ΓNΩMH Kούφια λόγια

«Είμαστε υπεράνω των εθνών. Ελέγχουμε τον έλεγχο. Στο τέλος θα σε φάω».

Λόρενς Φερλινγκέτι, για την Αμερική

Οι Αμερικανοί, λέει το περιοδικό «Τάιμ», ζουν σε ένα «αιώνιο παρόν». Το ζήτημα
είναι ότι δεν έχουν άλλη επιλογή. Ο Λευκός Οίκος δίνει τον τόνο και τα μέσα
ενημέρωσης απηχούν τη γραμμή που θυματοποιεί τους εισβολείς και δαιμονοποιεί
τους Ιρακινούς. Τα καθιερωμένα μέσα ενημέρωσης σήμερα κυριαρχούνται από το
τηλεοπτικό δίκτυο Fox του Ρούπερτ Μέρντοκ, που τα κατάφερε καλά στον πόλεμο. H
Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών, που αφεντικό της είναι ο γιος του Κόλιν
Πάουελ, Μάικλ, πρόκειται να απελευθερώσει την αγορά της τηλεόρασης έτσι ώστε η
Fox και άλλα τέσσερα συγκροτήματα θα ελέγχουν το 90% της επίγειας και
καλωδιακής ενημέρωσης. Σχετικά με αυτή την ενημέρωση, ο διευθυντής της «Μοντ
Ντιπλοματίκ» Ινάσιο Ραμονέ το τοποθέτησε καλά: «Για να δικαιολογήσουν έναν
προληπτικό πόλεμο που ο ΟΗΕ και η παγκόσμια κοινή γνώμη δεν ήθελαν, ένας
μηχανισμός προπαγάνδας που οργανώθηκε από το περιβάλλον του Τζορτζ Μπους
παρήγαγε ψεύδη με κρατική ενθάρρυνση και μια αποφασιστικότητα που χαρακτήρισε
τα χειρότερα καθεστώτα του εικοστού αιώνα».

Τα περισσότερα από αυτά τα ψεύδη διοχετεύθηκαν στην Ντάουνιγκ Στριτ από το
Γραφείο Παγκόσμιων Επικοινωνιών του Λευκού Οίκου. Πολλά από αυτά τα ψέλλισε
αργότερα ο Τόνι Μπλερ, αλλά και τα επανέλαβε ο Άντριου Μαρ στην περίφημη
επινίκιο ομιλία του έξω από την πρωθυπουργική κατοικία: «Ο Τόνι Μπλερ είπε ότι
θα καταφέρουν να πάρουν τη Βαγδάτη χωρίς λουτρό αίματος και ότι στο τέλος οι
Ιρακινοί θα πανηγυρίζουν. Αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο και στα δύο». Σχεδόν
καθεμιά από αυτές τις λέξεις ήταν παραπλανητική ή κούφια. Τα στοιχεία
ανεβάζουν σε 10.000 τους άμαχους και σε 20.000 τους Ιρακινούς στρατιώτες που
βρήκαν τον θάνατο. Αν αυτό δεν αποτελεί «λουτρό αίματος», τότε τι ήταν η σφαγή
3.000 ανθρώπων στους Δίδυμους Πύργους; Δεν υπάρχουν πολλές αμφιβολίες ότι οι
περισσότεροι Βρετανοί καταλαβαίνουν πλέον πως ο Ντέιβιντ Κέλι υπήρξε ο
αντίθετος πόλος απέναντι σε όλους εκείνους που αποδείχτηκε ότι ήταν στην
υπηρεσία μιας επικίνδυνης και ανεξέλεγκτης ξένης δύναμης.

Το άρθρο του John Pilger δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «New Statesman».