Κομφορμισμός… μικρού μήκους

Χειροκροτήθηκε περισσότερο απ΄ όλους το πρωτότυπο φιλμάκι του Έκτορα Λυγίζου «Εσωτερικό σπιτιού με γυναίκα που καθαρίζει μήλα», όπως και το φιλμ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Φλέρυ – η τρελή του φεγγαριού». Κι όμως τους δόθηκαν «δεύτερα» βραβεία

Η εξουσία μπορεί να ευλογεί τα γένια της – «όλα τα κάνουμε καλά, όλα είναι
τέλεια, βοηθάμε τους νέους σκηνοθέτες…» – αλλά οι μικρομηκάδες κλείνουν το
μάτι ο ένας στον άλλον – «άσ’ τους να νομίζουν ότι μας έχουν στο χέρι, αρκεί
να μας δίνουν τα φράγκα να κάνουμε ταινίες…». Αυτές ήταν οι δύο όψεις του
φετινού 25ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, που έληξε το Σάββατο
με την απονομή των βραβείων.

Από τη μια μεριά οι «νέοι», από την άλλη οι «καθιερωμένοι» κινηματογραφιστές
και στην κορυφή η εξουσία και τα κέντρα αποφάσεων που όλοι στα «πηγαδάκια» την
θάβουν, αλλά μπροστά της ακολουθούν τις οδηγίες της για να χρηματοδοτηθούν –
είτε από την ίδια, είτε από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Διαφορετικά δεν κάνεις
ταινία…

Μπορεί φέτος ο «κομφορμισμός» – θεματολογικός ή μορφικός – να
κυριαρχούσε στις 47 ταινίες που διαγωνίστηκαν στο Ελληνικό Τμήμα του Φεστιβάλ
της Δράμας, αλλά υπεύθυνοι δεν είναι οι μικρομηκάδες. Γιατί σε προσωπικές
συζητήσεις μαζί τους, αντιλαμβάνεσαι ότι και ευαισθητοποιημένοι και
προβληματισμένοι είναι με την κοινωνική «τρικυμία» της εποχής μας και κάθε
άλλο παρά παιδιά της «γενιάς χωρίς ιδανικά» είναι… Οι υπεύθυνοι για τα
σημάδια «αφασίας» σε πολλά φιλμάκια ας αναζητηθούν στα κέντρα αποφάσεων –
Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, βραβεία του υπουργείου Πολιτισμού και των
εγχώριων φεστιβάλ… – που τα τελευταία χρόνια «προσανατολίζουν» τους
κινηματογραφιστές σε εύπεπτες, τηλεοπτικές συνταγές στο όνομα της
«εμπορικότητας». Χωρίς να καταλαβαίνουν τη διαφορά μεταξύ του «ρηχού» και
«αναγνώσιμου» φιλμικού προϊόντος. Κάτι που δεν είναι δύσκολο να διακρίνεις αν
δεις και συγκρίνεις τις δικές μας με τις 92 ταινίες του Διεθνούς Τμήματος. Και
δεν μιλάμε για σύγκριση με ταινίες της Δύσης που έχουν άλλη παιδεία και
υποδομή, αλλά για τις περισσότερες από τις τριτοκοσμικές!

Το «στόμωμα» ή το αδιέξοδο της εγχώριας κινηματογραφίας, εκφράστηκε
ποικιλοτρόπως εδώ στη Δράμα των μικρομηκάδων που είναι εν δυνάμει το
κινηματογραφικό μας «αύριο»… Ακόμα και με τη συζήτηση – για… χιλιοστή φορά
– πάνω στην κινηματογραφική παιδεία. Τι νεώτερο έχουμε; Όχι μόνο τίποτα, αλλά
πάμε και προς τα πίσω, αν σκεφθείς ότι από το 2003 «κλείνουν», ουσιαστικά, και
οι ήδη υπάρχουσες ιδιωτικές σχολές, χωρίς να δημιουργείται η πολυπόθητη
Ακαδημία Κινηματογράφου!

Όσο για την πόλη της Δράμας, συνεχίζει να είναι «ιδανική» για τους
μικρομηκάδες μετά τη ριζική αναπαλαίωση του παλιού κινηματογράφου «Ολύμπια»,
την παρουσία των Δραμινών στις εκδηλώσεις του φεστιβάλ και τη δημιουργία – ας
ελπίσουμε όχι έπειτα από… 10 χρόνια – άλλων δύο κινηματογραφικών αιθουσών
300 και 350 θέσεων στην Καπναποθήκη Περδίκα.

Βραβεία στις «εξυπνάδες»…

Εκτός από το Βραβείο Ντοκιμαντέρ, τα υπόλοιπα «μεγάλα» δόθηκαν σε ταινιούλες
με εξυπνακίστικο σενάριο ακολουθώντας τη «γραμμή» των παραγόντων που χαράσσουν
την εθνική κινηματογραφική πολιτική και την θέλουν «ανάλαφρη» και με
«εξυπνάδες». Με εξαίρεση το πρωτότυπο φιλμάκι του Έκτορα Λυγίζου «Εσωτερικό
σπιτιού με γυναίκα που καθαρίζει μήλα», στο οποίο δόθηκαν «δεύτερα» βραβεία,
μαζί και αυτό της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών που αντιστάθηκε στην παραπάνω
«γραμμή». Αντίθετα, η κριτική επιτροπή του Διεθνούς Τμήματος, βράβευσε ταινίες
σοκ ή φιλμ που η προβληματική τους και η «ματιά» τους καίγονται. Τα ελληνικά
βραβεία: «Προς τη νίκη» του Θανάση Νάσκαρη (Α’ Βραβείο και 4.400 ευρώ). «Ο
μικρός Ινδιάνος» του Σταύρου Στάγκου (Β’ Βραβείο και 2.350 ευρώ). «Φλέρυ – η
τρελή του φεγγαριού», Βραβείο Ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη και 2.950 ευρώ.
«Τα γενέθλια της Λουσίλ», σπουδαστική της Αδαμαντίας Αρβανίτη και 2.950 ευρώ.
Τέλος, στην κατηγορία «Έλληνες του κόσμου» βραβεύτηκε το φιλμ «Largo» του
Θεόδωρου Παπαδουλάκη με 5.860 ευρώ.

…και «διεθνή» βραβεία

Α’ Βραβείο: «Α man thing» του Πολωνού Slawomir Fabicki (2.950 ευρώ). Β’
βραβείο: «Red wind» του Ιρανού Ali Mohammaad Ghasemi (2.550 ευρώ). Καλύτερης
Βαλκανικής: «Το κατώι» του Αλβανού Bujar Alimani (2.350 ευρώ). Κινούμενου
Σχεδίου: «Karl Sundlov» στον Σουηδό Johan Hagelback (1.470 ευρώ).