Τεστ αλήθειας για την αναστήλωση

Ο σηκός του Παρθενώνα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργοτάξιο που περιμένει να κλείσουν τα ανοιχτά αναστηλωτικά προγράμματα για να έρθει η ώρα της αναστήλωσης των μακρών τοίχων που θα ολοκληρώσει τη μορφή του μνημείου

Το πιο προωθημένο ίσως παράδειγμα, είναι η πρόταση για την τοποθέτηση
πλέγματος από ράβδους τιτανίου και ορθομαρμάρωσης στην εσωτερική επιφάνεια των
τοίχων του σηκού του Παρθενώνα. Η πρόταση πρόκειται να παρουσιασθεί για πρώτη
φορά στη διάρκεια της τριήμερης 5ης Διεθνούς Συνάντησης για την Αποκατάσταση
των Μνημείων Ακροπόλεως που αρχίζει την Παρασκευή στην Αθήνα.

Έργο διεπιστημονικό, συνεχιζόμενο, οικουμενικής σημασίας, που ανοίγει νέους
δρόμους στη γνώση και την τεχνογνωσία είναι η αναστήλωση των λίθινων μνημείων
της Ακρόπολης. Τα τελευταία χρόνια οργανώθηκε καλύτερα στα θέματα διοίκησης,
προσωπικού και χρηματοδότησης, ενηλικιώθηκε και γεμάτο αυτοπεποίθηση είναι
έτοιμο να ανοίξει τα σχέδιά του στον διάλογο με τριακόσιους επιστήμονες απ’
όλο τον κόσμο. Τριάντα τρεις Έλληνες αναστηλωτές όλων των ειδικοτήτων θα
ανοίξουν τα χαρτιά τους στον διεθνή έλεγχο και θα ενημερώσουν για τις
μεθόδους, τις επιλογές, τον σχεδιασμό, την εντυπωσιακή πρόοδο των έργων, τις
νέες μελέτες και τις ανακαλύψεις τους τα τελευταία χρόνια.

Τέσσερις είναι οι νέες μελέτες που αναμένεται να τραβήξουν την προσοχή:

Η πρωτότυπη μέθοδος που αναπτύχθηκε για τον καθαρισμό των γλυπτών επιφανειών
από τη μαύρη κρούστα με συνδυασμό ακτίνων λέιζερ με την ταυτόχρονη χρήση δύο
διαφορετικών μηκών κύματος υπέρυθρης και υπεριώδους ακτινοβολίας που δίνει
καθαρισμό χωρίς χρωματικές ή μορφολογικές αλλοιώσεις. Οι σύνεδροι θα έχουν την
ευκαιρία να δουν τα αποτελέσματα του καθαρισμού σε μια πλάκα της ζωφόρου του
Παρθενώνα.

Η μελέτη αποκατάστασης της μισής βόρειας μακράς πλευράς του Παρθενώνα –
που αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση και πιο σύνθετη επέμβαση, αφού προβλέπει
τη διάλυση και ανασύνθεση 8 κιόνων και των επιστυλίων με την αφαίρεση δεκάδων
τόνων σκουριασμένου σιδήρου και πολλών κυβικών μέτρων σκυροδέματος. Ύστερα από
δεκατρείς τουλάχιστον αναστηλωτικές επεμβάσεις που υπέστησαν τα μνημεία της
Ακρόπολης τα τελευταία διακόσια χρόνια, «είναι η πρώτη φορά που γίνεται
πραγματική συντήρηση των μνημείων. Μόνο τώρα αντιμετωπίσαμε τα χιλιάδες
κομμάτια που προκάλεσαν οι πυρκαγιές της αρχαιότητας», τόνισε ο πρόεδρος της
οργανωτικής επιτροπής της Συνάντησης και πρόεδρος της Υπηρεσίας Συντήρησης
Μνημείων Ακροπόλεως καθηγητής κ. Χαράλαμπος Μπούρας.

Λύθηκε ακόμα και ο τελευταίος γρίφος, η ανακάλυψη της ορθής θέσης των λίθων
στις 17 στρώσεις του βορείου και νοτίου μακρού τοίχου του Παρθενώνα που
ανατινάχθηκαν και θα αναστηλωθούν με την επανένταξη 400 διάσπαρτων λίθων στη
νότια και τη βόρεια πλευρά. Το κλειδί για την ανεύρεση της αρχικής τους θέσης
είναι ότι κάθε στρώση είχε απειροελάχιστα διαφορετικές διαστάσεις, κλίσεις και
αισθητικές εκλεπτύνσεις σε συνδυασμό βεβαίως με τον γενικό διαχωρισμό των
λίθων.

Το «βάπτισμα» της δημόσιας συζήτησης θα πάρουν όμως κι άλλες προτάσεις,
όπως «Η αποκατάσταση και τελική διαμόρφωση των εδαφών της Ακρόπολης», του
καθηγητή Μανώλη Κορρέ, που είναι βασικής σημασίας, γιατί με την απομάκρυνση
εκατοντάδων χιλιάδων τόνων μπαζών από την Ακρόπολη έχει προκληθεί πρόβλημα
απορροής των υδάτων, τα οποία προκαλούν βλάβη στα θεμέλια.

Για την ιταλική επιστροφή

Στάση αναμονής και σεβασμού στις τυπικές διαδικασίες επέδειξε ο υπουργός
Πολιτισμού κ. Ευάγγελος Βενιζέλος στο ζήτημα που ανέκυψε, ύστερα από
δημοσιογραφικές πληροφορίες, για την επικείμενη επιστροφή από το Μουσείο του
Παλέρμου ενός τμήματος από πλάκα Ν. 6 της ανατολικής ζωφόρου του Παρθενώνα με
το ανάγλυφο πόδι της Πειθούς. Το χαρακτηριστικό είναι ότι το συγκεκριμένο
θραύσμα ανήκει σε πλάκα της ζωφόρου γνωστή με την αρίθμηση «Λίθος VI» που
είναι διαμελισμένη και μοιρασμένη σε τρία διαφορετκά μουσεία. Το μεγαλύτερο
τμήμα κατέχει σήμερα το Βρετανικό Μουσείο, ενώ στο Μουσείο Ακροπόλεως
βρίσκεται ένα μικρό θραύσμα από το ίδιο ανάγλυφο.