Ένας… αιώνιος φοιτητής

Μερικοί άνθρωποι χαρακτηρίζονται, από τους άλλους, ως «αιώνιοι έφηβοι». Ο
Αρχιεπίσκοπός μας, ο κ. Χριστόδουλος – ή κ. Παρασκευαΐδης, αν επιμένετε ότι…
εδώ χρειάζεται Τζαννετάκος – φαίνεται ότι επιδιώκει να του απονεμηθεί ο
χαρακτηρισμός τού… αιώνιου φοιτητή…

Θυμάστε εκείνες τις παλιές του δηλώσεις, όταν με απόλυτη φυσικότητα είχε
δηλώσει πως δεν είχε καταλάβει τίποτε για τη χούντα των συνταγματαρχών και τα
βασανιστήρια. Θυμάστε και γιατί; Μα, επειδή τότε ήταν φοιτητής και δεν είχε
χρόνο να ενημερωθεί, επειδή μελετούσε νυχθημερόν…

Χθες όμως, ο κ. Χριστόδουλος έδωσε μία άλλη εκδοχή των σπουδαστικών του χρόνων
– μία εκδοχή… αγριεμένη. «Αυτές τις μέρες που γίνεται λόγος για το Κυπριακό
και δείχνουν τα ασπρόμαυρα φιλμ, μου θυμίζουν τα δικά μου φοιτητικά χρόνια,
τότε που ο αγώνας για την Ένωση με τη Μητέρα Πατρίδα ήταν σε έξαρση»,
εξομολογήθηκε ο Μακαριώτατος στους (σημερινούς) φοιτητές της Θεολογικής του
Πανεπιστημίου της Αθήνας. Και για να μη μείνει καμία αμφιβολία, συνέχισε
λέγοντας «βλέπω τα φιλμ και κοιτάζω για να δω μήπως είμαι κι εγώ μέσα»!!!

Και μετά ξέσπασε: «Τότε εμείς διαδηλώναμε για την Ένωση, φάγαμε ξύλο, ήμασταν
στο πεζοδρόμιο»!

Όλα αυτά συνέβησαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60 κι έτσι εξηγούνται όλα:
Έτρεχε ο άνθρωπος τότε από διαδήλωση σε διαδήλωση κι άφησε πίσω τις σπουδές
του. Έτσι, αναγκάστηκε αργότερα να μη σηκώνει κεφάλι!