ΓΝΩΜΗ Η ώρα της Ευρώπης

Το μήνυμα που έδωσε στην Ευρώπη την προηγούμενη εβδομάδα ο επικεφαλής
οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Kenneth Rogoff, απηχεί τα
λόγια του προκατόχου του Michael Mussa: «Η επιλογή της Ευρώπης είναι εάν θα
γίνει η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας ή ένα από τα βαγόνια» σαν αυτά
που σέρνουν στις απέραντες αμερικανικές εκτάσεις τα πανίσχυρα φορτηγά τρένα
που υπάρχουν στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τον Rogoff, αλλά και τον προκάτοχό του, ο
κόσμος χρειάζεται απεγνωσμένα μια εναλλακτική λύση από αυτή της Αμερικής σαν
την κινητήρια δύναμη για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Η καλύτερη
εναλλακτική λύση θεωρείται ότι είναι η Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
όμως φαίνεται ότι δεν ακούει. Παρά τα άσχημα νέα που φτάνουν από κάθε
κατεύθυνση, το οικονομικό κατεστημένο που παίρνει τις αποφάσεις στην ευρωζώνη
φαίνεται ότι όχι μόνο δεν ακούει, αλλά και δεν βλέπει. Κι αυτό σε μια χρονική
στιγμή που η Ευρώπη απειλείται έντονα από την ύφεση. Φαίνεται σαν η ΕΚΤ και οι
κυβερνήσεις στην ευρωζώνη να πάσχουν από μια παραλυτική μορφή υπεραισιοδοξίας:
Καθόμαστε στα αυγά μας τόσο όσο χρειάζεται ώστε κάτι να συμβεί από μόνο του. Η
απραξία αυτή φαίνεται έτοιμη να καταδικάσει την ευρωζώνη γενικά, αλλά και τη
Γερμανία ειδικά σε μια περίοδο στασιμότητας. Αρχηγοί από άλλες μεγάλες
οικονομίες δεν έχουν εγκαταλείψει τις προσπάθειες να πείσουν την Ευρώπη να
αντιδράσει με μεγαλύτερο δυναμισμό. Όμως η απροθυμία εξακολουθεί να υπάρχει
όπως και το αίσθημα παραίτησης που πλανάται στην ατμόσφαιρα.

(c) «The Times», 2002