ΓΝΩΜΗ Δεν είμαστε όλοι Αμερικανοί

Οι Γερμανοί ψηφοφόροι, οι οποίοι ήταν μέχρι πρόσφατα ένθερμοι σύμμαχοι των
ΗΠΑ, πήραν ξαφνικά αποστάσεις από την Ουάσιγκτον και χάρη σε αυτή τη στάση
εξασφάλισαν την επανεκλογή του καγκελάριου Σρέντερ. Πρόκειται για μία μεγάλη
στροφή. Και δεν μπορούμε να την αποδώσουμε στην οποιαδήποτε αντιαμερικανική
εμμονή επικαλούμενοι είτε την Ιστορία είτε την ψυχανάλυση. Είναι, βεβαίως,
πάντα χρήσιμο να ερευνούμε το πώς μπορεί η εκδήλωση μιας εχθρότητας να
ενταχθεί στην παράδοση ή να εκφράζει ένα συλλογικό υποσυνείδητο. Αυτά τα φώτα
του παρελθόντος, όμως, δεν πρέπει να μας εμποδίζουν να εξετάζουμε τα νέα
δεδομένα. Όπως για παράδειγμα και εν προκειμένω, την πρόσφατη δημοσιοποίηση
του νέου Δόγματος για την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ.

Το έγγραφο αυτό ξεκινά με τη διαπίστωση ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν σήμερα στον κόσμο
μια ισχύ και μια επιρροή πρωτόγνωρη για τα χρονικά. Και καταλήγει στο
συμπέρασμα ότι ως υπερδύναμη οι ΗΠΑ έχουν αποστολή και χρέος να υπερασπιστούν
παντού στον κόσμο τις αξίες της δημοκρατίας. Εν ανάγκη, να τις υπερασπιστούν
μόνες τους. Και, άρα, να αποφαίνονται μόνες για το ποιος απειλεί αυτές τις
αξίες.

Οι ελεύθεροι άνθρωποι οφείλουν, πράγματι, πολλά στις ΗΠΑ. Όταν όμως ένας φίλος
αλλάζει στάση απέναντί σου και απαιτεί ταυτόχρονα να μην αλλάξεις εσύ τη δική
σου απέναντί του, αυτό σημαίνει ότι δεν σε θεωρεί πλέον φίλο, αλλά υποτελή. Θα
πρέπει, λοιπόν, να επανεξετάσουμε τις αντιλήψεις μας περί αντιαμερικανισμού.

Ο Jean Daniel είναι διευθυντής του «Nouvel Observateur».