Ένας νομός, 22 Μουσεία

Είκοσι δύο Μουσεία λειτουργούν σήμερα στον Νομό Μαγνησίας και το αφιερωματικό
τεύχος του περιοδικού μάς δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε την ιστορία τους,
τους θησαυρούς τους και την προοπτική τους. Οι θεματικές των Μουσείων
ποικίλες: αρχαιολογία, λαογραφία, τέχνες, καθημερινή ζωή, επιστήμη. Οι
ξεναγήσεις από τους συνεργάτες του περιοδικού, περιεκτικές και καθόλου
στατικές.

Το αφιέρωμα ξεκινάει με το Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, που
χτίστηκε το 1909 και ήδη επεκτείνεται. Αλλά ένα Μουσείο σήμερα δεν πρέπει να
είναι απλώς χώρος, οργανωμένης έστω, παράθεσης αντικειμένων. Γι’ αυτό, η
συγγραφέας του άρθρου, αρχαιολόγος Βασιλική Αδρύμη-Σισμάνη, σημειώνει
επιλογικά:

«… Για να γίνει το Μουσείο Βόλου αποδεκτό από την κοινωνία όπου λειτουργεί
και για να μπει στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων ώστε ν’ αποτελεί πηγή γνώσης
και ψυχαγωγίας, χρειάζεται ακόμη να γίνουν πολλά και τολμηρά βήματα. Όσο
γίνονται περικοπές στα προγράμματα της παιδείας και όσο τα μουσεία δεν
εκσυγχρονίζονται με τη χρήση της εικόνας, της πληροφορικής, με τις δυνατότητες
που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, τόσο περισσότερο αυτά θα είναι ξεκομμένα
από τον λαό και θ’ αποτελούν νεκρά μνημεία ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα
λειτουργούν μόνο για τους λίγους συνειδητοποιημένους επισκέπτες».

Μια σύντομη ματιά σε ορισμένα από τα υπόλοιπα Μουσεία:

– Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Θεσσαλίας στεγάζεται στον όροφο του Σιδηροδρομικού
Σταθμού Βόλου, που χτίστηκε το 1882 σε σχέδια του Εβαρίστο ντε Κίρικο.

– Το Αρχαιολογικό Μουσείο Αλμυρού λειτουργεί από το 1930 με μεγάλη ποικιλία
εκθεμάτων για την περιοχή, η οποία στην αρχαιότητα ανήκε στο «Φθιωτικό τέλος».

– Το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή στεγάζεται στο σπίτι της οικογένειας, το
οποίο δωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το 1989. Ένας χώρος που στ’ αλήθεια
προσέρχεσαι με συγκίνηση και θαυμάζεις, μεταξύ άλλων, τα 560 αντικείμενα
λαϊκής τέχνης, τους 25 πίνακες του Θεόφιλου, το προσωπικό αρχείο του
αείμνηστου Μακρή, που λίγα χρόνια πριν πεθάνει μου έκανε την τιμή να μου
γνωρίσει τους θησαυρούς της συλλογής του.

– Το Μουσείο της εφημερίδας «Θεσσαλία», η οποία ιδρύθηκε το 1898 και σήμερα
είναι από τις αρτιότερες ημερήσιες εφημερίδες της περιφέρειας. Από το γλαφυρό
κείμενο του Στέλιου Καραθάνου μαθαίνουμε ότι το Μουσείο φιλοξενεί λινοτυπική
μηχανή που κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ το 1900 και λειτουργούσε στη «Θεσσαλία» έως
το 1988!

– Και η έκπληξη: Το Εντομολογικό Μουσείο του γεωπόνου και εντομολόγου –
ερευνητή Αθανάσιου Κουτρουμπά, που περιλαμβάνει 35.000 έντομα από όλο τον κόσμο.

«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ»

Γράμμος – Δελφοί με πόδια, ποδήλατο, καγιάκ…

Αυτό το καταπληκτικό οδοιπορικό στην Πίνδο, από τον Γράμμο έως τους Δελφούς,
που κράτησε εννέα ημέρες, η ομάδα του περιοδικού ονόμασε VO2 max, ένας όρος
της Εργοφυσιολογίας που δείχνει τον βαθμό ικανότητας των πνευμόνων να
προσλαμβάνουν οξυγόνο για τη διαδικασία παραγωγής αθλητικού έργου. Διαβάζοντας
τις λεπτομέρειες αυτής της προσπάθειας, κατανοεί εύκολα κανείς γιατί
χρειάζονται «πνευμόνια». Ανεβοκατεβαίνοντας κορυφές με τα πόδια, διασχίζοντας
μονοπάτια με ορειβατικό ποδήλατο, βουτώντας ή πλέοντας με καγιάκ σε σημεία
ποταμών, είναι προφανές πως απαιτείται η καλύτερη φυσική κατάσταση.
Αντάλλαγμα, οι συγκλονιστικές στιγμές στη Δρακόλιμνη του Σμόλικα, στον Αώο,
στη Βάλια Κάλντα, στον Αχελώο, στα Άγραφα, στο Βελούχι, στα Βαρδούσια και πάει
λέγοντας…

Κι από τα βουνά στη θάλασσα: Το ερημονήσι λέγεται Παραπόλα, στη μέση του
Μυρτώου Πελάγους, 25 μίλια από τις Σπέτσες. Στο θαλασσινό οδοιπορικό, οδηγός ο
διευθυντής του περιοδικού Θεόφιλος Μπασγιουράκης, ο οποίος προτρέπει σε όνειρα
για τέτοιου είδους αποδράσεις. Ο ίδιος γράφει για τις Σπέτσες, την Πικρολίμνη
του Κιλκίς (όπου βρίσκεται ένα σύγχρονο κέντρο Πηλοθεραπείας – Υδροθεραπείας)
και την πανέμορφη Λίμνη Ευβοίας (το αρχαίο Ελύμνιον) για την οποία σημειώνει:

