Aκριβό μου CD…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
Όταν η κρίση της δισκογραφικής αγοράς φτάνει να ευαισθητοποιεί και να
κινητοποιεί καλλιτέχνες σαν τον Έλτον Τζον και τον Χούλιο Ιγκλέσιας, τότε τα
πράγματα είναι σοβαρά. Το CD βάλλεται πλέον από παντού – Ίντερνετ, πειρατεία,
νέες τεχνολογίες – και η τιμή του πρέπει να γίνει πιο προσιτή στον μέσο
Ευρωπαίο (πόσο μάλλον στον μέσο Έλληνα).
Μια πρώτη συντονισμένη προσπάθεια, την οποία υποστηρίζουν εγγράφως εκατοντάδες
δημιουργοί και ερμηνευτές από όλο τον κόσμο, αλλά και από τη χώρα μας, έγινε
χθες, με έγγραφο που κατατέθηκε στην αρμόδια υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
και το οποίο ζητάει να μειωθεί ο ΦΠΑ στα CD (στην Ελλάδα είναι 18%) για να
φτάσει στον τελικό αποδέκτη φθηνότερο. Η ηχογραφημένη μουσική, πρέπει
(υποστηρίζουν) να κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία με τα υπόλοιπα πολιτιστικά
προϊόντα, όπως είναι τα βιβλία, οι εφημερίδες και τα θεατρικά εισιτήρια, τα
οποία φορολογούνται λιγότερο. «Όταν κανείς αγοράζει τη βιογραφία του Ζακ Μπρελ
στο Βέλγιο», λέει ο Άλεξ Καλιέ των Hooverphonic, «πληρώνει 6% φόρο, ενώ αν
αγοράσει ένα CD με τη μουσική του, πρέπει να πληρώσει 21%».
Για πρώτη φορά πάντως η Παγκόσμια Ένωση Δισκογραφικών Εταιρειών (IFPI –
International Federation of the Phonographic Industry) συνδέει άμεσα την τιμή
τού CD με τις πωλήσεις του, που τα τελευταία τρία χρόνια πάνε από το κακό στο
χειρότερο: έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό της έδειξε ότι το 60% των
ερωτηθέντων (άνω των 16 ετών) είπαν ότι θα αγόραζαν περισσότερα CD αν ήταν
φθηνότερα.
 |
|
Ο Έλτον Τζον πρωτοστατεί στην κίνηση για τη μείωση του φόρου στα CD. Και από |
Στην Ελλάδα τα «υποκαταστήματα» των πολυεθνικών συρρικνώνονται (ή
κλείνουν) και πάρα πολύς κόσμος έχει μείνει ήδη στον δρόμο. Οι τραγουδιστές
γκρινιάζουν. «To CD είναι πολύ ακριβό» ξεσπάθωσαν και οι πλέον συντηρητικοί.
Οι δημιουργοί επίσης. Τα μικρά δισκοπωλεία (τα ελάχιστα που απέμειναν)
φωνάζουν ότι αν δεν μειωθούν οι τιμές, πρέπει να κλείσουν.
Η τιμή, ωστόσο ήταν ανέκαθεν ένα θέμα «ταμπού» για τα στελέχη των εταιρειών.
«Το σχεδόν τίποτα (που κοστίζει το πειρατικό) δεν παλεύεται με μείωση της
τιμής» είναι το επιχείρημα τους. «Πόσο να κατεβάσουμε την τιμή;» ήταν η
ερώτηση του προέδρου της IFPI Ελλάδας Ίωνα Σταμπουλή. Όταν ένα άλμπουμ φτάνει
στον Έλληνα αγοραστή στην ίδια τιμή που το αγοράζει ο Γάλλος ή ο Γερμανός (από
18 έως 22 ευρώ) είναι αυτονόητη η διαφορά στην αγοραστική δύναμη. Και παρ’ όλο
που τα τελευταία δύο χρόνια οι τιμές έχουν κρατηθεί σχετικά σταθερές, η πτώση
των πωλήσεων καλά κρατεί.
H Ελλάδα δε επιμένει στις τιμές, αντίθετα προς την Ευρώπη και την Αμερική,
όπου για τα παλιότερα CD η τιμή μειώνεται ακόμη και στο μισό. Εδώ όσο πιο
«εμπορικό» είναι ένα άλμπουμ για τις εταιρείες (ή τα μεγάλα καταστήματα) τόσο
δυσκολότερα θα το δούμε στις προσφορές. Παραδείγματα; Το «Μη μιλάς κινδυνεύει
η Ελλάς», που βγήκε πριν από 13 χρόνια, τιμάται σε κεντρικό δισκοπωλείο 21,55
ευρώ! Όσο δηλαδή και μια νέα παραγωγή (που έχει και έξοδα διαφήμισης, βίντεο
κ.λπ.). Και η «Ρεζέρβα» του Σαββόπουλου 19,10 ευρώ, τη στιγμή που το λιγότερο
δημοφιλές και νεώτερο «Κούρεμα» έχει κατέλθει στα 13,10 ευρώ. Είναι αυτή
πολιτική για να προσεγγίσει κανείς τον Έλληνα μουσικόφιλο και να τον κάνει να
γυρίσει την πλάτη στα πειρατικά CD;
«Η πειρατεία», λέει το σλόγκαν των εταιρειών, «σκοτώνει την μουσική». Μήπως
όμως τη σκοτώνει και η «μουχλιασμένη» λογική στη λειτουργία της δισκογραφικής αγοράς;
Google news
