«Έρχονται» Pοντέν και Xένρι Mουρ

![]() |
![]() |
|
Το «Φιλί» του Ογκίστ Ροντέν (1886), ένα εντυπωσιακό έργο σε μάρμαρο, και κάτω |
Έργα του Ογκίστ Ροντέν, του Αντουάν Μπουρντέλ, του Αριστίντ Μαγιόν, του
Κονσταντίν Μπρανκούζι, του Αλμπέρτο Τζιακομέτι και του Χένρι Μουρ θα εκτεθούν
στην Εθνική Πινακοθήκη από τις 15 Μαΐου 2004, ενώ μια ξεχωριστή αναδρομική
έκθεση του Χένρι Μουρ θα εγκαινιάσει λίγο αργότερα τη νέα Γλυπτοθήκη στο
Γουδί.
Πρόκειται για μια πρωτοφανή έκθεση, μια συνάντηση κορυφής της ευρωπαϊκής
γλυπτικής, που αποτίει φόρο τιμής στη μητέρα, τις ρίζες και την πηγή έμπνευσής
της, την Ελλάδα. Οργανώνεται από την Πινακοθήκη σε συνεργασία με έξι
διαφορετικά ευρωπαϊκά μουσεία, «τα οποία ανταποκρίθηκαν στο πνεύμα, την
πρόσκληση και την προσωπικότητα της Ολυμπιάδας», όπως τόνισε ο υπουργός
Πολιτισμού κ. Ευάγγελος Βενιζέλος κατά τη χθεσινή πρώτη επίσημη αναγγελία της
έκθεσης, η οποία εντάσσεται στις εκδηλώσεις της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και
έγινε παρουσία των διευθυντών και εκπροσώπων των αντίστοιχων μουσείων, που
επιμελούνται τα αυτοτελή κεφάλαια της κοινής έκθεσης.
Για «την επιστροφή των ευρωπαίων γλυπτών στην πηγή της έμπνευσής τους», μίλησε
ο διευθυντής του Μουσείου Ροντέν στο Παρίσι κ. Βιλέν, ενώ η διευθύντρια της
Εθνικής Πινακοθήκης κ. Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, η οποία ανέλαβε τον γενικό
συντονισμό, σκιαγράφησε τη σχέση καθενός από τους κορυφαίους γλύπτες με την
κατ’ εξοχήν ελληνική τέχνη, τη γλυπτική. Όπως είπε, ο Ροντέν είναι αυτός που
ανανέωσε το ενδιαφέρον για την κλασική τέχνη και της έδωσε νέα πνοή, ενώ είχε
ως πρότυπο τον Φειδία. Ο Μπουρντέλ επαναξίωσε τον αυστηρό ρυθμό των γλυπτών
της Ολυμπίας, ο Μαγιόλ προσέγγισε την αρχαϊκή τέχνη με αφαιρετική διάθεση, ο
Τζιακομέτι αναζήτησε την ουσία της τέχνης στη στυλιζαρισμένη γεωμετρική τέχνη,
ο κυβισμός του Μπρανκούζι εμποτίσθηκε από τις αιγαιακές μεσογειακές μορφές,
ενώ ο Χένρι Μουρ συνέδεσε την ευρωπαϊκή κλασική παράδοση και τη ζωτικότητά της
με την εξω-μεσογειακή τέχνη.
Συνομίλησαν με την αρχαιότητα
Κοινό στοιχείο και κοινός παρονομαστής όλων αυτών των πρωτοπόρων, που
συνομίλησαν με την ελληνική αρχαιότητα και εμπνεύστηκαν από αυτήν, είναι ο
ανθρωποκεντρισμός του έργου τους. Αυτός ακουμπά στην αρχαία Ελλάδα και επειδή
πολλοί από αυτούς τους κορυφαίους καλλιτέχνες υπήρξαν «δάσκαλοι», η έκθεση
μπορεί να φωτίσει άγνωστες πτυχές της εξέλιξης της ευρωπαϊκής γλυπτικής
παράδοσης κάτω από το ελληνικό φως.















