Σατιρικά τιτιβίσματα στη σημερινή Αθήνα

![]() |
![]() |
|
«Τρία πουλάκια κάθονται» και η ελληνική κωμωδία του σκηνοθέτη Νικόλα Σπανού |
Αυτές τις μέρες ολοκληρώνονται τα γυρίσματά της και το φευγάτο, παρανοϊκό
χιούμορ της είναι έκδηλο από την αρχή… Ήρωάς της ένας νεαρός που φτιάχνει
σανδάλια για τους τουρίστες, στο μαγαζί της θείας του κάτω από την Ακρόπολη,
κατοικεί σε ένα διώροφο σπίτι και κυκλοφορεί με ποδήλατο. Μια μέρα, λοιπόν,
κλέβει χρυσόψαρα από τη στέρνα ενός πάρκου, τον συλλαμβάνουν οι αστυνομικοί,
αλλά γνωρίζεται με τον διοικητή του αστυνομικού τμήματος και γίνονται φίλοι
καρδιακοί… Τόσο πολύ, μάλιστα, που τριγυρίζουν με τα ποδήλατά τους ψάχνοντας
τον ιδανικό έρωτα και το νόημα της ζωής!
Σκηνοθέτης πολλών ταινιών μικρού μήκους ο Νικόλας Σπανός – τελείωσε τη Σχολή
Σταυράκου το ’84 – είχε καταθέσει αυτό το σενάριο στο Ελληνικό Κέντρο
Κινηματογράφου, αλλά οι «ειδήμονες» το έκοψαν… Αυτός, όμως, δεν το έβαλε
κάτω και ξεκίνησε μόνος του – με συμπαραγωγό τον Βασίλη Αλατά – την ολοκλήρωσή
της…
«Ήθελα να κάνω μια ερωτική κωμωδία στη σημερινή Αθήνα που όλοι την βρίσκουν
ισοπεδωμένη και αντι-ερωτική, αλλά πιστεύω ότι διατηρεί, ακόμα, μαγικές
στιγμές από το ένδοξο παρελθόν της», λέει ο Νικόλας Σπανός και τονίζει «με
ενδιέφερε να κινηματογραφήσω μια ιστορία με ήρωες που διασώζουν το
πατροπαράδοτο ήθος και τη γνήσια ψυχή του Έλληνα, έτσι που να προκύψει ένας
ύμνος για τη ζωή, την αγάπη και την ομορφιά που όλο και πιο πολύ χάνεται από
γύρω μας».
Νέοι ηθοποιοί – με ξεχωριστή θεατρική παρουσία – και γνωστοί κωμικοί ζουν τις
«κουφές» καταστάσεις αυτής της ξέφρενης κωμωδίας… Ανάμεσά τους, οι Ζαχαρίας
Κεφαλογιάννης, Δημήτρης Πιατάς, Νίκη Παληκαράκη, Γιώτα Μηλίτση, Κατερίνα
Παπουτσάκη, Αφροδίτη Αλ Σαλέχ, Δημήτρης Καλιβωκάς, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Όλγα
Πολίτου, Καίτη Παπανίκα, Χρήστος Λούλης κ.ά. Η φωτογραφία είναι του Σπύρου
Παπατριανταφύλλου και η μουσική του Πλάτωνα Ανδριτσάκη. Το φιλμ θα προβληθεί
στο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια θα κατέβει στις
κινηματογραφικές αίθουσες.
Σπανίζουν οι κωμωδίες στον σημερινό ελληνικό κινηματογράφο. Εσύ πώς το…
τόλμησες;
«Το γέλιο πάντα ξορκίζει τους φόβους μας και μας δίνει τη δυνατότητα να
εκφραστούμε, να ξεπεράσουμε τα ταμπού και τις έμμονες ιδέες μας. Και
ταυτόχρονα μας απαλλάσσει, λίγο, από τη σοβαροφάνεια η οποία δεν μας αφήνει να
προσεγγίσουμε πιο αληθινά και ουσιαστικά τα γεγονότα της ζωής. Μία κωμωδία
χαρακτήρων και καταστάσεων, είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιστρέψουμε στην
παιδική μας ηλικία και αθωότητα. Γι’ αυτό, κάποιες στιγμές, το γέλιο παγώνει
στα χείλη και το αστείο καταλήγει να γίνεται κωμικοτραγικό».
Με αυτό το πνεύμα, λοιπόν, οι δύο ήρωες της κωμωδίας «Τρία πουλάκια κάθονται»
κάνουν βόλτες στους πεζόδρομους της Αθήνας, γνωρίζουν δύο κορίτσια τα οποία
προτιμούν τον νεαρό σανδαλοποιό κι όχι τον… μπάτσο που τον παρακολουθεί η
γυναίκα του, τον πιάνει «στα πράσα» και τον χωρίζει. Τότε εμφανίζεται και ο
χαμένος στην Αμερική μετανάστης πατέρας του σανδαλοποιού με τη μέλλουσα
γυναίκα του και την ψηλή ξανθιά και με γαλανά μάτια Νεοϋορκέζα κόρη της που ο
νεαρός θα τσιμπηθεί μαζί της… Και το αλαλούμ… ερωτικό γαϊτανάκι μόλις έχει
ξεκινήσει τη διαδρομή του. Και σε μία κρίση ελληνολατρίας, οι δύο φίλοι
γράφουν ένα γράμμα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να του θέσουν το φλέγον
ζήτημα του ελληνισμού, μπροστά στην ευρωπαϊκή… απειλή. Και ο Πρόεδρος τους
δέχεται κάπου στην εξοχή όπου οι δύο φίλοι καταφτάνουν με τα ποδήλατά τους…















