Yποβρύχιος ρυθμός

Ο Τρίκι βγαίνει στο φως

Τα όνειρα προβάλλονται σε μεγάλη οθόνη έτσι που να βλέπουν όλοι το ίδιο. Με
ταχύτητες «Χάισπιντ» και παραλίες, η υπέροχη κοινοτυπία των διακοπών παίζεται
σε επανάληψη σαν την Καζαμπλάνκα. Δεν κάνουν τέτοιες ταινίες σήμερα – θα πουν
εκείνοι που υποστηρίζουν πως η μουσική τελείωσε στα σίξτις. Σταματήστε με, αν
το έχετε ξανακούσει, αλλά δεν θέλετε – μπορώ να το καταλάβω.

«Vulnerable», Tricky (Hitch Hyke)

Ανοίγει δρόμο μέσα από καπνούς και μουντζούρες, παίρνει ανάσες καθαρότερου
αέρα και βγαίνει στην επιφάνεια σαν να έκανε λιποαναρρόφηση. Ο τελευταίος που
νόμιζες πως θα βρει την άκρη στον λαβύρινθο – και που θα νοιαζόταν να βρει
άκρη -, ο Τρίκι, χαίρεται ήδη τη λιακάδα έξω στον κήπο. Από τη μελαγχολία και
τον κλειστοφοβικό ήχο της ελεκτρόνικα επιστρέφει στη φωτεινή (όσο γίνεται
δηλαδή από κάποιον που κάποτε αποκαλούσαν και πρίγκιπα του σκοτεινού τριπ-χοπ)
– πλευρά των πραγμάτων. Ο Τρίκι που άφησε τα σημάδια του στις πρώτες μουσικές
των Massive Attack, ρίχνει γέφυρες ακόμη μια φορά (παλιά μου τέχνη δηλαδή,
τώρα που και η πρωτοτυπία έχει εμφανώς χρεοκοπήσει).

Ανάμεσα στον ρυθμό των κλαμπ, το χιπ χοπ και τον εναλλακτικό ήχο που
κυκλοφορεί σαν φάντασμα στα τραγούδια, πλέκει τον ιστό του και από εκεί οδεύει
στην ευάερη πλευρά (όπου είχε ξαναβρεθεί με το «Maxinquaye») αλλά και στη
μελωδία. Στο σημείο αυτό, καθοριστική είναι η συμβολή της Κοσντάνζα
Φρανκαβίλα, που με τα παιχνιδιάρικα φωνητικά της γίνεται ξεκάθαρος σύμμαχος
των τραγουδιών, ενώ ο Τρίκι νιώθει να φεύγουν οι πέτρες από τα πόδια του,
παραδίδεται στη γοητεία και μπαίνει στο παιχνίδι. To «Vulnerable», ύστερα απ’
αυτά, αρμενίζει σαν πούπουλο και διαπρέπει στις φουρτούνες. Γιατί ο καλός ο
καπετάνιος δεν περιμένει τα κύματα, αλλά ακούει τον εαυτό του και δεν κοιτάει
να έρθει σινιάλο από τον καιρό για το πού φυσάει στη δισκογραφία αυτή ακριβώς
τη στιγμή. Αλλιώς και χωρίς κανέναν απολύτως λόγο βγάζει από το προσωπικό του
αρχείο XTC και Cure – κιτρινισμένους φακέλους των έιτις – για να τους ψεκάσει
με σπρέι από ελεκτρόνικα της δικής του ιδιοσυγκρασίας. Μπορεί να μην
ανακαλύπτει την Αμερική (και εκείνος που το έκανε άκουσε ουκ ολίγα
τελευταία)σε αυτό το έβδομο άλμπουμ της παραγωγής του, αλλά επισκέπτεται σαν
ιδανικός ξεναγός γνωστά λιμάνια. Πάντα υπάρχουν πράγματα που δεν έχεις
ξαναδεί.

