ΓΝΩΜΗ Ποδόσφαιρο ώρα μηδέν…

Μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, παράγοντες και Πολιτεία ήλθαν σε μετωπική
σύγκρουση μετά το προφανές αδιέξοδο όπου οδηγείται ο βασιλιάς των σπορ.

Η οικονομική κρίση οδήγησε τους παράγοντες του ποδοσφαίρου και δη τους
μεγαλομετόχους σε αποφάσεις οι οποίες κάθε άλλο παρά διάλογο με την Πολιτεία
επιδέχονται. Και αν είναι αλήθεια ότι ο Πρωθυπουργός έδωσε εντολή στον
Ευάγγελο Βενιζέλο «να μην ξεκινήσει συζήτηση για επίλυση του προβλήματος, αν
δεν σταματήσουν οι απειλές και η αναστολή του πρωταθλήματος», τότε μοιραία η
επόμενη μέρα προδικάζεται δύσκολη για το σύνολο των σωματείων.

Χρόνια τώρα, κανείς δεν αποτολμούσε να πει τα πράγματα με τ’ όνομά τους.
Κρύβονταν με την ψευδαίσθηση ότι τα εκατομμύρια του ΠΡΟ-ΠΟ και των τηλεοπτικών
δικαιωμάτων ήταν αρκετά για να κρατήσουν προέδρους στις θέσεις τους.

Πίστευαν πως η δύναμη του ποδοσφαίρου δεν θα επέτρεπε σε καμία κυβέρνηση να
βάλει χέρι στις ΠΑΕ και η στήριξη από τους οπαδούς τους (προσοχή, τους οπαδούς
και όχι τους φιλάθλους) θα εμπόδιζε κάθε έλεγχο από την Πολιτεία.

Όταν ρωτούσαμε τους παράγοντες για τα οικονομικά της ομάδας τους, εκείνοι μας
απαντούσαν ­ όχι πάντοτε πειστικά ­ «πως δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να
βάζουν συνεχώς το χέρι βαθιά στην τσέπη».

Και στη δική μας ερώτηση-απορία «γιατί τότε δεν εγκαταλείπουν τη θέση τους»,
εκείνοι απαντούσαν: «Θα καταστραφεί το ποδόσφαιρο και θα χαθούν ομάδες και
ταλέντα».

Πού τάχα να βρίσκεται η αλήθεια; Όταν κάθε χρόνο το ΙΚΑ ζητεί τις οφειλές, οι
παίκτες τους μισθούς τους, οι ξένοι προπονητές και παίκτες προσφεύγουν στη
ΦΙΦΑ για τα χρέη των ελληνικών ομάδων;

«Το ταμείο είναι μείον» είπε η TV. Και «τέρμα».

Ξάφνου, λοιπόν, άδεισαν και τα ταμεία των ομάδων. Οι πρόεδροι ζητούν από την
Πολιτεία να πληρώσει τις «κακοδιαχειρίσεις». Και η Πολιτεία για πρώτη φορά δεν
υπολογίζει το «πολιτικό κόστος». Καιρός, λοιπόν, για πλήρη εξυγίανση.