Δόξα τω Θεώ, βόηθα Παναγιά…

Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΝΙΚΗ τού… λάιτ ισλαμιστικού κόμματος του κ. Τ. Ερντογάν
στις τουρκικές εκλογές έδωσε μεγάλη – αν και μη ομολογούμενη, δημοσίως – χαρά
στο Μέγαρο Μαξίμου και στο υπουργείο των Εξωτερικών. Παρ’ ότι ο Αλλάχ
καθοδηγεί τον νέο ισχυρό άνδρα της Τουρκίας, το αρχικό συναίσθημα της Αθήνας
ήταν… δόξα τω Θεώ. Μάλιστα, η επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα επαύξησε αυτά τα
χριστιανικά συναισθήματα…

ΩΣΤΟΣΟ, ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ η Σύνοδος της Κοπεγχάγης είναι πια σε εξέλιξη, μεταξύ
των υπουργών που συνοδεύουν τον κ. Κ. Σημίτη έχει αρχίσει να εκφράζεται ένας
φόβος. Τι αφορά; Την «επόμενη μέρα», στην περίπτωση που η νέα τουρκική ηγεσία
βγει πολιτικά ταπεινωμένη από τη Σύνοδο – κάτι που θα συμβεί αν δεν υπάρξει
κοινά αποδεκτή λύση για την έναρξη των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων. Και τι
ψιθυρίζουν αυτά τα κυβερνητικά στελέχη, ενώ ταυτόχρονα εκφράζουν ώς την
τελευταία στιγμή ελπίδες ότι «κάτι θα γίνει» και στο Κυπριακό;

ΟΤΙ ΜΙΑ ΤΑΠΕΙΝΩΜΕΝΗ τουρκική ηγεσία δεν θα έχει άλλο δρόμο για την
επιβίωσή της στο εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, από την καταφυγή στη δοκιμασμένη
συνταγή της «εξαγωγής έντασης». Και πού θα γίνει αυτό; Ε, θέλει και ρώτημα;
Στην Κύπρο και στο Αιγαίο…

ΕΙΔΑΤΕ ΠΟΣΟ ΚΟΝΤΑ είναι καμιά φορά το «δόξα τω Θεώ» με το «βόηθα
Παναγιά»;