Γκαλερί, η Βουλή

Το «Πορτρέτο Όμορφης Νέας», έργο του «δάσκαλου» και κατ’ εξοχήν προσωπογράφου και ζωγράφου της παιδικής ηλικίας Γεωργίου Ιακωβίδη, που χρονολογείται στο 1881

Μερικές από τις πιο πετυχημένες στιγμές της ελληνικής ζωγραφικής του 19ου και
20ού αιώνα συγκεντρώθηκαν τα τελευταία χρόνια από δημοπρασίες, για τον
διάκοσμο της Βουλής.

Ήταν κάτι που έλειπε, μια αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης από τη Βουλή
των Ελλήνων. Ένα κτίριο ιστορικό, σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό, που θεμελιώθηκε
το 1835, αλλά έχασε τον πομπηιανό του διάκοσμο έπειτα από πυρκαγιά το 1910.
Ταλαιπωρήθηκε όταν στέγασε πρόσφυγες το 1922 και ανακαινίζεται συνεχώς τα
τελευταία χρόνια.

Το άνοιγμα, με τη διοργάνωση υψηλής στάθμης εκθέσεων εθνικού
ενδιαφέροντος, έχει γίνει από καιρό, με θέματα όπως η ιστορία του Συντάγματος,
η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, ο Χαρίλαος Τρικούπης και ο Διονύσιος Σολωμός.
Για πρώτη φορά τώρα η Βουλή παρουσιάζει δικά της πράγματα, τα νέα αποκτήματα,
το άνοιγμα προς τις εικαστικές τέχνες. Το τοπίο και η προσωπογραφία είναι τα
βασικά θέματα της συλλογής.

Τα αριστουργηματικά έργα της Βουλής των Ελλήνων όπως η «Γυναίκα που
πλέκει» του Περικλή Πανταζή, το «Πορτρέτο Όμορφης Νέας» του Γεωργίου Ιακωβίδη,
το «Τριαντάφυλλο» του Νικολάου Γύζη, οι θαλασσογραφίες του Κωνσταντίνου
Βολανάκη και του Νικολάου Αλταμούρα ή τα έργα του Τάσου Τσίγκου δεν είναι
πολλά, αφού η Βουλή άργησε κάπως να οργανωθεί και να βγει στο κυνήγι των
εικαστικών θησαυρών – στις διάφορες δημοπρασίες -, μετά το 1995.

Τα αντιπροσωπευτικά έργα πολύ γνωστών ζωγράφων είναι καλοδιαλεγμένα –
έστω κι αν σε αρκετές περιπτώσεις είναι μικρών διαστάσεων για το κύρος του
θεσμού. Παράδειγμα, η «Ναυσικά» και τα άλλα σχέδια του Κωνσταντίνου Παρθένη, η
«Πανσέληνος» του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα, Τα «Δίχτυα» του Κωνσταντίνου
Μαλέα, μια αφηρημένη σύνθεση, του Κώστα Σπυρόπουλου.

Ιδιαιτερότητα της συλλογής είναι ότι περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικά
ονόματα καλλιτεχνών και έργα από όλες τις περιόδους. Τα πιο μεγάλα του 17ου
αιώνα είναι δύο μεγάλες γαλλικές ταπισερί με ελληνικά θέματα, όπως ο Μέγας
Αλέξανδρος στη Μάχη της Ισσού και ο Απόλλων, που δίνουν αέρα ευρωπαϊκό και
«ανακτορικό» στην όλη έκθεση.

Τα πιο πρόσφατα είναι τα ολόσωμα πορτρέτα του Ρήγα Φεραίου και του
Διονυσίου Σολωμού που φιλοτέχνησε ο Δημήτρης Μυταράς το 1999 και ένα τοπίο
ακουαρέλα του Δημήτρη Ανδρεαδάκη του 2000.

Ντελακρουά: Η «Ξαπλωμένη τίγρη» είναι ένα σχέδιο με πένα και μελάνι σε
χαρτί, που φέρει την υπογραφή του διάσημου φιλέλληνα ζωγράφου.

Ολλανδοί ζωγράφοι: Δύο χαρακτηριστικά έργα – μια θαλασσογραφία του
Βίλχελμ Βαν Ντε Βέλντε του Νεώτερου (1633-1707) και η νεκρή φύση με λουλούδια
του Βίμπραντ Χέντριξ (1744-1831) – δίνουν ηχώ ευρωπαϊκής τέχνης στους χώρους
του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Οθωνικά θέματα: Μια σειρά πινάκων και λιθογραφιών του Γκούσταβ Κράους,
από την αναχώρηση του Βασιλιά Όθωνα από το Μόναχο, το 1832, μέχρι τη
διανυκτέρευσή του στα Μέγαρα, αποτελεί φιλοφρόνηση προς την ιστορία του
κτιρίου και τον πρώτο του ένοικο.

Ο χώρος: Το Περιστύλιο με τις γυάλινες οροφές και τις κολόνες σε
ημικυκλική διάταξη, απέκτησε «χρυσό» τεχνητό φωτισμό, χρωματίστηκε κατάλληλα,
απέκτησε τα κατάλληλα διαχωριστικά κι από πέρασμα έγινε χώρος κατάλληλος να
αναρτηθούν οι πίνακες, με εικαστική παρέμβαση του Γιάννη Μετζικώφ.

Πρόσφατα αποκτήματα: Σαράντα βιβλία – σπάνιες εκδόσεις με περιηγητικά
κυρίως θέματα, αλλά και γαλλικά φιλελληνικά πιάτα του 19ου αιώνα είναι τα
πρώτα που βλέπει ο επισκέπτης σε ειδικές προθήκες στην είσοδο της έκθεσης.

INFO

Απαραίτητη η επίδειξη ταυτότητας για την είσοδο στον χώρο του Κοινοβουλίου. Η
έκθεση είναι επισκέψιμη μόνον Σάββατο και Κυριακή, 9 π.μ. – 7 μ.μ. και τις
ημέρες των σχολικών αργιών. Είσοδος δωρεάν.