Εμπόριο μελωδίας…

Στον βωμό της αχαλίνωτης εμπορικής εκμετάλλευσης παίζονται τους τελευταίους
μήνες η δημιουργία και οι φωνές γνωστών, μεγάλων, λαϊκών συνθετών, στιχουργών,
μουσικών και τραγουδιστών. Χωρίς περίσκεψη και συλλογιστική, το αδηφάγο
μάρκετινγκ, προκειμένου να πουλήσει και να αρπάξει, διαφημίζει και προβάλλει
τραγούδια από το χρυσό παρελθόν του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Είναι οι
επιτυχίες εκείνες, οι παλιές, που έγιναν κτήμα ενός λαού, ο οποίος πίστευε και
τραγουδούσε αυτά τα τραγούδια που τ’ αγάπησε, με τις πιο μεγάλες και σωστές
λαϊκές φωνές των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Γνωστά τραγούδια που έγραψαν
την ιστορία του λαϊκού πενταγράμμου και είχαν αμφισβητηθεί ως κλαψιάρικα,
τραγούδια της ξενιτιάς και της κοινωνικής αδικίας προβάλλονται και διαδίδονται
τώρα ως μεγάλες επιτυχίες μιας άλλης εποχής.

… χωρίς όρια

Η υποκρισία, το ψέμα και οι επίπλαστες εκφράσεις υποκαθιστούν τις αρχικές
γνώμες και εκτιμήσεις για το ποιόν αυτών των τραγουδιών πριν από 38 ή 42
χρόνια. Μόνο οι λέξεις ντροπή, υποκρισία και ψευτιά θα μπορούσαν να
αντιπαρατεθούν στον ίλιγγο των διαφημίσεων που προσπαθούν να φέρουν στην
επιφάνεια αυτά τα οποία προσπάθησαν πριν από δεκαετίες να παρουσιάσουν ως
λαϊκίστικα τραγούδια που καλλιεργούν άχρηστους συναισθηματισμούς. Σήμερα,
όμως, ο συναισθηματισμός πουλάει. Και το κέρδος και το εμπόριο δεν έχουν όρια!