ΦAPIMΠA ΧAKTPOΥNTI «H Eυρώπη θέλει βολικά θύματα»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Εσείς τι θα κάνατε αν είχαν βιάσει τα παιδιά σας μπροστά στα μάτια σας; Οι |
H Φαρίμπα Χακτρουντί είναι δημοσιογράφος και εξόριστη συγγραφέας, μα πάνω από
όλα Ιρανή και γυναίκα, καταδικασμένη σε θάνατο από το καθεστώς των ισλαμιστών,
που κυβερνά τη χώρα της. Σπούδασε Αρχαιολογία στη Γαλλία και, όταν ξέσπασε η
επανάσταση του Χομεϊνί το 1979, εκείνη επέλεξε τον δύσκολο δρόμο: να
καταγγείλει τα εγκλήματα του καθεστώτος μέσ’ από τα άρθρα της. Στο πρώτο της
βιβλίο, «L’ Exilee», που κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις Εκδόσεις Payot το
1991, καταγράφει τις μνήμες της από το κρυφό της ταξίδι στο Ιράν το 1985 – το
βιβλίο αυτό αποτέλεσε αφορμή για την είσοδό της στην ιρανική αντίσταση.
H 52χρονη συγγραφέας πιστεύει ότι το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν θα
καταρρεύσει πολύ σύντομα, ανησυχεί ωστόσο, γιατί δεν ξέρει τι σχεδιάζουν οι
δυτικές δυνάμεις και «τι συμφωνία έχει γίνει». Θέλει να γυρίσει στη χώρα της,
«αλλά όπως είμαι. Ποτέ με τσαντόρ», λέει στα «NEA». Γι’ αυτό, αν έπεφτε το
καθεστώς, «θα πήγαινα στο Ιράν με τα πόδια». Γυναίκα παθιασμένη, αλλά και
ψύχραιμη, πώς κρίνει τη συμπεριφορά των συμπατριωτών της, που αυτοπυρπολήθηκαν
τελευταία στο Παρίσι; «Δεν θα το έκανα», απαντά, «αλλά τους καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω την απόγνωσή τους. Κάθε ημέρα μια γυναίκα αυτοπυρπολείται στο
Ιράν, εξαιτίας της κατάστασης, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται. Οι εξόριστοι
θυσιάζονται, γιατί νομίζουν ότι το κάνουν για το καλό τους. Για να μην
απελαθούν».
Στο βιβλίο της «Οι όχθες του αίματος» (κυκλοφορεί από το Μεταίχμιο), η
συγγραφέας – η οποία τελικά αφηγείται τη δική της ιστορία – ζωγραφίζει την
ιρανική κοινωνία, τη θρησκευτική δικτατορία, τον σκοταδισμό και το καθεστώς
τρομοκρατίας. Εξόριστη η ίδια, ανήμπορη να έρθει σε επαφή με τους ανθρώπους
της, οι οποίοι έχουν μείνει πίσω, αναπλάθει τους χαρακτήρες τους και τη ζωή
τους. Αποκαλύπτει τις συνθήκες ζωής και το δράμα των γυναικών που ζουν και
πεθαίνουν σαν τραγικές μαριονέτες στη χώρα των γενειοφόρων μουλάδων, της
υστερίας και του εκφοβισμού.
Στυλοβάτης της ανθρωπιστικής οργάνωσης MoHa και ενεργό μέλος της ιρανικής
αντίστασης, η Φαρίμπα Χακτρουντί εξεγείρεται με τις γαλλικές αρχές που έχουν
συλλάβει εξόριστους Ιρανούς και τους κατηγορούν ως τρομοκράτες. «Δεν μπορώ να
πιστέψω ότι το κάνουν αυτό οι Γάλλοι. H γυναίκα που έχουν στη φυλακή, η Μαριάν
Ραντζαβί, αγωνίζεται εδώ και 25 χρόνια, πρώτα κατά της δικτατορίας του σάχη
και ύστερα κατά της δικτατορίας των μουλάδων. Δεν μπορείς να χαρακτηρίζεις
αυτούς τους ανθρώπους τρομοκράτες, ιδιαίτερα όταν δεν έχουν πειράξει κανέναν.
