Μποντζόρνο, σινιόρα…

Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Στη Στοά του Αττάλου, ο «καβαλιέρε» είχε μάτια μόνο για τη Γιάννα, ενώ με το λέγε λέγε παραλίγο να χάσει την πρώτη οικογενειακή φωτογραφία των είκοσι πέντε.

«ΓΙΑΤΙ με κοιτάει αυτός;». Κάτι τέτοιο θα πρέπει να σκεφτόταν η
Γιάννα, ντυμένη – όπως είχα προβλέψει – στο πορτοκαλί και καθισμένη
ανάμεσα σε Παπαδήμο και Γκαργκάνα, καθώς, σε όλη τη διάρκεια της
τελετής στη Στοά του Αττάλου, την «κάρφωνε» με το βλέμμα ο Σίλβιο
Μπερλουσκόνι. Μόλις τελείωσαν υπογραφές και λόγοι, ο ηλιοκαμένος
«καβαλιέρε» τινάχτηκε σαν ελατήριο από τη θέση του και πήγε στην κυρία του
2004. «Σινιόρα», είπε, «ξέρω πως μιλάτε ιταλικά», προσθέτοντας ότι
παρακολουθεί τη δουλειά που γίνεται για την Ολυμπιακή προετοιμασία, «αφού
έχουμε κι εμεις Χειμερινούς Ολυμπιακούς στο Τορίνο». Μετά κάλεσε στην Ιταλία
τη Γιάννα – η οποία ανταπέδωσε την πρόσκληση. Λέγε λέγε, ο Ιταλός Πρωθυπουργός
παραλίγο να χάσει την ιστορική οικογενειακή φωτογραφία της Ένωσης των είκοσι
πέντε, εξ ου και το δραματικό «πλονζόν» του μέσα στο πλάνο την τελευταία
στιγμή. Φόρτσα, Ιτάλια…

ΔΕΝ κοιτούσε τη Γιάννα μόνον ο Σίλβιο, αλλά και ο φακός του Τάσου Μπιρσίμ.
Μέτρησα τρία κοντινά πλάνα και ένα μακρινό – ενώ, παραδείγματος χάριν, ο
Κώστας Καραμανλής απασχόλησε τον φακό όλες κι όλες δύο φορές.

Νάιν, νάιν

ΠΗΓΑ κι εγώ να πιω έναν καφέ στην «Αίγλη» του Ζαππείου μεταξύ Συμβουλίου
Κορυφής και τελετής στη Στοά του Αττάλου, μπας και ξαποστάσω λιγάκι από το
εντατικό ρεπορτάζ. Στα τραπεζάκια όμως βρήκα μπροστά μου έναν πανύψηλο
Γερμαναρά, κουρεμένο με την ψιλή, ο οποίος δεν με άφηνε να καθήσω. «Νάιν,
νάιν» μου έλεγε, χρησιμοποιώντας τη γερμανική λέξη που είναι εσπεράντο. Κάτι
πήγα να ψελλίσω, αλλά τότε είδα να καταφθάνουν ένας κύριος με άψογα βαμμένο
μαλλί που είχε τέλεια φυσιογνωμική ομοιότητα με τον Γκέρχαρντ Σρέντερ
και η αυτού εξοχότης ο Γιόσκα Φίσερ μαζί με διάφορους άλλους τύπους
«χλάφτεν-χλούφτεν». Η καγκελαρία στρογγυλοκάθησε στο τραπέζι που είχα κελάρει
για λογαριασμό μου, μόνο που ως ξενέρωτοι Γερμανοί δεν παρήγγειλαν μια ωραία
«φραπεδιά» ή έστω έναν «φρέντο», αλλά νερό «περιέ» που κατέβασαν με θέα την
Ακρόπολη.

Ροζ ιστορίες

ΣΗΚΩΘΗΚΕ, τα είπε σε άψογο γκωλικό στυλ και μετά πήγε πίσω στη θέση του ο
Ζακ Σιράκ. «Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να υπογράψετε», του είπαν, αλλά μετά
θυμήθηκαν πως, κατά το πρωτόκολλο, ομιλούν οι ανώτατοι άρχοντες, αλλά
υπογράφουν Πρωθυπουργοί και υπουργοί Εξωτερικών. Ωστόσο, δεν υπέγραψαν για
λογαριασμό της Γαλλίας, μόνον οι Ραφαρέν και Βιλπέν, αλλά και η
κομψή αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων μαντάμ Νοέλ Λενουάρ.
Τούτο έγινε γιατί είχε κάνει ολόκληρη φασαρία προκαταβολικώς ο Σιράκ για χάρη
της, με αποτέλεσμα να προβλέψουν οι δικοί μας στο πρωτόκολλο και τρίτη
υπογραφή για κάποιες χώρες που το επιθυμούσαν. Γιατί φαγώθηκε το πρώτο
κοκοράκι της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας υπέρ της Νοέλ δεν σας λέω, διότι η
στήλη μου είναι μικροπολιτική και όχι ροζ!

Δεξιοί αριστερόχειρες

ΣΥΝΕΒΗ την ώρα που υπέγραφε ο Μπέρτι Αχέρν παρέα με τον υπουργό
Εξωτερικών του Δουβλίνου. Έχοντας μάτι αετού, ο πρόεδρος του ΑΚΕΛ Δ.
Χριστόφιας γύρισε και είπε στον Κώστα Καραμανλή: «Πρόεδρε, οι
Ιρλανδοί είναι δεξιοί, αλλά υπογράφουν με το αριστερό». Τι είπε ο Καραμανλής
δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ο ωτακουστής πληροφοριοδότης μου, γιατί φυσούσε και
πήρε τα λόγια του ο αέρας. Αντιλήφθηκα όμως εγώ από την τηλεόραση ότι η τελετή
παρατράβηξε για τα γούστα του προέδρου της Ν.Δ., το πρόσωπο του οποίου είχε
πάρει προς το τέλος τα χαρακτηριστικά της γνωστής καραμανλικής γκριμάτσας που
σημαίνει «μπαφιάσαμε»…

Ήχος και φως

ΤΥΦΛΑ να ‘χει το «ήχος και φως». Τουλάχιστον δύο ηγέτες – Σρέντερ
και Μπερλουσκόνι – έμειναν, μου λένε, με το στόμα ανοιχτό,
εισερχόμενοι στη Στοά του Αττάλου. Επισημαίνω ότι την επέλεξε ο ίδιος ο
Σημίτης – ενώ κάποιοι του πρότειναν επιμόνως την Πνύκα. Ο Πρωθυπουργός
ήταν, πάντως, πανευτυχής με τη χθεσινή ευρωπαϊκή μυσταγωγία, που είχε αναλάβει
ο αναπληρωτής ΥΠΕΞ Τάσος Γιαννίτσης…