«Α Different Drummer Selection» V/Α (Eros)

Μία δεκαετία βουτηγμένη στο «νταμπ» και τη μοντέρνα «άμπιεντ» μουσική με όλο
το υποβλητικό σκηνικό που εξυπακούεται, φτάνει και περισσεύει για την
«Different Drum» του Μπέρμινγκαμ να τιμήσει την επέτειο. Τη δουλειά στην
προκειμένη περίπτωση αναλαμβάνει να εκτελέσει έμπειρος και δοκιμασμένος στα
πικάπ και στα κομπιούτερ, ο Ρίτσαρντ Ντορφάιστερ (εκ των Kruder &
Dormfiester, αν θυμάστε), που μιξάρει κομμάτια από το υλικό της εταιρείας,
ξεκινώντας από Frankey Valley, το ονειρικό επεισόδιο «Imagination», για να
περάσει στο «Movin’ Together» των Nοisesharper που σκουραίνουν τον ήχο και
οδηγούν σε πιο ρέγκε και σε πιο «νταμπ». «Phase 5», «International Observer»
και άλλα που κυκλώνουν τον ρυθμό έχουν τη δύναμη μέσα από τούτη εδώ την
ενυπόγραφη συλλογή να σε μεταφέρουν αλλού, εκτός κι αν από εκεί που βρίσκεσαι
τη στιγμή που ακούς δεν επιθυμείς να αλλάξεις θέση. Ηλεκτρονικός ήχος, όπως το
πιο γήινο κάλεσμα στο ένστικτο του ανθρώπου.

«Underwater – Episode 2» Mixed by Darren Emerson & Mutiny (Planetworks)

Δεν είναι ανάγκη να είσαι κλάμπερ ή να κλέβεις μουσικές πάνω από τις πλάτες
του τζόκεϊ για να μελετήσεις την εξέλιξη των στυλ και στις συμπλοκές τους στην
κονσόλα, ένα από αυτά τα αναλόγια του κλάμπινγκ, όπως το «Επεισόδιο 2» της
Underwater, κάνει πολύ καλά τη δουλειά. Ο Ντάρεν Έμερσον βέβαια είναι εγγύηση
– το ξέρουν και όσοι ακούνε ντανς και τρέχουν προς την άλλη κατεύθυνση – και
το «Less Talk More Action!» του Τιμ Ντελάξ των επιλογών του είναι ιδανικό για
έμπνευση, αλλά το CD Νο2 (ναι είναι διπλό το τεμάχιο αυτό της άοκνης
δισκογραφικής Planetworks) των Mutiny’s σαν να έρχεται πιο φευγάτο. Το
λονδρέζικο ντουέτο μιξάρει εδώ πιο τολμηρά κάνοντας εισαγωγή με πιάνο και
λούπες σε ντίσκο και φανκ, με τη «σέξι» έκδοση του «Sex» από τον κ. Ρόμπι
Ριβέρα ανάμεσα σε άλλα και στιγμές απογείωσης από dj Sneak και Afficianados.
Αν η συγχρονισμένη κολύμβηση κερδίζει αυτό τον καιρό τα βλέμματα στην
επιφάνεια, η «Υποβρύχια» dance σκηνή δίνει την ώθηση προς τα πάνω. Χωρίς άνωση
θα βούλιαζαν μουσικές και κοπέλες.

Όνομα και διεύθυνση

* http:
//www.underwaterrecords.com/. Τόσο ο Τιμ Ντελάξ όσο και ο Έλβις Πρίσλεϊ
είναι άνθρωποι της δράσης. Less Talk, more Action. H «υποβρύχια» ετικέτα έχει
νεώτερα για το θέμα.

* http: //www.trickyonline.com/. Ο
Τρίκι οργανώνεται on line. Και τα νεώτερα κυκλοφορούν από οθόνη σε οθόνη. Οι
κακές σκέψεις είναι παρελθόν.

* http: //www.robbierivera.com/. Με
πρόσκληση του Jungle Club του Χρήστου Καλοπήτα και ο Ρόμπι Ριβέρα με χάουζ
επιπέδου στα πλατό του «Space Dance» της Μυκόνου, την Πέμπτη στις 24 του μήνα.