Είμαι σίγουρη ότι η ιρανική κυβέρνηση το ζήτησε αυτό και υπάρχει κάποιου
είδους συμφωνία. Οι γυναίκες αυτές έχουν βιαστεί στις ιρανικές φυλακές, ενώ
έχουν βιάσει τα παιδιά τους μπροστά στα μάτια τους. Σας ρωτώ: εσείς τι θα
κάνατε αν είχαν βιάσει τα παιδιά σας μπροστά στα μάτια σας; Αυτοί οι άνθρωποι
γνωρίζουν ποιος είναι ποιος. Οι πραγματικοί τρομοκράτες είναι αυτοί που
κυβερνούν. Αυτούς να πιάσουν».
Τι θα έλεγε στους μουλάδες, αν τους είχε μπροστά της; «Δεν θα προλάβαινα να
τους μιλήσω, γιατί θα με σκότωναν», απαντά. Και στον πρόεδρο Χαταμί; «Θα τον
χαστούκιζα και θα του έλεγα ότι είναι ο μεγαλύτερος τσαρλατάνος του κόσμου.
Τολμά και μιλά για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα. Αν έχει λίγη αλήθεια
στην καρδιά του, πρέπει να παραιτηθεί».
«H μόνη ελπίδα για το Ιράν», λέει, «είναι να επιβάλουν σε αυτήν την
αιμοχαρή κυβέρνηση γενικές εκλογές, με τη συμμετοχή της αντίστασης και υπό την
επίβλεψη του ΟΗΕ».
H Φαρίμπα Χακτρουντί έχει παράπονα και από τον Τύπο. «Έκαναν ό,τι μπορούσαν
για να προβάλουν τον Χαταμί και μετά τίποτα. Κανένας δεν έγραψε, δεν μίλησε
για τις αγριότητες. Αν δεν εκφραζόμουν με τα βιβλία μου, θα έπρεπε να
αυτοκτονήσω για να εκφραστώ. Όμως, έτσι είναι. Εσείς οι Ευρωπαίοι δεν θέλετε
ωραία θύματα. Θέλετε βολικά, φουκαριάρικα θύματα. Μάλλον πηγάζει από τη
χριστιανική ιδέα περί φιλευσπλαχνίας. Εμείς δεν είμαστε κακόμοιρα, αλλά
περήφανα θύματα. Γι’ αυτό μας λέτε φανατικούς… ».
«H θεοκρατία δεν μεταρρυθμίζεται»
«Ο Χομεϊνί είναι ο νονός του Μπιν Λάντεν και όλων αυτών των φανατικών», λέει η
Φαρίμπα Χακτρουντί. Και συνεχίζει: «Όλοι ξέρουν ότι έρχεται το τέλος των
μουλάδων, αλλά υπάρχουν ήδη συμβόλαια για φθηνότερο πετρέλαιο. Όταν ο
Μουσαντέκ εθνικοποίησε το πετρέλαιο το 1961, οι Αμερικανοί τον είπαν
δικτάτορα, κομμουνιστή και τον έριξαν από την εξουσία. Τώρα δαιμονοποιούν τους
ανθρώπους της αντίστασης. Πρόκειται για μια βρώμικη συμφωνία, αλλά δεν ξέρω
ποια συμφωνία είναι αυτή. Και δεν πρόκειται να κλείσω το στόμα μου, εκτός αν
με σκοτώσουν».
Για τους Αμερικανούς και τα σχέδιά τους για το Ιράν, λέει πως «ό,τι ήταν να
κάνουν, το έκαναν, βοηθώντας με κάθε τρόπο το καθεστώς να σταθεί όλα αυτά τα
χρόνια. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μιλά για μεταρρυθμίσεις. Μα, η θεοκρατία δεν
μπορεί να μεταρρυθμιστεί. Δεν ξέρω τι θέλουν οι Αμερικανοί, ξέρω τι θέλουμε
εμείς ως λαός. Το Ιράν είναι μεγάλο κομμάτι και όλοι έχουν τα συμφέροντά
τους». Όσο για τους Ευρωπαίους, «αν σκοπεύετε να χτίσετε την Ευρώπη ξεχνώντας
τα ανθρώπινα δικαιώματα, τότε ξεχάστε την Ευρώπη. Δεν θα την πάτε στον Παράδεισο».
INFO
Φαρίμπα Χακτρουντί, «Οι όχθες του αίματος», Εκδόσεις Μεταίχμιο, Σελ. 420,
Τιμή: 15,50 ευρώ.
Google news
