωτικές φιγούρες της δεκαετίας του ’80, καθώς οδηγούσε τους
Jane’s Addiction του σαν πειρατικό στις φουρτούνες.

Θησαυρός τους, καθαρό μέταλλο και πανκ-φανκ που θα έβαζε σε πειρασμό και τις
πιο αγνές υπάρξεις της ροκ διανόησης με το Nothing’s Shocking του 1988 ή το
Ritual de lo habitual του 1990. Αν δεν έκανε αυτός το μεγαλύτερο ροκ θίασο
(από τα καραβάνια των χίπις) με τις πιο αμαρτωλές ψυχές να γυρίζουν ως
Lollapalooza φεστιβάλ τον κόσμο, θα το έκανε ο άλλος εαυτός του. Και αν στην
Καλιφόρνια, δεν ήταν τόσο ζόρικα τα πολιτικά, πριν ο Εξολοθρευτής κατέβει για
κυβερνήτης – ο Φαρέλ θα είχε πάρει τα ηνία. Αιφνιδίως όμως πάγωσε η εικόνα – ο
Φαρέλ δεν ήταν πια λατρεμένος του MTV και τώρα δεν θα είχαμε λόγο να ξύνουμε
πληγές, αν δεν έβγαζε το «πειρατικό» ξανά στις θάλασσες. Ο Ντέιβ Ναβάρο είναι
πάλι στο πλευρό του με νεο-Zeppel-ικές εμπνεύσεις και – σωστά έχετε ενημερωθεί
– το σόου Λολαπαλούζα έχει νέες παραστάσεις. Και όλα αυτά θα ήταν θαυμάσια, με
ένα εύρωστο, ρωμαλέο ροκ, αν δεν ήταν λάθος οι διαστάσεις του, έξτρα λαρτζ
εκεί που τo μίντιουμ φτάνει, και εκκωφαντικό, ενώ μια τετ-α-τετ επαφή θα έκανε
τη δουλειά της. Ο χαρισματικός Φαρέλ διατηρεί ακόμη τον γοητευτικό ηρωισμό του
να κερδίσει – αν όχι μάχες, τις εντυπώσεις. Πόσο πιο εύκολα να προσαρμοστεί
δηλαδή κανείς;

«The Un-calculated some» Un-Cut (Warner)

Είναι πιθανό η μουσική να έχει προλάβει και να έχει ρίξει τα δίχτυα και ό,τι
και να ακούσετε μετά για τους Un-Cut από το Μάντσεστερ με ένα τρανζίστορ να
παίζει μόνιμα στο κεφάλι τους να μην έχει καμία σημασία, ιδίως αν πιστεύετε
πως τα ζητήματα καρδιάς τα χειρίζεται καλύτερα η σόουλ της Μοτάουν. Λοιπόν στο
κέντρο αυτής της υπόθεσης βρίσκεται ένας Νιγηριανός πρίγκιπας, ο 2D, ένας
λονδρέζος με λατινοαμερικάνικη καταγωγή ο Ντάρεν Λιούις και μια δεσποινίς
γόνος χίπηδων, χαμένη στη μουσική όπως και οι άλλοι δύο, η Τζίνα Τζι. Η αγάπη
τους για το ντραμ’ εν μπέις και οι δραστηριότητές τους γύρω από το μπάσο και
τα ντραμς οδήγησαν σε αυτό το εξαίσιο Un-calculated, όπου ακούς σόουλ
μπαλάντες με την αύρα του Μάρβιν Γκέι και το ρυθμό του Κέρτις Μέιφιλντ, με
ρέγκε προσμίξεις και αυτό το διαβολεμένο ντραμ’εν μπέις να μεταλλάσσεται
ηδονικά. Δεν είναι τοπικό φαινόμενο, είναι παγκόσμιο – όπως και η ομάδα της πόλης.

«Never Trust Α Hippy» Adrian Sherwood (Virgin)

Από τους οραματιστές παραγωγούς που ανέδειξε η dub σκηνή τα τελευταία χρόνια,
ο Άντριαν Σέργουντ κυκλώνει το ντραμ’ εν μπέις όνειρό του με ακλόνητα
στοιχεία, από αυτά που εξασφαλίζουν την διαιώνιση του ρυθμού και την ισχύ του
από κουλτούρα σε κουλτούρα. Έτσι ώστε από τα εργαστήρια του δρ Σέργουντ
προκύπτει σύνθετο προϊόν, ένα μωσαϊκό από διαστημική ρέγκε (… ο Λι-Σκρατς
-Πέρι αστροναύτης), χειμαρρώδη «ελεκτρόνικα», τζαζ διασταυρώσεις και έθνικ
αφομοιώσιμα στοιχεία υποταγμένα όλα στο παντοδύναμο μπάσο. Ο μόνος που δεν
κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του (παρά το 8λεπτο σχεδόν Paradise Of
Nada Remix), ήταν αυτός ο καημένος ο χίπι («Ποτέ μην Εμπιστεύεσαι ένα Χίπι»),
αν και πάντα διατηρούσε αγαθές σχέσεις με τους ρυθμούς της Τζαμάικα. Στο
ντραμ’ εν μπέις, μάλλον, δεν μπόρεσε να τον παρακολουθήσει.

Όνομα και διεύθυνση

* Είναι μια ολόκληρη ιστορία το πώς οι Un-Cut έφτασαν να χαθούν στη
μουσική. Ξεκινάς από το δακτυλικό αποτύπωμα http: //www.un-cut.co.uk.

* Οι Jane’s Addiction στον κόσμο των πνευμάτων http: //www.janesaddiction.com/ ή ένα
ιδιαίτερα καλλιτεχνικό σάιτ προς εξερεύνηση.

* Ο Τζακ Γουάιτ είναι καλά και το χέρι του ακόμη καλύτερα. Για τους
άπιστους υπάρχει και το σχετικό βίντεο της εγχείρησης http: //www.whitestripes.com