20.000 «όχι» στον ρατσισμό

«Απελάστε τον ρατσισμό», φαίνεται να λένε τα παιδιά της φωτογραφίας, επαναλαμβάνοντας ένα από τα συνθήματα της πολύχρωμης γιορτής που έγινε στο Πάρκο των Ιλισίων

Το πιο πολύχρωμο πανηγύρι της χρονιάς έγινε στο κέντρο της Αθήνας με τον
υδράργυρο να φτάνει τους 42 βαθμούς Κελσίου. Οι θερμοκρασίες, όμως, φαίνεται
ότι δεν πτόησαν Έλληνες και μετανάστες που έδωσαν φέτος ακόμη πιο δυναμικό
παρών από πέρυσι, περνώντας από τις πύλες του Φεστιβάλ για να συναντηθούν, να
συζητήσουν και να δοκιμάσουν πολυεθνικές γεύσεις.

Οι περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι που αψήφησαν την κάψα του Ιουλίου για να
βρεθούν στο Πάρκο των Ιλισίων, η συμμετοχή 42 μεταναστευτικών κοινοτήτων και
128 αντιρατσιστικών οργανώσεων και το πολυεθνικό γλέντι με μουσική και χορό
από 11 χώρες που κράτησε μέχρι το πρωί, ολοκλήρωσαν χθες το μωσαϊκό του 8ου
Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ που διοργάνωσε το Συντονιστικό Μεταναστευτικών και
Αντιρατσιστικών Οργανώσεων.

Τρία «όχι» – στον ρατσισμό, στην παγκοσμιοποίηση και στον πόλεμο – και
ένα «ναι», σε «έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους» ήταν τα βασικά
συνθήματα του Φεστιβάλ, που από την περασμένη Παρασκευή έως και χθες
φιλοξένησε στο Πάρκο των Ιλισίων συζητήσεις, συναυλίες, εκθέσεις βιβλίου και
ζωγραφικής, σκακιστικούς αγώνες, κινηματογραφικά και θεατρικά δρώμενα και
πολυεθνικό παζάρι από τις χώρες των μεταναστών.

Από το πολύχρωμο τριήμερο δεν έλειψαν και οι πολυεθνικές γεύσεις, αφού κι αυτή
τη χρονιά οι διοργανωτές έβαλαν τους μετανάστες… στην κουζίνα. Έτσι, στους
χώρους του Φεστιβάλ λειτούργησαν ταβέρνες με γεύσεις από τις εθνικές κουζίνες
των μεταναστών (Σουδάν, Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Νιγηρία, Φιλιππίνες, Μαρόκο,
Ουκρανία, Μαδαγασκάρη, Αλβανία και Τουρκία) και τα πηγαδάκια με φαγητό και
ποτό πήραν φωτιά και τις τρεις ημέρες.

Πρόσωπα… της διπλανής (μας) πόρτας. Πρόσωπα μεταναστών από τις 42 μεταναστευτικές κοινότητες που έδωσαν το «παρών» στο φετινό 8ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

Αυτή τη χρονιά το Φεστιβάλ επικέντρωσε τη θεματολογία του στη σύνδεση
του αντιρατσιστικού κινήματος με τα ελληνικά και διεθνή κινήματα ενάντια στον
πόλεμο και την παγκοσμιοποίηση. Ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, επειδή, όπως
ανέφεραν οι διοργανωτές, «τα τραγικότερα θύματά της είναι οι οικονομικοί και
πολιτικοί πρόσφυγες που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους για να
επιβιώσουν και αντιμετωπίζουν την περιθωριοποίηση», ενάντια στον πόλεμο,
επειδή «τα “ειρηνιστικά” στρατεύματα κατοχής με δικτατορίες και εθνικιστικές
συρράξεις αναγκάζουν εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους»
και ενάντια στον ρατσισμό, «τον πολιτισμό των ηλιθίων».

Την Παρασκευή, πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ, οι πύλες άνοιξαν με μια συζήτηση για
τον πόλεμο, την παγκοσμιοποίηση και τη μετανάστευση, ενώ ακολούθησε συναυλία
των Ίασις, Clandestinos, V-Earthbound. Banda Nova, D-Traces και παραδοσιακών
συγκροτημάτων από την Αλβανία και το Μπανγκλαντές. H σύγκρουση των πολιτισμών,
ο αντιισλαμικός ρατσισμός και η πολυεθνική συμβίωση ήταν το θέμα της συζήτησης
του Σαββάτου, 5 Ιουλίου και ο Παντελής Θαλασσινός, ο Χρήστος Θηβαίος, ο
Ανδρέας Καρακότας, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και οι «Ανοιχτή θάλασσα» που
έδωσαν το δικό τους μήνυμα στη βραδινή συναυλία που είχε αθρόα προσέλευση παρά
τη ζέστη της βραδιάς.

Το πολύ επίκαιρο θέμα της νομιμοποίησης και της κοινωνικής εξίσωσης των
οικονομικών και πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ήταν το θέμα
της χθεσινής και τελευταίας συζήτησης που διοργανώθηκε και στην οποία
συμμετείχαν και εκπρόσωποι των μεταναστευτικών κοινοτήτων. Το Φεστιβάλ, όπως
και κάθε χρονιά, έκλεισε με μια συναυλία-πολυεθνικό πανηγύρι με μουσική και
χορό από καλλιτεχνικά σχήματα μεταναστών από τις Φιλιππίνες, την Ουκρανία, το
Πακιστάν, την Παλαιστίνη, την Αλβανία, τη Συρία, τη Μαδαγασκάρη, την Ινδία, τη
Λατινική Αμερική, το Σουδάν και το Κονγκό και όσοι βρέθηκαν εκεί δοκίμασαν τις
επιδόσεις τους σε άγνωστους χορούς, Το μουσικό δρώμενο έκλεισαν οι «Χαΐνηδες».

Πρωτοτυπία του Φεστιβάλ ήταν τα θεματικά «χωριά», όπου
πραγματοποιήθηκαν παράλληλες εκδηλώσεις και συζητήσεις, οι οποίες μάλιστα
συγκέντρωσαν περισσότερο κόσμο απ’ τον αναμενόμενο. Ανάμεσά τους το «Ένα
σχολείο για την Τσιάπας» με ειδικές προβολές και συζήτηση για την Αργεντινή,
το «Ζωγραφιές αντί πολέμου», μια παρέμβαση από το εργαστήρι γκράφιτι της
ομάδας Άρσις και η προβολή της ελβετικής ταινίας «Κατασκευάζοντας τα σύνορα»
την Παρασκευή. Από το εκπαιδευτικό «χωριό», που διοργανώθηκε από τα «Πίσω
Θρανία» και κινήσεις εκπαιδευτικών, ξεχώρισαν η προβολή του ντοκιμαντέρ
«Όνειρα και φόβοι στα σύνορα» της Παλαιστίνιας Μέι Μάσρι, που περιγράφει τη
ζωή των παιδιών στους παλαιστινιακούς καταυλισμούς της Σατίλα και της Ντεχίσα,
και η απαγγελία ποιημάτων στα ελληνικά και τα αλβανικά, από τον Μπλέντι,
μετανάστη, Αλβανό μαθητή των «Πίσω Θρανίων».