«Η ομορφιά της Λίμνης δεν περιορίζεται μόνο στην προκυμαία της. Εξαιρετικό
ενδιαφέρον παρουσιάζει η περιπλάνηση και στο εσωτερικό της. Αναρίθμητα είναι
τα στενά δρομάκια που αναπτύσσονται με λαβυρινθώδη διάταξη σ’ όλη την έκταση
της Λίμνης. Στο τμήμα της πόλης που γειτονεύει με τη θάλασσα τα δρομάκια είναι
επίπεδα, ενώ στο λοφώδες τόξο που την περιβάλλει, γίνονται ανηφορικά ή
καταλήγουν σε σκαλοπάτια».

Ένα από τα θετικά στοιχεία του περιοδικού είναι η πληρότητα των θεμάτων.
Περιγράφοντας τους τόπους, δεν ξεμπερδεύει με δυο φωτογραφίες κι ένα μικρό
κείμενο, αλλά αφιερώνει πολλές σελίδες με στοιχεία ιστορικά, λαογραφικά,
γεωγραφικά, πολιτιστικά, δίχως να παραβλέπει τη σημερινή εικόνα.

«ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»

Επιμένοντας (με) δημοτικά

Όπως είχαμε διαπιστώσει από το πρώτο τεύχος του, το περιοδικό δεν κάνει
εκπτώσεις στις αρχές του. Πιστεύει σε σταθερές αξίες, στον χώρο του λαϊκού
τραγουδιού (που είναι ευρύτατος) και μάχεται χωρίς υστερίες γι’ αυτές. Ποιο
είναι το αφιέρωμα αυτού του τεύχους; Το δημοτικό τραγούδι. Ποιον προβάλλει στο
εξώφυλλο; Τον τριαντάχρονο τραγουδιστή δημοτικών τραγουδιών Παναγιώτη Λάλεζα,
από την Αρχαία Κόρινθο. Πόσοι γνωρίζουν αυτόν τον νέο, για τον οποίο ο Γιώργος
Κοντογιάννης, που επιμελείται το αφιέρωμα, σημειώνει πως «είναι ό,τι πιο
αισιόδοξο συνάντησα για τη μουσική μας τα τελευταία χρόνια»;

Να διαβαστεί αυτό το αφιέρωμα όχι μόνο ως φόρος τιμής στην παράδοση, αλλά για
να εντοπισθούν κάποια φωτάκια που φέγγουν και σήμερα, είτε στα πανηγύρια είτε
στα μαγαζιά με τα κλαρίνα είτε στα Μουσικά Σχολεία είτε σε CD μικρών
εταιρειών. Να διαβαστεί, διότι τη μουσική συνέχεια της Μεταβυζαντινής Ελλάδας
δεν θα τη βρείτε, φυσικά, ούτε στα κανάλια που κάνουν είδηση τα καπρίτσια της
κυρίας Παρδάλως ούτε στην πλειονότητα των μουσικών παραγωγών που χορεύουν σε
όποιο ρυθμό τούς χτυπάνε το ντέφι.

Στον χώρο του ρεμπέτικου δημοσιεύεται από τον ακούραστο ερευνητή Κώστα
Χατζηδουλή ανέκδοτο αυτοβιογραφικό ντοκουμέντο της τραγουδίστριας Νταίζυς
Σταυροπούλου, που έχει δισκογραφήσει μεταξύ άλλων τραγούδια του Τσιτσάνη, του
Σκαρβέλη, του Τούντα, του Κερομύτη. Πέθανε το 1994.

«ΦΩΤΟγράφος»

Ψηφιακές

Για κάποιον που θέλει να ψάξει το θέμα των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών, το
περιοδικό προσφέρει στο αφιέρωμά του πολύπλευρη ενημέρωση. Αναλύονται και
παρουσιάζονται με λεπτομέρειες οκτώ μοντέλα ψηφιακών μηχανών, με στοιχεία που
ζητούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι: κόστος, πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα. Σχεδόν
όλες οι υπόλοιπες σελίδες έχουν θέματα που ενδιαφέρουν όλους εμάς, που
παραμένουμε αμετανόητοι εραστές των κλασικών ρεφλέξ και των φιλμ 35 mm…

Διαβάστε ακόμα: Για την περίφημη Αγγλίδα φωτογράφο του 19ου αιώνα Julia
Margaret Cameron (1837-1901) που άρχισε να φωτογραφίζει σε ηλικία 48 χρόνων
και για την Ελληνίδα φωτογράφο (και κάποτε συνταξιδιώτισσα) Νίκη Τυπάλδου, η
οποία έχει γυρίσει 50 χώρες και γυρίζει ακόμα…

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

* «Εν Βόλω»: Μικρασιατών 81, κτίριο Σπίρερ, Βόλος – 383 33, τηλ. 24210-39644.

* «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ»: Ελ. Βενιζέλου 9 και Αλικαρνασσού 10, Καλαμαριά –
551 33, τηλ. 2310-482.453.

* «ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»: Εϋντού 3Α, Αθήνα 116 36, τηλ. 210-7568.887.

* «ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ»: Τρουπάκη 1, Αθήνα – 104 45, τηλ. 210-8541.400.