ΓΝΩΜΗ Και τα θύματα έγιναν δήμιοι…

Αυτό είναι το πρώτο συμπέρασμα από το δράμα που εκτυλίσσεται στη Μόσχα. Γιατί
τίποτα, μα τίποτα, δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη σύλληψη ομήρων που μπορεί να
καταλήξει σε σφαγή δεκάδων, αν όχι εκατοντάδων ανθρώπων, οι οποίοι δεν πήγαν
να συναντήσουν τον θάνατό τους, αλλά να διασκεδάσουν λίγη ώρα παρακολουθώντας
ένα μιούζικαλ.

Το παρελθόν δεν αφήνει πολλές αμφιβολίες: πρέπει να πάρουμε πολύ στα σοβαρά
την αποφασιστικότητα των Τσετσένων καμικάζι, ενώ δεν μπορούμε να στηριζόμαστε
στον ανθρωπισμό του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος, προκειμένου να εκλεγεί
πρόεδρος της Ρωσίας, είχε υποσχεθεί να εξοντώσει τους Τσετσένους «ακόμη και
στις τουαλέτες τους».

Ο Ρώσος πρόεδρος τήρησε την υπόσχεσή του αμφισβητώντας τη νομιμότητα του
εκλεγμένου προέδρου των Τσετσένων, του Ασλάν Μασχάντοφ, αρνούμενος κάθε
πολιτική λύση σε ένα πρόβλημα πρωτίστως αποικιοκρατικό, υποκρινόμενος ότι δεν
βλέπει παρά τρομοκρατία εκεί όπου ιστορικοί και καλόπιστοι παρατηρητές έβλεπαν
ένα κίνημα εθνικής απελευθέρωσης. Γελοιοποιημένος και εξευτελισμένος λίγα
χιλιόμετρα από το Κρεμλίνο του από τρομοκράτες που ταυτίζονται με το πιο
φανατικό Ισλάμ, έχοντας εξασφαλίσει από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001 τη χωρίς όρους
στήριξη των Αμερικανών και την «κατανόηση» των Ευρωπαίων, ο Πούτιν είναι πολύ
πιθανό να υποκύψει στον πειρασμό της ωμής βίας. Μένει να δούμε αν αυτή η βία
θα αλλάξει την κατάσταση. Για μας, πάντως, θα επιβεβαιώσει απλώς την ανάλυση
της Γελένα Μπόνερ, χήρας του Ζαχάρωφ, που είχε το θάρρος να πει την αλήθεια:
«Το σημερινό δράμα προκλήθηκε από τη συμπεριφορά της Ρωσίας».

Ο Ζακ Αμαλρίκ είναι δημοσιογράφος της «Λιμπερασιόν».